ઘોર અંધકારે તે શ્વેત ઉજાસ શાનો !
લપાતો-છુપાતો આવ્યો હું છાનોમાનો.

આવી તુજ સમીપ, મને ડર શાનો !
હૈયે હૈયું દળાયુ બસ યકીન માનો.

પ્રેમ તો પ્રેમ છે એ તારો કે મારો શાનો !
ભલે કોઈ એક ના હોઈ પણ એ આપણા બંનેનો જ માનો.

તુ ને હું બંને સાથે તો શોક શાનો !
પછી ભલે બોલે ગમેતે આ જમાનો.

અગર ક્યાંય રહી ગઈ ત્રુટી તો અફસોસ શાનો !
આ તો હૈયા કેરો પ્રેમ છે જેનો છે એનો જ રહેવાનો.

©Senta Sarkar

Gujarati Poem by SENTA SARKAR : 111826068

The best sellers write on Matrubharti, do you?

Start Writing Now