ભાગ ૧: અશુભ સંકેત અને અદ્રશ્ય દોરી
કાળી ડિબાંગ રાત, સુસવાટા મારતો પવન અને દૂર ક્યાંક કૂતરાનો રડવાનો અવાજ. તિમિર ગાઢ નિદ્રામાં હતો, પણ તેનું મન કોઈ બીજા જ આયામમાં ભટકી રહ્યું હતું. આ તેના માટે નવું હતું. જાણે કોઈ દ્રશ્ય ફિલ્મની સ્ક્રીન પર જોઈ રહ્યો હોય.
એક રસ્તો... નિર્જન હાઈવે. હેડલાઈટના પ્રકાશમાં એક કાળી લક્ઝરી કાર પૂરપાટ ઝડપે દોડી રહી છે. તિમિર જાણે હવામાં તરી રહ્યો હોય તેમ આ બધું જોઈ રહ્યો હતો. તેને અચાનક ગભરામણ થવા લાગી. તેને અહેસાસ થયો કે આ શાંતિ તોફાન પહેલાની છે. અચાનક, એક જોરદાર અવાજ! ગાડી પલટી ખાઈ ગઈ. કાચના ટુકડા હવામાં ઉડ્યા અને લોહીથી લથબથ એક દેહ રસ્તા પર ફેંકાયો.
તિમિર હજુ કંઈ સમજે એ પહેલાં, વાતાવરણમાં ઠંડક પ્રસરી ગઈ. બે આકૃતિઓ, જે માનવ જેવી નહોતી—કાળા ઓળા જેવા 'યમદૂતો'—તે મૃતપ્રાય દેહ પાસે આવ્યા. પણ જેવું તેઓએ તેને સ્પર્શવાનો પ્રયત્ન કર્યો, તે વ્યક્તિના શરીરમાંથી એક અજીબ, સોનેરી-કાળો પ્રકાશ નીકળ્યો. યમદૂતો થંભી ગયા, જાણે કોઈ અદ્રશ્ય શક્તિએ તેમને રોક્યા હોય, અને ક્ષણભરમાં તેઓ અંધકારમાં વિલીન થઈ ગયા. તે વ્યક્તિ ધીમેથી ઊભો થયો... તેની આંખોમાં એક અજીબ તેજ હતું.
ઝબકીને તિમિર જાગી ગયો. કપાળ પર પરસેવો હતો. "માત્ર સપનું હતું?" તેણે ખુદને પૂછ્યું. નિત્યકર્મ પતાવી તે ધ્યાનમાં બેઠો, પણ મન પેલી ઘટનામાં જ અટવાયેલું હતું. તે વ્યક્તિ કોણ હતો? તેનો ચહેરો? જેમ જેમ તે ઊંડા ઉતારવા લાગ્યો, તેમ તેમ તેને લાગ્યું કે એ ચહેરો અજાણ્યો નથી. તે ચહેરો તિમિરના અસ્તિત્વ સાથે જોડાયેલો હતો.
અચાનક, તિમિર ફરી એક 'ટ્રાન્સ' (તંદ્રા) માં સરી પડ્યો. તેને પેલી જ ઘટના ફરી દેખાઈ, પણ આ વખતે કેમેરો ઝૂમ થયો. તે વ્યક્તિનો ચહેરો સાફ દેખાયો. તિમિરના હોશ ઊડી ગયા—એ ચહેરો બિલકુલ... પણ એ કંઈ વિચારે એ પહેલાં જ તે ભાનમાં આવ્યો.
તિમિર ઓફિસ જવા નીકળ્યો. મનમાં હજુ પેલી શંકા હતી. રસ્તા પર ગાડી ચલાવતી વખતે અચાનક તેની બાજુમાંથી એક કાળી કાર વટની માફક પસાર થઈ. "આ તો એ જ ગાડી!" તિમિરનું દિલ જોરથી ધબકવા લાગ્યું. તેણે પીછો કર્યો, પણ પેલી કાર હવામાં ઓગળી ગઈ હોય તેમ ગાયબ થઈ ગઈ.
થોડે આગળ જતાં જ તેના પગ થંભી ગયા. રસ્તા પર ભીડ હતી. બરાબર એ જ જગ્યા, એ જ વળાંક અને એ જ અકસ્માત! લોહીના ડાઘા અને રસ્તા પર પડેલો એ જ શખ્સ. લોકો ટોળે વળ્યા હતા, કોઈ એમ્બ્યુલન્સને ફોન કરતું હતું. પણ તિમિર સ્થિર હતો, કારણ કે તેને ખબર હતી કે હવે શું થશે.
લોકોના આશ્ચર્ય વચ્ચે, ગંભીર રીતે ઘાયલ થયેલો એ વ્યક્તિ ધીમેથી ઊભો થયો. તેના કપડાં ફાટેલા હતા, પણ તેના ચહેરા પર પીડાના બદલે એક સ્મિત હતું. તે સીધો ચાલતો તિમિર પાસે આવ્યો. ભીડ સ્તબ્ધ હતી.
તે વ્યક્તિએ તિમિરની આંખોમાં આંખ પરોવી અને ધીમા અવાજે કહ્યું:
"મને બચાવવા બદલ આભાર, તિમિર."
તિમિરના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. "મેં તો કંઈ જ નથી કર્યું, અને તને મારું નામ કેવી રીતે ખબર?"
તે રહસ્યમય વ્યક્તિએ પાસે આવીને કાનમાં કહ્યું, "કારણ કે આ અકસ્માત તારા કારણે નથી ટળ્યો, પણ તારી અંદર બેઠેલા 'તેના' કારણે ટળ્યો છે."
આગળ શું થશે?
* શું આ તિમિરની કોઈ સુષુપ્ત શક્તિ છે જે ભવિષ્ય જોઈ શકે છે?
* પેલો વ્યક્તિ કોણ છે? શું તે ખરેખર જીવતો છે કે કોઈ 'બહુરુપી' આત્મા?
* યમદૂતો પાછા કેમ ગયા? શું તિમિરનું કોઈ દેવું બાકી છે?
* શું આ બધું હજુ પણ એક સપનાનું પડ છે?
શું તમે ભાગ ૨ જાણવા તૈયાર છો? હું આ રહસ્ય પરથી પડદો ઉઠાવી શકું છું!
