અરે! કોઈ સાંભળે છે મને?
ઝઘડતા ઝઘડતા જીંદગી જીવવા કરતાં,
મોત ની હારે મોજ થી જીવવું ગણું છે.
અરે! કોઈ સાંભળે છે મને?
વખણાતા આ પ્રેમના દલદલ માં ડૂબવા કરતાં,
મારે તો અવગણના નો અવાવરું કૂવો જ ગણો છે.
અરે! કોઈ સાંભળે છે મને?
હાથમાં હથિયાર ટેકવી ને મરવાં કરતાં,
મારે તો કલમ ના ઓળામાં જીવવું જ ગણું છે.
અરે! કોઈ સાંભળે છે મને?
લોકોની વાતો ના વમળમાં વીંટળાઈ ને જીવવા કરતાં,
પોતે 'નીલ' બનીને નિરાંતે નિરખવું ગણું છે.
#- શુન્યની કલમ -#
