એ રીતે સાથ દે છે સદા એક ક્ષણના દોસ્ત,
પગલાં બની ગયા છે, તમારા ચરણનાં દોસ્ત…
ઊભરો રહે ન દિલમાં, ન બદનામીનો ડર,
શોધુ છું ભેદ કહેવાને, નબળાં સ્મરણનાં દોસ્ત…
એના લીધે નીભાવી લીધી કંઈક દોસ્તી,
બાકી અમે અહીં હતા, બસ એક જણનાં દોસ્ત…
હિમ્મતની એ ઊણપ હો કે કિસ્મતની વાત હોય,
ખાબોચિયામાં તરમાં દીઠા છે ઝરણનાં દોસ્ત…
એનું થવાનું એ જ કે પટકાશે આમતેમ,
દરિયાનાં મોજેમોજાં થયાં છે તરણનાં દોસ્ત…
તારા લીધે ખુવાર થયો છું જહાનમાં,
ઢાંકણ એ ભેદ ના, બૂરા આચરણનાં દોસ્ત…
ઓ દોસ્ત, કોઈ દોસ્તનો નથી એમાં કસૂર,
વાતાવરણ બનાવે છે, વાતાવરણનાં દોસ્ત…
ક્યારે વજન હું એમનું પામીશ શું ખબર?
કંકર લઈને તોળું છું લાખ મણનાં દોસ્ત…
જઈને વતનમાં એટલું જોયું અમે ‘મરીઝ’,
મોટા બની ગયાં છે બધાં બાળપણના દોસ્ત…
- મરીઝ
