જીવન પથ
-રાકેશ ઠક્કર
ભાગ-૫૦
‘સારી વ્યક્તિ સાથેનો સંબંધ એ અત્તરની શીશી જેવો છે, તમે કંઈ પણ ન ખરીદો તો પણ તેની સુગંધ તો તમને મળે જ છે.’
આપણે એવા જમાનામાં જીવી રહ્યા છીએ જ્યાં લોકો કોઈની સાથે જોડાતા પહેલા એ વિચારે છે કે ‘આનાથી મને શું ફાયદો થશે?’ સોશિયલ મીડિયા પર આપણા હજારો 'ફોલોઅર્સ' હોય છે પણ આપણા જીવનમાં સુગંધ ફેલાવનારા સાચા મિત્રો બહુ ઓછા હોય છે. કહેવાય છે કે ‘જેવી સંગત તેવી રંગત.’ આ કહેવત આજના યુગમાં પણ એટલી જ સાચી છે. જ્યારે તમે કોઈ નકારાત્મક વ્યક્તિ સાથે હોવ છો ત્યારે ગમે તેટલી એસી કેબિનમાં બેઠા હોવ તો પણ તમને માનસિક ગૂંગળામણ અનુભવાય છે, જ્યારે કોઈ ભલી વ્યક્તિની હાજરી માત્રથી હૃદયમાં ટાઢક વળી જાય છે. આ જ તો છે ચરિત્રની અને સારપની સુગંધ જે અત્તરની જેમ જ પવનની દિશા જોયા વગર ચારે બાજુ ફેલાય છે.
આજના આધુનિક જીવનમાં આપણો મોટાભાગનો સમય સ્ક્રીન સામે પસાર થાય છે. જ્યાં લાગણીઓ 'ઈમોજી'માં કેદ થઈ ગઈ છે. પણ જ્યારે આપણે કોઈ એવી વ્યક્તિને મળીએ છીએ જેનું મન સાફ છે, જેના શબ્દોમાં નમ્રતા છે અને જેના વ્યવહારમાં પારદર્શિતા છે ત્યારે આપણને અહેસાસ થાય છે કે જીવન હજુ પણ સુંદર છે. અત્તરની દુકાનમાં જનાર દરેક વ્યક્તિ અત્તર ખરીદતી નથી પણ ત્યાંથી બહાર નીકળે ત્યારે તેના કપડાંમાંથી અત્તરની મીઠી મહેક આવતી હોય છે. તેવી જ રીતે કોઈ શ્રેષ્ઠ વ્યક્તિ સાથેનો થોડો સમય પણ આપણા વિચારોની દિશા બદલી શકે છે. તે આપણને કદાચ આર્થિક મદદ ન કરે પણ તેના સકારાત્મક વિચારો આપણા મનનો બધો કચરો સાફ કરી નાખે છે.
ગુજરાતીમાં કહેવાય છે કે ‘સજ્જનની સોબત સોના જેવી.’ કારણ કે સોનું ક્યારેય કટાતું નથી. તે હંમેશાં પોતાની કિંમત જાળવી રાખે છે. સારી વ્યક્તિના સંગાથમાં રહેવાથી આપણે કંઈ ગુમાવતા નથી પણ અજાણતા જ આપણે તેમના જેવા બનવા લાગીએ છીએ.
આજના યુગમાં 'ઇન્ફ્લુએન્સર' (Influencer) બનવાની હોડ જામી છે. સાચો ઇન્ફ્લુએન્સર એ છે જે પોતાની હાજરીથી કોઈના ચહેરા પર સ્મિત લાવી શકે અથવા કોઈ નિરાશ મનને આશાનું કિરણ બતાવી શકે. સારી વ્યક્તિ પાસે રહેવાથી કોઈ શુલ્ક ચૂકવવો પડતો નથી. તેનાથી મળતી શાંતિની કિંમત લાખો રૂપિયામાં પણ આંકી શકાતી નથી. જો તમારો મિત્ર કે સંબંધી કોઈ ઉચ્ચ ચરિત્ર ધરાવતો હોય તો તમે તેની સાથે ગમે તેટલી સામાન્ય વાત કરો પણ તમારા વ્યક્તિત્વમાં એક અનોખો ફેરફાર આવવા લાગે છે. તમે તેમની બોલવાની રીત, તેમની ધીરજ અને તેમની જોવાની દૃષ્ટિને આપોઆપ અપનાવવા લાગો છો. આ એક મફત મળતી એવી ભેટ છે જે તમારા જીવનને અંદરથી મહેકતું કરી દે છે.
એક મોટા શહેરની એક પ્રતિષ્ઠિત ઓફિસમાં મયંક નામનો એક યુવાન કામ કરતો હતો. મયંક ખૂબ જ હોશિયાર હતો પણ તે હંમેશાં તણાવમાં રહેતો. ટાર્ગેટ પૂરો કરવાનું ટેન્શન, બોસની ખીજ અને ઓફિસનું રાજકારણ તેને અંદરથી થકવી નાખતા હતા. તે સ્વભાવે ચીડિયો થઈ ગયો હતો. તે જ ઓફિસમાં એક વૃદ્ધ વયના પટાવાળા હતા. જેનું નામ રામદાદા હતું. રામદાદાનું કામ તો માત્ર ફાઈલોની હેરફેર કરવાનું અને ચા-પાણી આપવાનું હતું પણ આખી ઓફિસમાં તે સૌથી લોકપ્રિય હતા. રામદાદાના ચહેરા પર હંમેશાં એક અજીબ પ્રકારનું સ્મિત રહેતું. તેઓ જ્યારે પણ કોઈની કેબિનમાં પાણી આપવા જાય ત્યારે બે શબ્દો પ્રેમથી પૂછતા: ‘બેટા, આજે બહુ કામ છે? થોડો વિરામ લેજો, તબિયત સાચવજો.’
મયંકને પહેલા તો આ બધું નકામું લાગતું. તેને થતું કે આ પટાવાળાને શું ખબર હોય કે કોર્પોરેટ વર્લ્ડમાં કેટલું ટેન્શન હોય છે? પણ ધીમે ધીમે મયંકે નોંધ્યું કે જ્યારે પણ રામદાદા તેની કેબિનમાં આવતા અને પાણીનો ગ્લાસ મૂકીને માત્ર એટલું કહેતા કે ‘સૌ સારા વાના થશે’ ત્યારે તેના મનનો ભાર હળવો થઈ જતો. રામદાદા પાસે કોઈ મોટી ડિગ્રી નહોતી પણ તેમની પાસે 'માણસાઈ'ની ડિગ્રી હતી. ઓફિસના મોટા મોટા મેનેજરો જ્યારે એકબીજા સાથે દલીલ કરતા થાકી જતા ત્યારે રામદાદાની એક નાનકડી મજાક આખું વાતાવરણ હળવું કરી દેતી.
એક દિવસ મયંકે રામદાદાને પૂછ્યું, ‘દાદા, તમારી પાસે તો કંઈ નથી. મોટી ગાડી કે નથી મોટું ઘર છતાં તમે આટલા ખુશ કેવી રીતે રહો છો? અને તમારી પાસે આવવાથી અમને પણ કેમ શાંતિ મળે છે?’
(વધુ આવતા અંકમાં)
