હું એ સફર પણ લખીશ,
જ્યાં બધા માટે હું ઊભી રહી,
પણ જ્યારે મને પોતાની જાતને જરૂર હતી,
ત્યારે અવારનવાર હું એકલી જ મારી પોતાની સાથે ઊભી રહી.
એક દીકરી, એક પત્ની, એક માતાની પાછળ,
ક્યાંક પાછળ છૂટી ગયેલી એ છોકરીને હું લખીશ,
જે બધાના ઘરને ઘર બનાવતી રહી,
પણ પોતાના મનની શાંતિનું સરનામું શોધતી રહી.
માતા બની તો પોતાનાથી પહેલાં એને રાખ્યો,
તેના એક સ્મિતમાં હું મારી દુનિયા લખીશ,
અને જ્યારે દુનિયાએ મારી હિંમતની પરીક્ષા લીધી,
ત્યારે મારી અંદર રહેલી એ માતાને લખીશ જે ડરતી પણ હતી... પણ ક્યારેય ઝૂકી નહીં.
-જીજીવીષા
