દુઃખ ત્યારે થાય છે જ્યારે આપણાં જ આપણને તરછોડે.
દુઃખ ત્યારે થાય છે જ્યારે આપણને કોઈ ભૂલી જઈ વખોડે.
સુખસાહ્યબી તો જે મળવાની હશે એ આવીને રહેવાની છે,
દુઃખ ત્યારે થાય છે જ્યારે કોઈ કરી અપમાનને એ વગોવે.
જેના માટે ઘસી નાખી હોય જાત આપણે ત્યાગ કરીને વળી,
દુઃખ ત્યારે થાય છે જ્યારે એ જ અપજશના બાણ મારે.
ઉપકાર કરી કરીને માનવતા જેના માટે આપણે દેખાડી હોય,
દુઃખ ત્યારે થાય છે જ્યારે એ જ સામે આવીને ઊભા રહે.
હોય ગરીબી ભરડો લેતી માંડમાંડ બે ટંક પેટપૂરતું પામીએ,
દુઃખ ત્યારે થાય છે જ્યારે કોઈ વસમાં વેણ સમે ઉચ્ચારે.
ચૈતન્ય જોષી. ' દીપક ' પોરબંદર.
