నాది ఒక చిన్న కుటుంబం. మా నాన్న నన్ను బాగా దండించేవాడు. మా అమ్మ పొలం పనులకు వెళ్లేది. నేను, నా ఇద్దరు తమ్ముళ్లు ఇంట్లోనే ఉండేవాళ్లం.
అప్పుడు నా వయసు కేవలం తొమ్మిదేళ్లు. అదే ఊరిలో పదకొండేళ్ల అబ్బాయి ఒకడు ఉండేవాడు. అతనంటే నాకు చాలా ఇష్టం. ఆ ఇష్టం ప్రేమో, అభిమానమో నాకు అప్పట్లో తెలియదు. కానీ అతన్ని చూడాలనిపించేది. అతను ఎక్కడున్నాడో, ఏం చేస్తున్నాడో తెలుసుకోవాలనిపించేది.
అయితే, అతనికి నా మీద అలాంటి భావన ఉందో లేదో కూడా నాకు తెలియదు. అసలు నా మనసులో ఏముందో అతనికి ఇప్పుడైనా అర్థమైందో లేదో కూడా తెలియదు.
ఈ కథ రాయడానికి ముందు అసలు నేనెందుకు రాస్తున్నానో నాకే తెలియడం లేదు. కానీ నా మనసులో దాచుకున్న బాధను ఎవరికో ఒకరికి చెప్పుకోవాలనిపించింది. ఎందుకంటే మనసులోని బాధను ఎప్పటికీ మనలోనే దాచుకుంటే అది మరింత భారమైపోతుంది కదా!
నా బాధను ఎవరికైనా చెప్పుకుంటే ఏమవుతుంది? కనీసం నా మనసులోని భారమైనా కొంచెం తగ్గుతుందేమో అనిపించింది.
అందుకే నా కథను మీ ముందు పెడుతున్నాను.
ఇది కేవలం ఒక కథ కాదు… నా మనసులో ఎన్నో ఏళ్లుగా దాచుకున్న జ్ఞాపకాల సమాహారం.
నా కథ ఇలా మొదలవుతుంది…
