------ કન્યા વિદાય -----
અહીં એક સાથે બેય આંખો નિતરે,
એક આંખે ઊના આંસુ, એક આંખે ટાઢા છે ને,
ચારેકોર બેઠુ છે ચોમાસું.
આંખ મારી અશ્રુઓથી ધુંધળી થાય છે ને,
દ્રશ્ય પડઘાય છે આછું,
હવે સર્જનહાર એ સમજાવને, આ તો કેવુંયે ચિતર તું ચિતરે,
એક સાથે બેય આંખો નિતરે,
એક બાજુ ઘર વસે છે, એક બાજુ ઘર છુટે ને,
આ તે કેવો છે હરખ-શોક?
મન મારૂ એક ક્ષણે આનંદિત થાય છે ને,
એક ક્ષણ મુકે છે એ પોક,
આવી બેધારી કેવી અનુભુતિ છે, મને સમજ ના'વે મારે ભિતરે,
એક સાથે બેય આંખો નિતરે.
- કૃષ્ણાંશ રાધે
#કાવ્યોત્સવ
