પતંગ
ખબર નહીં શુ ખાસિયત હતી એ પતંગ માં પણ એની દોર હાથમાં આવતાંજ કઇક કનેક્શન થઈ ગયું .સફેદ રંગ ની એ પતંગ હજારો અગાસીઓ ફરી ને મારા હાથ માં આવી .તેની એકદમ લાલ ટામેટા જેવી દોરી ને ખેંચતા આવતો સડ-સડ અવાજ મને કઇક કહેવા માંગતો હતો . આખરે એ મારા હાથમાં આવી જ ગઇ . ખરીદનારે તેની કિંના બાંધવામાં એક એક mm નું ધ્યાન રાખ્યું હોય એવું લાગી રહ્યું હતું .આજુ બાજુ ની અગાસી વાળા છોકરાઓ તેમની લોભામણી નજર થી જોઈ રહ્યા હતા . હું પણ જાણે કોઈ જંગ જીતી ગયો હોય તેવા હાવભાવ આપી રહ્યો હતો .સુરજ ઢળી રહ્યો હતો . ઉતરાણ નો તહેવાર પૂર્ણ થવાને આરે હતો . હવે ફરી પતંગ ચગાવવા માટે 365 દિવસ ની રાહ જોવી પડે તેમ હતી .માટે સમય બગડ્યા વિના મારી ધારદાર દોરી તે પતંગ ની કિંના સાથે બાંધી આંચકા મારવાનું શરૂ કર્યું . ઘણા પ્રયત્નો કરવા છતાં એ પતંગ આકાશ માં ઉડી ના શકી . કદાચ આજે તેનું મન ભરાઈ ગયું હશે .આજે એ પતંગ પાછી આકાશ માં જવા ઈચ્છતી ન હતો . કદાચ તે થોડી ઘભરાઈ ગયેલ હતી . અને કેમ ન ઘભરાઈ, હજારો પક્ષી ઓ ની મોત તેણે પોતાની નરી-આંખે જોયેલી હતી. મેં ધ્યાન થી જોયું એ દૂધ જેવી સફેદ પતંગ પર આપો આપ કઇક લખાઈ રહ્યું હતું .
હૈ માસૂમ પક્ષીઓ,
ગુનેગાર છીએ અમે તમારા ,
આકાશ પર અમારો અધિકાર નથી,
આતો શોખ છે માનવી નો,
બાકી અમારો પણ કોઈ વાંક નથી .
