વાર્તા 01
તું ભગવાનનો થા
ईश्वरः सर्वभूतानां हृद्देशेऽर्जुन तिष्ठति ।
પરમાત્મા બધાં દરેક પ્રાણીઓના હ્રદયમાં વસે છે
એક રાજાએ જાહેરાત કરી કે આવતીકાલે સવારે જ્યારે મારા મહેલના મુખ્ય દરવાજા ખોલવામાં આવશે, ત્યારે જે વ્યક્તિ મહેલની જે વસ્તુને સ્પર્શ કરશે, તે વસ્તુ તેની થઈ જશે।
આ જાહેરાત સાંભળીને સૌ લોકો આચરચા કરવા લાગ્યા કે હું તો સૌથી કિંમતી વસ્તુને સ્પર્શ કરીશ।
કોઇ કહેવા લાગ્યું કે હું સોનાને સ્પર્શ કરીશ, તો કોઈ ચાંદીને, કોઈ કિંમતી આભૂષણોને, તો કોઈ ઘોડાઓને, હાથીને અથવા દૂધારુ ગાયને સ્પર્શ કરવાની વાતો કરી રહ્યા હતા.
સવારે જ્યારે મહેલનો મુખ્ય દરવાજો ખૂલી ગયો, ત્યારે બધા લોકો પોતાની મનપસંદ વસ્તુઓ તરફ દોડી ગયા. બધાને ઉતાવળ હતી કે પહેલો હું મારી મનગમતી વસ્તુને સ્પર્શ કરી લઉં, જેથી તે હંમેશા માટે મારી થઈ જાય. રાજા પોતાને સ્થાને બેસી બધાને જોઈ રહ્યો હતો અને આ તમામ આફરા-તફરી જોઈને મલકાઈ રહ્યો હતો.
એ જ સમયે, એ ભીડમાંથી એક માણસ ધીમે-ધીમે ચાલતો રાજાની તરફ આગળ વધવા લાગ્યો અને રાજાની નજીક જઈને રાજાને સ્પર્શ કરી નાખ્યો. જેમ જ રાજાને સ્પર્શ કર્યું, રાજા તેનો થઈ ગયો અને રાજાની દરેક વસ્તુ પણ તેની થઈ ગઈ. જે રીતે રાજાએ લોકોને તક આપી અને કેટલાક લોકોએ તે તકનો સદુપયોગ કરવા બદલે ભૂલ કરી.
એ જ રીતે, સમગ્ર દુનિયાનો માલિક પણ રોજ આપને તક આપે છે, પણ દુખદ છે કે આપણે રોજ એવું જ કરી ભૂલ કરતા રહે છીએ. અમે પ્રભુને પામવાની જગ્યાએ તેના દ્વારા બનાવવામાં આવેલી દુનિયાની વસ્તુઓની ઇચ્છા રાખીએ છીએ. પરંતુ ક્યારેય આ પર ધ્યાન આપતા નથી કે કેમ ના જે દુનિયાને બનાવે છે તે પ્રભુને જ મેળવી લઈએ.
જો પ્રભુ અમારા થઈ જાય, તો તેની બનાવેલી દરેક વસ્તુ પણ આપમેળે આપણી થઈ જશે…
તું ભગવાનનો થા, ભુલા ના કદી,
તારા અંતરમા છે પ્રકાશ તુજમદી।
આકાશ જેટલી તારી આશાઓ ઊંચી,
પણ શાંતી છે તેં એની પાંખ તળીં।
ત્યાં છે તને સાથ, જતન છે તેવો,
કર શ્રદ્ધાનો રાગ, રહીશે કદી નેવેવો।
તું ભગવાનનો થા, એમ માની લે,
તારો માર્ગ તેજથી તરબોળ કરી દે।
વાર્તા 02
પ્રકૃતિનો ન્યાય
शुभेन कर्मणा सौख्यं दुःखं पापेन कर्मणा।
कृतं फलति सर्वत्र नाकृतं भुज्यते क्वचित्।। अनु०6/10
સત્કર્મ કરવાથી સુખ મળે છે અને પાપકર્મ કરવાથી દુ:ખ મળે છે. તમારા દ્વારા કરવામાં આવેલ કાર્ય દરેક જગ્યાએ ફળ આપે છે. જે કર્મ કર્યા જ નથી તે કર્મોનું ફળ ક્યારેય ભોગવાતું નથી.
કચ્છના ભૂકંપ દરમિયાન બનેલી ઘટના...
પોલીસ રાહત કાર્ય કરી રહી હતી. પોલીસ બચી ગયેલા અને મૃતકોને ઘરનાં કાટમાળ માંથી બહાર કાઢવા પ્રયત્ન કરી રહી હતી.
એક ઘરના કાટમાળની બહાર એક વૃદ્ધ માણસ બેઠો હતો. ઘર તૂટી પડ્યું હતું. પોલીસ આવી, તેની વહુની લાશ કાટમાળમાંથી બહાર કાઢી. તેના શરીર પર બધે ઘરેણાં હતા.. પોલીસે કહ્યું, "આ ઘરેણાં કાઢી લો વડીલ, કામ આવશે!
આંસુ ભરેલી આંખોથી માણસે કહ્યું.. ‘લઈ લો.. બધું... તમારે જે કરવું હોય તે કરો.. પણ, મને આ દાગીના નથી જોઈતા..
પોલીસે લાખ સમજાવવાનો પ્રયાસ કર્યો.
વૃદ્ધે ફરી કહ્યું કે, મોરબીનો ડેમ તૂટી ગયો હતો ત્યારે કોઈ ન જોતા ચુપકેથી મૃતકના ગળામાંથી ચોરી કરી આ તમામ દાગીના હું મારા ઘરે લાવ્યો હતો અને મારા પુત્રવધૂને પહેરાવ્યા હતા.
આજે મારી વહુ એ જ દાગીના પહેરી રહી છે જે હું લૂંટ સાથે લાવ્યો હતો, "મારે કંઈ જોઈતું નથી, સાહેબ!" તે રડ્યો. તમે લઈ લો.......!
કરેલું ખરાબ કર્મ ફરી ફરી ને આપણી પાસે જ આવે છે તે જ કહેવાય કર્મ ની ગતિ.
कर्मणा प्राप्यते स्वर्गः सुखं दुःखं च भारत ।। स्त्री०3/11
હે ભારત! માણસ પોતાના કર્મોથી સ્વર્ગ, સુખ અને દુ:ખની પ્રાપ્તિ કરે છે.
જેવું કરસો, તેવું જ ભોગવસો,
ભૂતકાળના બીજ આજે સહસો।
સારા કર્મો સાથે જીવનની ચિત્રબંધી,
દુષ્ટ કાર્યો માટે થાયે છે કઠિન સંધિ।
ધરા પર જે બરખે છે, તે પીડે નહીં,
પરંતુ કર્મની ગતિ કદી ફરે નહીં।
અે આપું પ્રેમ, કરે ન્યાય અને દયા,
હું છું જાણે એ જ જીવનની મયા।
તેવું જ ભોગવસો, જીવનનો સવાલ,
કર્મના રસ્તા પર જ છે મુકતિનાં ભાલ।
