The Download Link has been successfully sent to your Mobile Number. Please Download the App.
Continue log in with
By clicking Log In, you agree to Matrubharti "Terms of Use" and "Privacy Policy"
Verification
Download App
Get a link to download app
“પરંપરાની પાંખે પાટણ” અણહિલ ભરવાડ તણી આ ધરતી, ગૌરવ ગાથા ગાય, વીર વનરાજે વસાવી નગરી, ઇતિહાસે વંદન થાય. સાત સદીની સવાર થઈ ત્યાં, સુવર્ણ કિરણો રેલાય, પાટણ પ્રભુત્વે પ્રગટ્યું એવું, ગુજરાતને ગૌરવ થાય. સોલંકી સુવર્ણ યુગમાં, સંસ્કૃતિ પ્રગટાઈ જ્યાં, સિદ્ધરાજ જયસિંહની શોભા, રાજ્યે રેલાઈ ત્યાં. કુમારપાળ કૃપાળુ રાજા, ધર્મધ્વજ લહેરાય, ન્યાય-નીતિના નાદથી પ્રીતે, જનહૃદય હરખાય. કલા-કૃતિની કાંતિથી અહિં, હર્ષભેર છે જ્ઞાન, મંદિર, તળાવ, વાવોમાં તો, ઝળહળતું છે માન. રાણીની વાવ રચે રાગ રત્નાકર, શિલ્પકલાની શોભા, પથ્થરમાં તો પ્રાણ પુરાયા, કારીગરોની અમર પ્રતિભા. જૈન જ્ઞાનના જ્યોતિર્મય, દીપક અહીં પ્રગટ્યા, શાસ્ત્ર-સાધના સંગે સુંદર, ‘સિદ્ધહેમ’ સજ્યા. સમય વહીની વેળામાં ભલે, રાજકીય રંગ બદલાય, પણ પાટણની પાવનતા તો, પેઢી દર પેઢી ઝળકાય. પટોળાની પાલવ પર પાંખે, પરંપરાની ભાત, રંગ-રેશમમાં રેલાતી એ, પડી પટોળે ભાત. ઇતિહાસમાં લખાયેલી આ, ભૂમિ ભવ્ય મહાન, પાટણ પ્રેરણા, પાટણ પ્રભા — ગુજરાતનું ગૌરવગાન.
સાંસ્કૃતિક મશાલ: રૂપલબેન વ્યાસ નિખાલસ હૃદયના તમે છો મહારાજ, બધા કાજે સરખું જ રાખ્યું છે હેત-કાજ. ભલે ઓછી ઊંચાઈ દેખાય જગને, તમે આંબ્યું આભે સફળતાનું તાજ. કલાકારની શક્તિ પારખી જ જાઓ, તમે છો વિદ્યાર્થીના સાચા અવાજ. બન્યા NSS ની તમે એક મશાલ, સેવા કાજે અર્પ્યું છે આખુંયે કાજ. જતન સંસ્કૃતિનું તમે જે કરો છો, ખરેખર રૂપલબેન, છે તમને આ નાજ. તમે ‘સંસ્કાર ભારતી’ ના માર્ગદર્શક, સીંચો છો સંસ્કારો, અનોખો અંદાજ. સૂર ને સંગીતમાં ડૂબ્યા છો તમે, છે સપ્તક ના સુરોમાં તમારો જ સાજ. મળ્યા ગુરુ અમને તમારા જેવો લ્હાવ, ધન્ય ભાગ્ય અમારા, છે તમારું જ રાજ.
સાદગી ની રાજકન્યા ‘રૂપલ’ તેર દિવસો આ ગણું તો તેર વર્ષો લાગે છે, રૂપ તારું જોઉં તો ભક્તિનો લહરો લાગે છે. ચંચળ ભલે હો સ્વભાવે, મન તારું છે પવિત્ર, મંદિરેથી આવતું કોઈ ધન્ય પર્વ લાગે છે. સાદગી તારી જ તારા દેહની શોભા બની, સામાન્ય વસ્ત્રોમાં પણ તું રાજકન્યા લાગે છે. રસોઈની એ વાત છોડો, સ્મિત તારું છે મધુર, તું મળે જો રાહમાં, આખું જગત મારું લાગે છે. શ્રીમંતાઈ છે તારા ઉંબરે, પણ તું સાવ નિખાલસ છે, તારા મનની અમીરાતમાં, ઘર અમારું લાગે છે. હળીમળી જવાની રીત તારી, જીતી લે છે સૌના મન, વાત કરવાની પદ્ધતિમાં, સ્નેહ અનોખો લાગે છે. મૌન તારું કોરી ખાય, પૂછું છું હું ખુદને પણ, કેમ આ આતુર મનને તારો જવાબ વહાલો લાગે છે? જવાબ તારો જે હશે, મંજૂર હશે આ દિલને પણ, મેં મારી જિંદગીની ખુશી, તારા નામે તોળી દીધી.
એક પ્રવાસ પ્રેમ અને લાગણીની દુનિયા તરફ.... by... Ajay Solanki
મૈત્રી ની મહેક (ગઝલ) “સાથે હસતા-રમતા જે વાત હવે પુરી થઇ ગઈ, એ જ વાત હવે મુલાકાતમાં બદલાઈ ગઈ.” “તારી નજરમાં જે સાદગી હતી સદાય, જોતજોતામાં એ તો શરારત થઈ ગઈ.” મિત્ર કહીને તને સંબોધતો રહ્યો હું, અચાનક તું જ મારી આદત બની ગઈ.” હતી જે મૈત્રી હવે એ ચાહત બની ગઈ, તારી સાથેની વાતો હવે ઈબાદત બની ગઈ. “શબ્દો ખૂટી પડ્યા અને લાગણી શરૂ થઈ ગઈ.” “મૈત્રીમાં તો શાંત હતા, પણ હવે બેચેની બની ગઈ.” ખબર નહોતી કે આવી રીતે તારી અસર થઈ ગઈ, જે હતી માત્ર ભાઈબંધી, હવે એ આદત બની ગઈ.” “શબ્દોની જરૂર ક્યાં રહી હવે વાત કરવામાં, તારી આંખોનું મૌન જ હવે મારી ખબર થઈ ગઈ.” - અજય સોલંકી
વિશ્વાસનો અકાળ અંત ભરોસો તૂટ્યો ત્યારે શબ્દો પણ ખામોશ થઈ ગયા, જેના પર હતો અતુટ વિશ્વાસ, એ જ પરાયા થઈ ગયા. વચનો આપ્યા હતા ઘણા, પણ સચ્ચાઈ ખૂટી ગઈ, એ હસતા ચહેરા પાછળ, કેટલાય મહોરા છુપાઈ ગયા. દુખ એ નથી કે જીવનના રસ્તાઓ બદલાઈ ગયા, દુખ તો એ છે કે સગા પોતાના જ બદલાઈ ગયા. હવે શબ્દોને મનમાં જ દબાવી રાખવાનું શીખી લીધું, કારણ કે હૂંફ આપનારા જ અમને અંદરથી તોડી ગયા. અમે સાચા હોવા છતાંય કાયમ ખોટા જ ઠર્યા, સમયની અદાલતમાં બધા સવાલો પણ મૌન થઈ ગયા. હવે ભરોસો ઓછો અને સમજણ વધારે થઈ ગઈ છે, દગા મળ્યા પછી જ જીવનના સાચા અર્થ સમજાઈ ગયા છે.
🔥 અધૂરી શોધ 🔥 ચાલ્યો હતો હું તને પામવા અનેક રસ્તાઓ પર, પણ દરેક વળાંક પર ખુલ્લા દરવાજા નથી મળતા. આંખોમાં સ્વપ્ન તો છે, પણ મંજિલ દેખાતી નથી, હાથ ફેલાવું છું, પણ હવે કોઈ સહારા નથી મળતા. ભીડમાં પણ એકલો છું બસ તારી યાદોની સાથે, આ શહેરમાં હવે એ જાણીતા ઇશારા નથી મળતા. અહેસાસ તો રહે છે સદા કે તું ક્યાંક આસપાસ છે, પણ નસીબના નકશામાં ક્યાંય એ કિનારા નથી મળતા. પૂછું છું સમય અને ભાગ્યને હું દરેક દુઆઓમાં, કેમ તારા સુધી પહોંચવાના સાચા રસ્તા નથી મળતા?
નજરમાં સૌમ્યતા છે ને મુખ પર સ્મિતની લ્હાણી, જાણે કુદરતે કાગળ પર કંડારી છે કોઈ કહાણી. શ્વેત રેશમી બાંયમાં શોભે છે એનું વ્યક્તિત્વ, ને નીલરંગી સાડીમાં મલકાય છે એની જુવાની. નથી જરૂર આંખોમાં અલગથી આંજણ આંજવાની, ખુદ 'કાજલ' બનીને શોભાવે છે એ નયનોની દીવાની. માત્ર બાહ્ય રૂપ નહીં, મનમાં છે ગંગા જેવી પવિત્રતા, સંસ્કારોની સુવાસથી મહેકે છે આ આખી જિંદગાની. આભૂષણોની ક્યાં જરૂર છે આ સાચા સૌંદર્યને? એની આંખોમાં વસે છે મર્યાદાની એક નિશાની. ભારતીય સંસ્કૃતિનો અંશ છે એના દરેક વળાંકમાં, પરંપરા અને આધુનિકતાની છે આ સંગમ-રુહાણી.
Copyright © 2026, Matrubharti Technologies Pvt. Ltd. All Rights Reserved.
Please enable javascript on your browser
