મેં જોઈ છે ગરીબીને રસ્તાઓ થકાવતા,
મિલો દૂર ચાલ્યા, વ્યથાઓ ને હસાવતા.

લાગ્યો છું કમજોર હું ખુદમાં ઘણો ખરો,
નહિ તો ન ચાલવા દેત પગને છોલાવતા.

વ્યર્થ લાગી મને હવે જિંદગી જે છે મળી,
એક માઁ ને જોઈ ભૂખ્યા બાળને સુવાડતાં.

કઠોર કેમ હોઈ શકે આ માનવજાત અહીં,
જે દાખવીય પણ ન શકી થોડીકૈં ઉદારતા.

જોયા છે ડઠ્ઠર અહીં નેતાઓ ઘણા ખરા,
જેણે મુક્યા છે મજબૂરને, રસ્તે રઝળતા.

છે આવી કસોટી તારી ખરી અહીં, હે ઇશ !
હોય હયાત તો આગળ ન વાતને વધારતા.

©પીયૂષ કુંડલીયા

Gujarati Poem by પિયુષ : 111438970

The best sellers write on Matrubharti, do you?

Start Writing Now