👉એક મસાલ તારી મિત્રતાની👈
જીવનમાં અનેક પડાવ આવ્યા અને અનેક ઠોકર ખાધી . જ્યારે જ્યારે હું લથડીયો છું , નિરાશ થયો છું , બેચેની અનુભવી છે , દિલમાં વેદનાની જ્વાળા ભયંકર બની . ત્યારે ત્યારે તમે મારી સાથે હતા .
જીવનમાં એક સંબંધ હોઈ છે જેને નામ ક્યારેય નથી આપી શક્યા આપણે . એ પણ જ્યારે ફેસબૂક જેવી અજાણી અને અવિશ્વાસી ભોમકા પર મળી આવે . ત્યારે ઝુકરનો આભાર માનવો રહ્યો . હા , આ ધરતી સાક્ષી રહી છે એક પવિત્ર સંબંધની . બે આત્માના બંધનની . ભરપૂર લાગણીની અને નિસ્વાર્થ પ્રેમની .
હા , કલમ તો મારી પાસે હતી જ અને આગ પણ હતી . બસ એમને મને રાહ બતાવી . મારા લખાણને ઘડવાનું કાર્ય એમને કર્યું . લખાણની બાબતમાં ઘણી હેલ્પ કરી . મને ગમતું પુસ્તક મને અર્પિત કર્યું . એક પથ્થરને કંડારી એક બેનમૂન શિલ્પ તૈયાર કર્યું છે એમને .
જ્યારે દુઃખી હોઈ ત્યારે એમના ખોળામાં માથું રાખી સુઈ જતો હોય અને એ મારા માતાની માફક મારા માથા પર હાથ ફેરવી મને કહેતા હોય "જે આવે એનો સામનો કર , તારામાં તાકાત છે એ પરિબળ સામે લડવાની" આવો જ્યારે અહેસાસ થાય ત્યારે હું તમામ સ્થિતિ સામે લડી આજે અહીં પહોંચ્યો હોઈ તો માત્રને માત્ર એમના કારણે છું અહીં .
એમનામાં એક પોઝિટિવિટી રહી છે . દરેક સમસ્યાનો પહેલા હકારાત્મક રીતે જ વિચારે છે . એનું સેસોફ હ્યુમર પણ ખૂબ છે . માણસને પહેલી નજરે ઓળખી જાય છે . એમનો રચનાત્મ ગુસ્સો જે મને દિશા આપતો રહે છે .
મળ્યા નથી કે ક્યારે મળશું એ પણ કુદરત જાણે છતાં આટલો ગાઢ સંબંધ જેને કોઈ જ નામ આપવું કે લોગો લગાવો વ્યર્થ છે . મારા જીવનના મારા પોતાના પાત્રને પણ જલન થતી એવું આ પાત્ર . જે મારા જીવનની સૌથી ઉત્તમ પાત્ર છે મારા બા - બાપુજી પછી .
હું એ મુસાફર રહ્યો છું કે અનેક ઠોકર ખાઈ હું એમને પાસે જાઉં અને એક વિસામા રૂપી એ ઉભા જ હોઈ છે . જીવનનો થાક ત્યાં ઉતરી જાય છે . ક્યારેય ઉંમરનો લિહાજ મને નથી થયો . એક જ માણસમાં આટલી ખૂબી અને આટલી વિશેષતા એ જોઈ ને જ હું હતપ્રત થઈ જવું છું .
ખૈર , ક્યારેય કોઈ આત્મિયતાથી બંધાયેલ સંબંધ ને શબ્દોમાં ઉતારી શકાતા નથી અને એવી વ્યર્થ કોશિશ પણ અધૂરું લખાણ હોઈ છે . જેમને ક્યારેય પૂર્ણવિરામ કે અલ્પવિરામ હોતું નથી . એ અનંત છે અગાધ છે , અવિરત છે , એ જ ઉચ્ચતમ છે , એક સંબંધ ની પરાકાષ્ઠાને પ્રાપ્ત કરી ચુક્યા . જીવનમાં જો આવા સંબંધ ની ફક્ત ઝલક મળે તો માણી લેજો . કોઈ નશીબદરને જ આવા પાત્ર મળતા હોય છે .
✍️મનોજ સંતોકી માનસ✍️
