મોગરા
ચોતરફથી કેટલા બાવળ મને ઘેરી વળે ,
તો ય ઉગાડયા અમે તો મોગરા આંખો મહી ,
વેદનાની વાંસળી વાગે પ્રતીક્ષા વલવલે ,
શ્ર્વાસની પી્છી લઇને હસ્તાક્ષરો ચમકે તહી .
યાદમાં મશગુલ થઇ કવિ પ્રેમનું કાવ્ય લખે ,
સૂર જોડે શબ્દને સંવેદનાની ઇચ્છા રહી .
મોન બેઠા છે મહેફિલમાં દિવાનાઓ ભૂલી ,
ભાન, પૈમાનો જલે શમ્મા ઝંખે ઝાંખી વહી .
આંસુમાં ડૂબેલ લથપથ હૈયું ઠામી પ્રેમને ,
લાગણીપૂર્વક સનમના કાનમાં વાતો કહી .
જો હું તારી યાદમાં ઝાકળ સંગે ઝૂર્યા કરું ,
લાખ કોશીશો કરી પણ પાંપણો ઝૂકી નહી .
વાયરા તો યાદ લાવે છે તમારી એટલે ,
સાંભળીને એમની વાતો કરી નાખી સહી .
નીરખું છું આયનાઓમાં હું મારી જાતને ,
સ્પંદનોમાં સ્મરણોને ચીતરી પાને અહીં
