ઘડપણ
તું મને મળ
પણ થોડું મોડું મળ !
કારણ?!
હું નાની હતી ને
ત્યારથી જ
ઝટ મોટા થવાની
વાતો કરતી હતી,
ને એવું જ વર્તન પણ !
મને ટીચર /ડૉક્ટર /પાયલોટ
બનવું હતું .
ને બની ગઈ હું ગૃહિણી,
કારણ એ પોસ્ટ માટે કોઈ
ડિગ્રીની જરૂરત નથી હોતી.
એક પ્રેમાળ હૈયું હતું
ને એક થનગનતું યૌવન !
જેણે મને સંસારની અટપટી જાળમાં
લપેટી થોડા જ વર્ષોમાં
પ્રૌઢા બનાવી દીધી !
મારૂં પ્રૌઢત્વ બહુ લાબું ટક્યું
ને હજુ કૈં સમજું
એ પહેલાં તો લો
ઘડપણ આવી પૂગ્યું !
અરે..
તક મળ્યે ફરી ભણીશ
મેં મારી જાતને વચન દીધું હતું.
એ તક કેમ આવી જ નહીં?
મારા શોખને સંસારની જરૂરતો માટે
મેં મુલતવી રાખ્યાં હતાં
પણ જરૂરતો જ ક્યાં પુરી થઈ ?
હજુ આજે પણ બધા માટે
હું વ્યક્તિ નહીં, જરૂરત છું !
ફક્ત ગૃહિણી બનીને મોજ કરવામાં
મને ઘસારો ક્યાં લાગ્યો?
કેટલું આસનીથી બધા પૂછે છે ,
કોને કહું કે ના દેખાય એવા
મૂઢમાર હોય છે ગૃહિણીના નસીબમાં !
સમય સાથેની એની કાયમી હોડમાં
બીજાને જાત કસાતી લાગે છે પણ
પૈસો કમાઈ ના શકવાની લ્હાયમાં
પૈસો બચાવવા જતાં
એને જાત જ નહીં
જિંદગી ઘસાતી લાગે છે!
તું થોડું થોભીશ..મારા ઘડપણ?
તો હું મારી પુત્રવધુ/ દીકરીની
બરોબરી કરી લઉં !
પેલા કિશોર /કિશોરીઓ સાથે
થોડી નાદાનીયત કરી લઉં !
કે પછી મારા પૌત્ર / પૌત્રી સાથે
બાળપણ - બાળપણ રમી લઉં !
તું આવતું હોય
ભલે આવ ને ..
બસ થોડું જ હો..
થોડું હું મારા માટે ય જીવી લઉં !!
??
- Dedicate to All House wifes
