ખબરે હમારી ભી કભી રખા કરો , યારો
હમેતો લડખડા ને કિ આદત સી હો ગઇ હે,
લોકો કિ પરવા કરતે કરતે, ખૂદ કો ભુલ ગયે,
અબ કહેતે લોગ, ના કાબિલે થા તૂ, બેવઝા;
ફિકરે આમ રહેતા, અપને કબિલે કોમ કી,
બે 'કબિલે' હો ગયે, અબ, રો કર ક્યાં ફાયદા;
'ખેરુ'બસ અપના તો અબ જામે શરાબ અપના;
બસ, ઉસકી ભી મજબૂરી મેરી ભી મજબૂરી;
ઉસે, અપની ખૂબી દિખાને કા ઝનૂન શરાબ કો;
મે અપની અપની શાયરી ફિદરત મે મશકૂલ,
ચલો, અછા હે, દોનો મશહૂર હો ગયે સાથ મે;
છટ દો યારો, છટ દો 'ખુદા' લિખલો મેરા કરમ;
ચલો, ઇસી બહાનેસે,. જહનુમ કે દિદાર કર લેગે;
મેરી શરાબ ઓર મે જાન તે હે હકીકત કે;
બે હદ ખૂશ ગવા હર હોગા, યકીન ન હોગા;
હમે જન્નત કી સોચી કહાં, સૂના હે વો;
ઇસ ધરતી પર હી હે, મુજનાં લાયક કો છોડ કે;
ચલો, અછા હે, વક્ત એ બરબાદીસે, હંસ લે તે;
જબ હમસા ફકીર કોઈ મિલ જાતા હે; ઓર
કભી રોતે ખુદા કે બંદે કો હંસા લિયા કરતે હે;
