ભાગ ૩: બંધાયેલું ભાગ્ય અને અગ્નિદિક્ષા
તિમિરના ઘરની લાઈટો ઝબકતી હતી અને વાતાવરણમાં એક અજીબ ભારેપણું હતું. આર્યન, જે બિલકુલ તિમિર જેવો જ દેખાતો હતો, તે શાંતિથી સોફા પર બેઠો હતો, પણ તેની નજર સતત બારીની બહાર પેલા કાળા પડછાયાઓ પર હતી. તિમિરના મનમાં પ્રશ્નોનો પહાડ હતો. તે હજુ પણ માનવા તૈયાર નહોતો કે તેની સામાન્ય જિંદગી અચાનક આવી રીતે પલટાઈ જશે.
શા માટે અત્યાર સુધી આ બધું છુપાયેલું રહ્યું?
તિમિરે ધ્રૂજતા અવાજે પૂછ્યું, "આર્યન, જો આ બધું મારા જન્મે જ નક્કી થઈ ગયું હતું, તો અત્યાર સુધી હું આ બધી વાતોથી અજાણ કેમ હતો? મારી ૨૭ વર્ષની જિંદગી આટલી સામાન્ય કેમ રહી? કેમ અત્યારે જ આ બધું શરૂ થયું?"
આર્યને તેની સામે જોયું, તેની આંખોમાં એક પ્રકારની કરુણા હતી. તેણે ટેબલ પર પડેલી પિતાની ડાયરી ઉપાડી અને તેનું મધ્યનું એક પાનું ખોલ્યું, જેમાં એક જટિલ યંત્ર (પવિત્ર ભૂમિતિ) દોરેલું હતું.
"તિમિર," આર્યને સમજાવવાનું શરૂ કર્યું, "તારા પિતાએ તારા જન્મ સમયે તારા પર એક 'કાલ-કવચ' સ્થાપિત કર્યું હતું. એ કવચ તારી આસપાસ એક એવી ઊર્જાનું આવરણ હતું જેણે તારા અસ્તિત્વને મૃત્યુના દેવતાઓ અને આ શક્તિઓથી અદ્રશ્ય રાખ્યું હતું. તારા પિતા જાણતા હતા કે જો તને ખબર પડી જશે કે તારી અંદર 'ચિરાયુ' શક્તિ છે, તો તારો આત્મવિશ્વાસ તને જોખમમાં મૂકી દેશે. તેમણે તને એક સામાન્ય માણસની જેમ ઉછેર્યો જેથી તારા મનમાં ક્યારેય એ અહંકાર કે ભય ન આવે જે આ શક્તિઓને જગાડી શકે."
હવે જ આ બધું કેમ?
તિમિરને યાદ આવ્યું કે છેલ્લા કેટલાક મહિનાઓથી તેને માથામાં અસહ્ય દુખાવો થતો હતો અને રાત્રે તેને તારાઓના વિચિત્ર અવાજો સંભળાતા હતા.
આર્યને આગળ વધતા કહ્યું, "દરેક કવચની એક મર્યાદા હોય છે. તારા પિતાએ જે કવચ બનાવ્યું હતું તે ૨૭ વર્ષ માટે જ હતું. તારા ૨૭મા જન્મદિવસે એ કવચ નબળું પડ્યું અને તારા મગજમાં પેલી દ્રષ્ટિ (Visions) આવવાની શરૂ થઈ. જેવું એ કવચ તૂટ્યું, તેવું જ યમદૂતોને તારા અસ્તિત્વની ગંધ આવી ગઈ. અને જે અકસ્માત તેં સપનામાં જોયો, એ વાસ્તવમાં મારો વધ કરવાનો તેમનો છેલ્લો પ્રયત્ન હતો. જો હું મરી ગયો હોત, તો તારું અસ્તિત્વ પણ મટી ગયું હોત, કારણ કે આપણે બે એક જ આત્માના બે ટુકડા છીએ."
ડાયરીના પાના ફેરવતા તિમિરની નજર એક લખાણ પર પડી: "પુત્ર તિમિર, મેં તારા માટે મારું આયુષ્ય અને મારું જ્ઞાન હોમી દીધું છે. મેં આર્યનને એક અલગ પરિમાણમાં કેદ રાખ્યો હતો જેથી તું સુરક્ષિત રહે. પણ જ્યારે કાલચક્ર પૂરું થશે, ત્યારે તમારે બંનેએ એક થવું પડશે."
તિમિરને સમજાયું કે તેના પિતાએ માત્ર તેને બચાવવા માટે જ નહીં, પણ એક મોટી આફતને રોકવા માટે આ બધું કર્યું હતું. આર્યન ખરેખર કોઈ બીજી વ્યક્તિ નહોતી, પણ તિમિરના આત્માનો એ હિસ્સો હતો જેને 'મૃત્યુ' સ્પર્શી શકતું નહોતું. પણ આ શક્તિ જ તેની સૌથી મોટી દુશ્મન બની ગઈ હતી.
અચાનક, ઘરની બારીના કાચ તૂટી પડ્યા. એ જ ગંદી, સળગતા માંસની ગંધ રૂમમાં ભરાઈ ગઈ. પેલા કાળા પડછાયાઓ હવે પડદાની પાછળથી બહાર આવ્યા. તેઓ સીધા તિમિર તરફ વધવા લાગ્યા. તિમિર ડરના માર્યા ફસડાઈ પડ્યો, પણ આર્યન વીજળીની ઝડપે તેની સામે આવીને ઉભો રહ્યો.
"તિમિર, ડર નહીં! તારા પિતાની ડાયરી પર તારો હાથ રાખ!" આર્યને ગર્જના કરી.
જેવો તિમિરે ડાયરી પર હાથ રાખ્યો, તેની હથેળીમાંથી પેલો સોનેરી પ્રકાશ વધુ તેજ થયો. આ વખતે એ પ્રકાશ માત્ર પ્રકાશ નહોતો, એ એક ઢાલ બની ગયો હતો. યમદૂતોએ એક ડરામણી ચીસ પાડી જે સામાન્ય કાન માટે સાંભળવી અશક્ય હતી.
આર્યને તેના હાથમાં રહેલા ચક્રને હવામાં ફેરવ્યું. "આ લોકો માત્ર શરૂઆત છે. તેઓ આપણા રક્ષક નહીં, પણ શિકારી છે. તેમને 'કાલ-ભૈરવ' ના આદેશ છે કે જેણે પણ સમયના નિયમ તોડ્યા હોય તેને પાછા ખેંચી લાવવા."
એક યમદૂતે તિમિરના ખભા પર પોતાનો ઠંડો હાથ મૂક્યો. તિમિરને લાગ્યું કે તેનું આખું શરીર થીજી રહ્યું છે. તેનું જીવન તેના આંખ સામેથી પસાર થવા લાગ્યું—નાનપણ, પિતાની ખોટ, તેની નોકરી, અને હવે આ રહસ્યમય રાત.
"નહીં!" તિમિર બરાડ્યો.
તેના ગુસ્સા અને ડરના મિશ્રણમાંથી એક જોરદાર ઉર્જાનો વિસ્ફોટ થયો. રૂમમાં રહેલી દરેક વસ્તુ હવામાં ઉડવા લાગી. સોનેરી પ્રકાશ અને અંધકાર વચ્ચે એક યુદ્ધ શરૂ થયું. યમદૂતો એ પ્રકાશ સહન ન કરી શક્યા અને ધુમાડામાં ફેરવાઈ ગયા.
જ્યારે બધું શાંત થયું, ત્યારે ઘર વેરવિખેર હતું. આર્યન હાંફી રહ્યો હતો, પણ તિમિરના ચહેરા પર હવે ડર નહોતો, એક અજીબ મક્કમતા હતી.
"તેઓ ફરી આવશે, ખરું ને?" તિમિરે પૂછ્યું.
આર્યને માથું હલાવ્યું. "હા, અને આ વખતે તેઓ પોતે નહીં આવે. તેઓ તારા નજીકના લોકોનો ચહેરો લઈને આવશે. આપણે હવે અહીંથી નીકળવું પડશે. તારા પિતાએ એક જગ્યાનું નામ લખ્યું છે—'સોમનાથની ભૂગર્ભ લાયબ્રેરી'. ત્યાં જ આપણને ખબર પડશે કે આ કાલચક્રને કાયમ માટે કેવી રીતે અટકાવવું."
તિમિરે પોતાની બેગ ઉઠાવી અને પિતાની ડાયરી છાતીએ લગાવી. તેને હવે સમજાયું હતું કે તેની સામાન્ય જિંદગી હવે ક્યારેય પાછી નહીં આવે. તે એક એવા યુદ્ધનો હિસ્સો બની ગયો હતો જે સદીઓથી ચાલી રહ્યું હતુ.
* તિમિર અને આર્યન સોમનાથની યાત્રા શરૂ કરે છે, પણ રસ્તામાં તેમને કોણ રોકશે?
* તિમિરને પોતાની બીજી કઈ શક્તિઓનો અહેસાસ થશે?
* શું તિમિરના પિતા ખરેખર મરી ગયા છે કે તેઓ પણ આ કાલચક્રના કોઈ બીજા પરિમાણમાં કેદ છે?
* આર્યનનો અસલી ચહેરો શું છે? શું તે તિમિરનો મિત્ર છે કે દુશ્મન?
