કારગિલ ગાથા
ભાગ ૩: કેપ્ટન સૌરભ કાલિયા – શહાદત અને અમાનવીયતાની પરાકાષ્ઠા
ગુજરાતી સાહિત્ય માં પ્રથમ નવલકથા લખનાર
લેખિકા
Mansi Desai
Desai Mansi
Shastri
ભાગ ૨ માં આપણે જોયું કે ભરવાડ તારસી સિંહે દુશ્મનની હાજરીના સંકેત આપ્યા હતા. પણ એ ઘૂસણખોરો કોણ છે, કેટલી સંખ્યામાં છે અને તેમના ઈરાદા શું છે—તે જાણવું અનિવાર્ય હતું. આ ખતરનાક મિશન માટે એક એવા યુવાનની પસંદગી કરવામાં આવી જેણે હજુ હમણાં જ સેનામાં પગ મૂક્યો હતો.
૧૫ મે, ૧૯૯૯. કાકર સેક્ટર.
૨૨ વર્ષના કેપ્ટન સૌરભ કાલિયા, જેમણે હજુ થોડા મહિના પહેલા જ આર્મી જોઈન કરી હતી, તેઓ ૪ જાટ રેજિમેન્ટના પાંચ બહાદુર જવાનો સાથે પેટ્રોલિંગ પર નીકળ્યા. સિપાહી અર્જુન રામ, ભંવર લાલ બગારિયા, ભીખારામ, મૂલારામ અને નરેશ સિંહ—આ છ જવાનોની ટુકડી ૧૪,૦૦૦ ફૂટની ઊંચાઈ પર બરફ કાપતી આગળ વધી રહી હતી.
તેમને આદેશ હતો કે માત્ર પરિસ્થિતિનો તાગ મેળવવો. પણ કદાચ નિયતિએ કશુંક ભયાનક લખી રાખ્યું હતું.
બજરંગ પોસ્ટ નજીક પહોંચતા જ, અચાનક પહાડોની ટોચ પરથી ગોળીઓનો વરસાદ શરૂ થયો. પાકિસ્તાની સૈનિકોએ ઊંચાઈ પરથી ભારતની આ નાની ટુકડીને ઘેરી લીધી હતી. પથ્થરોની ઓથ લઈને કેપ્ટન કાલિયા અને તેમના જવાનોએ વળતો જવાબ આપ્યો. પણ દુશ્મન પાસે ભારે હથિયારો હતા અને તેઓ સુરક્ષિત બંકરોમાં હતા. કલાકો સુધી ગોળીબાર ચાલ્યો. જ્યારે ભારતીય જવાનો પાસે દારૂગોળો ખતમ થયો, ત્યારે પાકિસ્તાની સૈનિકોએ તેમને જીવતા પકડી લીધા.
૨૦ દિવસનો એ નરક સમાન અત્યાચાર
આ છ ભારતીય સૂરવીરોને યુદ્ધકેદી (POW) તરીકે પાકિસ્તાની કબ્જા હેઠળની જેલમાં લઈ જવામાં આવ્યા. અહીંથી જે શરૂ થયું તે ઇતિહાસનું સૌથી ક્રૂર અને અમાનવીય પ્રકરણ હતું. જિનીવા કન્વેન્શનના તમામ આંતરરાષ્ટ્રીય નિયમોને ઠોકરે મારીને પાકિસ્તાની સૈનિકોએ આ જવાનો પર એવા અત્યાચાર કર્યા જે સાંભળીને પથ્થરનું કાળજું પણ ફાટી જાય.
તેમને સળગતી સિગારેટથી ડામ આપવામાં આવ્યા. તેમની આંખો ફોડી નાખવામાં આવી. તેમના કાન અને નાક કાપી નાખવામાં આવ્યા. તેમના અંગો પર ચપ્પુથી ઘા કરવામાં આવ્યા. ૨૦ દિવસ સુધી સતત એમને એવી યાતનાઓ આપવામાં આવી જેની કલ્પના પણ ધ્રુજારી લાવી દે. પાકિસ્તાનીઓ ઈચ્છતા હતા કે કેપ્ટન કાલિયા ભારતીય સેનાની વ્યૂહરચનાના ભેદ ખોલે.
પરંતુ, કેપ્ટન સૌરભ કાલિયા અને તેમના પાંચ જવાનોના હોઠ સીવાયેલા રહ્યા. અસહ્ય પીડા છતાં તેમના મુખમાંથી જો કશું નીકળ્યું હોય તો તે માત્ર— "ભારત માતા કી જય!"
શવનું પરત આવવું અને દેશનો આક્રોશ
૯ જૂન, ૧૯૯૯ના રોજ જ્યારે પાકિસ્તાને આ જવાનોના ક્ષત-વિક્ષત પાર્થિવ દેહ ભારતને સોંપ્યા, ત્યારે આખું ભારત સ્તબ્ધ થઈ ગયું. કેપ્ટન સૌરભ કાલિયાનો દેહ એટલો ખરાબ રીતે ચીરી નાખવામાં આવ્યો હતો કે તેમના પિતા ડો. એન.કે. કાલિયા અને માતા માટે પણ પોતાના લાલને ઓળખવા મુશ્કેલ હતા.
જ્યારે આ સમાચાર વાયુવેગે ફેલાયા, ત્યારે હરેક ભારતીયના લોહીમાં ઉકાળો આવ્યો. લોકોના રડતા અવાજો હવે આક્રોશમાં ફેરવાઈ ગયા હતા. દેશના ખૂણેખૂણેથી એક જ અવાજ ઉઠ્યો— "અમને બદલો જોઈએ!"
કેપ્ટન સૌરભ કાલિયાની શહાદત એ માત્ર એક સૈનિકનું મૃત્યુ નહોતું, પણ તે ભારત માટે જાગૃતિનો શંખનાદ હતો. આ શહાદતે સાબિત કરી દીધું હતું કે દુશ્મન કોઈ આતંકવાદી નથી, પણ એક ક્રૂર સૈન્ય છે જે માનવતા ભૂલી ચૂક્યું છે. હવે આ યુદ્ધ માત્ર સીમા બચાવવાનું નહોતું, પણ આ બલિદાનનો બદલો લેવાનું અને ભારતનું આત્મસન્માન પાછું મેળવવાનું હતું.
પાલમપુરના એ લાલની શહાદતે હજારો યુવાનોને લશ્કરમાં જોડાવા અને કારગિલના પહાડો પર તૂટી પડવા માટે પ્રેરણા આપી.
આગામી ભાગમાં:
ભારત હવે જાગી ગયું હતું. સેનાને સમજાઈ ગયું હતું કે આ માત્ર નાની ઘૂસણખોરી નથી પણ પૂરું યુદ્ધ છે
વાર્તા ગમે તો પેજ ને ફોલો કરજો જ 🙏
#KargilGatha #KargilWar #IndianArmy #OperationVijay #Kargil1999 #RealHero #Patriotism #IndianHeroes
#MansiDesaiShastriNiVartao
#માનસીદેસાઈશાસ્ત્રીનીવાર્તાઓ
#Aneri
#SuspensethrillerStory
#Booklover
#Storylover
#Viralstory
#Satyaghatna #TrueStory #WarStory #Bravery #Shaheed #KargilDiaries #IndianSoldiers #JaiHind
#કારગિલગાથા #KargilGatha #FirstGujaratiKargilNovel #IndianArmy #Satyaghatna #GujaratiLiterature #JaiHind
