Quotes by Kamlesh in Bitesapp read free

Kamlesh

Kamlesh

@ckkumar123


અહમેવ પરમં પ્રિત રુપં વિશ્વસ્ય જગત:।
યથા જીવામિ તથા ચૈનં પ્રિતં ચ વ્યવસાયિનમ્‌।।

-Kamlesh

આ એટી ટેટી તો ટૂટે જ વ્હાલા,
ઊભા તો અડીખમ અમે વટવાળા...

#Attitude

કળાયેલ કમળ સૌના હૈયા મોહી રહ્યું...
કોઇ ગયું ના સમીપ એના,
દવનું કમલ દવમાં જ રહ્યું...

-Kamlesh

...#... યજ્ઞ...#...

દરેક પરિજનને જય ભોળાનાથ 🙏

કેમ છો બધાં? સુખમાં તો છો ને?

હોળીના પાવન અને રંગીન પર્વની હાર્દિક શુભકામનાઓ...


વધારે વાત ન કરતાં મુદ્દા પર આવીયે...

શિર્ષક વાંચીને સમજી તો ગયા જ હશો કે, આજે આપણે હોળીનો હવન કરવાનો છે.
છે ને?

તો ઉત્તર છે "ના..."
મારે આજે હોળીનો હવન ન કરતાં આપ સૌને હોળીનું નારિયેળ બનતા અટકાવવા છે.

આપણે સનાતન સંસ્કૃતિ અને આધુનિક વિજ્ઞાન વચ્ચે એવા અટવાયેલા છિયે કે, પહેંલાં સુખ,શાંતિ અને સમૃદ્ધિ માટે આંધળી દોટ મૂકીએ છિએ. અને આટ-આટલી સખત મહેનત કર્યા બાદ પણ કંઇ પ્રાપ્તિ ન થાય એટલે પાછાં જઇયે કુળગુરુ, ગોર, તથાકથિત ધર્મગુરુ, પંડિતજી કે ભૂવાજી ના શરણે.
ત્યાર પછી એ ત્રિકાળજ્ઞાની આપણને કહેશે કે, આપશ્રીને ફલાણો કે ઢિંકણો યજ્ઞ કરાવવો પડશે,કાં પછી શાંતી-હવન કરવો પડશે કે ચંડિપાટ વગેરે વગેરે.
અને આપણે અક્ષરશઃ એમનું કહ્યું કરતા પણ હોઇયે છિયે. અદ્દભુત...!!! (મરતા ક્યા ન કરતા)
હવે આટ-આટલું કર્યા બાદ પણ કંઇ ફેર ન પડે ત્યારે કર્મની કઠણાઈનું બહાનું આગળ ધરી, થાકી હારીને બધું સમય પર છોડી દેતા હોઇયે છિયે.

પણ ક્યારેય એવો વિચાર આવ્યો ખરો કે આ બધું વિફળ કેમ રહ્યું? કશીયે કચાશ રાખી નહોતી તેમ છતાંય યજ્ઞ કે હવન ફળ્યો કેમ નહીં?
જો વેદ અને શાસ્ત્રો મક્કમ પણે એમ કહેતા હોય કે યજ્ઞ કદિયે વિફળ ન હોય. એનો લાભ તો મળવો અનિવાર્ય છે.
તો આમ કેમ બન્યું?

આવું થયું છે ક્યારેય આપની સાથ?
જો ઉત્તર હાઁ છે તો આગળ વધીયે અને "ના",તો
સર્વદા સુખી ભવ: "મહાદેવ... મહાદેવ..."

જય ભોળાનાથ સૌને...
હર હર મહાદેવ... હર...

-Kamlesh

Read More

છો ને લખ્યા પ્રારબ્ધે પીમળ પીડાના,
ખર્વો દાખલા છે ખલકે ખરી શ્રદ્ધાના...
તારવણી તારવે તુંગેશ તપસ્વીના,
વાં વચન લાગે વેડફાયેલા વિરંચીના...

Read More

સૌને
દશેરાના પર્વની
હાર્દિક શુભકામનાઓ
🙏🙏🙏

સૌને
શારદીય નવરાત્રીની
હાર્દિક શુભકામનાઓ
🙏🙏🙏

*તંત્ર સાધના ભાગ -૨ :-

"मद्यं मांसं च मीनं च मुद्रामैथुनमेव च"।

માઁ ગૌરી સંગે જ્ઞાનોપદેશ વખતે સ્વયં મહાદેવના મુખથી નિકળેલા આ વાક્યનો અર્થ આજકાલના સાધકો કે અઘોરીઓ કંઇક આ પ્રમાણે કરે છે કે," મદ્યપાન, માંસ ભક્ષણ, માછલીનું ભોજન, મુદ્રા સેવન અને સ્ત્રી શારીરિક સમાગમ (મૈથુન ક્રિયા) કરે છે તે ઉત્તમ અઘોર સાધક છે.(કે તંત્ર સાધક છે )

આ પાંચ "મ" જ "મ માયા નો મ" બનીને બધાને ભ્રમિત કરે છે. આમ અહિંયા જ બધા સાધકો પોતાની અજ્ઞાનતાવશ થાપ ખાઇ જાય છે.

તો ચાલો આજે જાણીએ અને અવગત થઇયે સંસ્કૃત ભાષાના ગૌરવની પરાકાષ્ઠા તથા અઘોર કે તંત્ર સાધનાના આધાર સ્તંભ સમા આ વાક્યનો સંપૂર્ણત: સચોટ ભાવાર્થ...
જેથી આપણેને આ "માયા નો મ " ભટકાવી ન શકે.

"मद्यं मांसं च मीनं च मुद्रामैथुनमेव च"।


૧) मद्य -
જ્યારે સાધક કુંડલિની ષટ્ચક્રનું ભેદન કરી બ્રહ્મરન્ધ્રમાં રહેલા સહસ્રાર ચક્રમાં પહોંચે છે, તે સમયે સોમ કમલ ચક્રમાંથી શ્વેત રંગનું અમૃત ઝરે છે. એ મદ્ય કે સુરાનું પાન કરનાર જ મદ્ય-સાધક કહેવાય છે.'

૨) मांस-
જે સ્વયંની જીભનું ભક્ષણ કરે છે, એટલે કે જે જીભને ઊલટાવીને તાળવામાં લઈ જઈને સહસ્રાર ચક્રનું અમૃત પીએ છે તે જ માંસ સાધક છે.

૩) मीन -
ઇડા અને પિંગલા નામની નદીઓમાં(નાડી) જે બે માછલીઓ(શ્વાસ-ઉચ્છ્વાસ) આવ-જા કરે છે
એને પ્રાણાયામ થકી નાશ કરનાર સાધક જ ખરો મીન સાધક છે.

૪) मुद्रा -
સ્વયંની ભીતરમાં રહેલા સહસ્ત્રાર મહાપદ્મ કમલની અંદર જે મુદ્રા પિંડ છે એમાં કરોડો સૂર્યથી પણ વધારે ઉર્જા (શક્તિ) છે,છતાંય એ કરોડો ચંદ્રમા જેટલું શિતળ છે. આ જ્ઞાન પ્રાપ્તિ કરનાર સાધક જ મુદ્રાસાધક છે.

૫) मैथुन -
સાધકના સહસ્ત્રાર ચક્રને જાગૃત કરતાં જ પરમાત્મા સંગે જીવાત્માનું સંગમ જ મૈથુન છે.
સમગ્ર સર્જન, સ્થિતિ અને અંતનું કારણ આ મૈથુન જ પરમ તત્ત્વ છે.આ મૈથુન ક્રિયા દ્વારા જ પરમ બ્રમ્હજ્ઞાનની પ્રાપ્તિ થાય છે.
રતાશ પડતા રંગનું અગ્નિબીજ(કુંડલિની શક્તિ) માનવ શરીરમાં છેક નીચે મૂલાધાર ચક્રમાં સ્થાપિત છે.
જ્યારે બિંદુ રુપી શિવ શરીરના ઉપરના ભાગમાં એટલે કે સહસ્ત્રાર ચક્રમાં સ્થાપિત છે.
જ્યારે મૂલાધાર ચક્રમાં રહેલી કુંડલિની શક્તિ આકાર રૂપી હંસ (પ્રાણ) પર સવાર થઈ સહસ્રાર ચક્રમાં રહેલા શિવ બિંદુને મળીને ઐકય સાધે છે એટલે કે,શક્તિનું શિવ સાથે સંમિલન થાય છે, ત્યારે અનંત આનંદ આપનાર દુર્લભ બ્રહ્મ - સાક્ષાત્કાર થાય છે. અને એજ સાધકને અમૃતત્વ આપી મુક્તિ(મોક્ષ) પ્રદાન કરે છે.

આ છે તંત્ર સાધનાના પંચ મકારનો સૂક્ષ્મ સત્ય અભૌતિક અને આધ્યાત્મિક અર્થ...

આમ આજકાલના અઘોરી અને કાપાલિક પંથના સાધક આ પાંચ મકારવાળી વસ્તુઓ મદ્ય (શરાબ), માંસ, મીન (માછલી), મુદ્રા અને મૈથુન (વિજાતીય શારીરિક સમાગમ)નો ભૌતિક અને સ્થૂળ રીતે ઉપયોગ કરે છે. અને આજીવન અજ્ઞાનતામાં ભટકતા રહે છે.
જ્યારે સાચા તંત્રયોગના(અઘોર) સાધક આ પંચ મકારનો અભૌતિક, આધ્યાત્મિક અને સૂક્ષ્મ રીતે ઉપયોગ કરી મોક્ષ પ્રાપ્તિ કરે છે.

તો ચાલો આપણે પણ સાચા અઘોર સાધક બની ષટચક્રોનું ભેદન કરીને અલૌકીક શક્તિઓની (સિદ્ધિઓ) પ્રાપ્તિ કરી એ શક્તિઓનો જગત કલ્યાણના કાર્યોમાં ઉપયોગ કરીયે અને અંતે આ જીવને પરમાનંદની અનુભૂતિ કરાવી પરમાત્મામાં વિલીન કરીએ...

જય ભોળાનાથ...
હર હર મહાદેવ.......હર....

-Kamlesh

Read More

...#... તંત્ર વિદ્યા (અઘોર વિદ્યા)...#...


તંત્ર...
આ શબ્દ સાંભળતાં જ દરેકના માનસપટ ઉપર ઘોરઅંધારી રાત્રે ટોળે વળાયેલા અઘોરીઓ, કે કોઇ ચોક્કસ વર્તુળની અંદર તારોળીયો બનાવીને એન મધ્યબિંદુ પર માનવ ખોપરી મૂકીને મેલી વિદ્યા કરતા તાંત્રિકની છવી ઉપસી આવે, અને શરીરમાં ભયનું એક લખલખું પસાર થઈ જાય...
ખરેખર કોઇએ ક્યારેય એક વિચાર કર્યો છે? કે, શું મહાદેવની આ અઘોર વિદ્યા કોઇના અનિષ્ટ માટે હોઇ શકે ખરી???
શું જે સત્ય છે,શિવ છે,સુંદર છે એમના થકી ઉદ્દભવેલી આ વિદ્યા મેલી હોઇ શકે ખરી?

હદ છે આ તો... "કમલ"... હદ છે,આ અજ્ઞાનતાની હદ છે. મારા અનુભવે તો સંસારમાં કોઇ પણ વિદ્યા,મેલી કે અનિષ્ટ કારક હોઇ જ ના શકે.
હા, એ વિદ્યાનો સાધક મેલો હોય એ વાત ખરી. હવે કદાચ આજે કોઇ પાસે દૈવી શક્તિ આવી જાય અને એ સંસારનું કલ્યાણ કરવાના સ્થાને સ્વયંના સ્વાર્થનું પોષણ કરવા લાગે અને એ દૈવી શક્તિ કે વિદ્યા થકી સામેવાળાનું અહિત કરવાનું શરુ કરી દે તો એ દૈવી શક્તિને આપ મેલી કહેશો? કે એના ઉપાસક ને?
તો બસ,આ જ રીતે મહાદેવની આ અઘોરવિદ્યા એ એવી શક્તિ છે કે સૃષ્ટીના કોઇપણ જીવને સહજતાથી મોક્ષ પ્રાપ્તિ કરાવી આપે છે. પણ અમુક અજ્ઞાનતાવશ મનુષ્ય જીવ આ વિદ્યાથી સંપૂર્ણત: વિમુખ થઇ ગયો છે.
અને જે લાખોમાં એક સાધક જે અઘોર સાધના કરે છે એ શરુઆતથી જ કોઇના અહિતનો વિચાર લઇને જ સાધના શરુ કરે છે.
હવે જ્યાં સાક્ષાત શિવની અઘોર વિદ્યાનું આહવાન અને અધ્યયન કોઇ સાધક કરતો હોય ત્યાં શિવગણોની ઉપસ્થિતિ સ્વાભાવિક જ છે.
અને એમાં સૌ પ્રથમ આવે શ્રી નંદી મહારાજ,ત્યાર બાદ ભૂત -પ્રેત -પિશાચ. આ બધા ગુરુભાઇ બને છે. અને એકબીજાના સહાયક બને છે. જ્યારે સાધકની સાધના પ્રેત સાથે તાલ મેળવે છે ત્યારે એ સાધક સ્વયંના સ્વાર્થ ખાતર અન્ય જીવનું અહિત કરવા માટે એ પ્રેતાત્માઓનો સહારો લે છે,અને અહિંયા જ અટવાઇ જાય છે.
આગળની યાત્રાના દ્વાર એ સાધક માટે કાયમના માટે બંધ થઇ જાય છે. મોક્ષ દ્વાર બંધ થઇ જવા છતાંય એ સાધકને કોઇ ફરક નથી પડતો,કારણ કે એને જોઇતું હતું એ પ્રાપ્ત કરી લીધું છે. આમ આ પ્રેતયોનીના ચક્રજાળમાં ફસાયેલો સાધક સ્વયંને મહા સિદ્ધ અઘોરી કે સાધકની ઉપમા આપવા માંડે છે. અને આ શક્તિઓનો દુરુપયોગ કરવા લાગે છે. આમ આ "મોક્ષદાયીની વિદ્યા " કાળક્રમે "મેલીવિદ્યા" બની જાય છે.
પણ મૂરખ એટલું નથી સમઝતો કે એ જીવ ચોર્યાસી ફેરા પણ ચૂકી ગયો અને સદાયને માટે પ્રેતયોનીમાં અટવાઇ ગયો છે. અને એવો પ્રેત કે જેને ના તો શિવગણોમાં સ્થાન મળે છે કે ના તો અન્ય કોઇ,બસ નરકની અગ્નિમાં સદાયને માટે સળગતો જ રહે છે.

તો ચાલો આજે આપણે જાણીએ મહાદેવની પ્રિય એવી "અઘોર વિદ્યા - તંત્ર વિદ્યા " કે આજની પેઢીની ભાષામાં કહું તો "ગેરંટીડ મોક્ષનું વિઝા કાર્ડ "...

અઘોરવિદ્યાએ યોગ સાથે જોડાયેલી એક રહસ્યમય સાધના પદ્ધતિ છે જે જીવનું શિવ સાથે મિલન કરાવે છે ! અર્થાત્ મોક્ષ પ્રાપ્તિ કરાવે છે.
આપણી સનાતન સંસ્કૃતિમાં અનેક વિદ્યાઓ અને સાધનાઓનું વર્ણન છે. સાધના જ સાધકને સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરાવે છે. આ સિધ્ધિઓ સાધકની શારીરિક, માનસિક અને આત્મિક શક્તિઓને વધારે છે. એનાથી સાંસારિક તથા આધ્યાત્મિક એમ દરેક પ્રકારના લાભ થાય છે.
- મુખ્યત્વે સાધનાના ચાર ભાગ પડે છે.
૧. તંત્ર સાધના (અઘોર વિદ્યા)
૨. મંત્ર સાધના
૩. યંત્ર સાધના
૪. યોગ સાધના.

આ ચાર માંથી આજે આપણે પ્રથમ એવી તંત્ર સાધના વિશે વિસ્તારપૂર્વક જાણશું.
"તનોતિ ત્રાયતિ ઈતિ તન્ત્ર"
અર્થાત્ કે,"વ્યાપવું, ફેલાવું, વિસ્તરવું, રક્ષવું એજ તંત્ર ".
તંત્ર શાસ્ત્ર ત્રણ વિભાગમાં વહેંચાયેલું છે -
૧) આગમ
૨) યામલ
૩) મુખ્ય તંત્ર (અઘોર)

૧) આગમ :-
જેમાં સર્જન, પ્રલય, દેવોની પૂજા, બધા કાર્યોની સિદ્ધતા , ષટ્કર્મસાધન અને ચાર પ્રકારના ધ્યાનયોગનું વર્ણન હોય તેને આગમ કહે છે.
૨) યામલ :-
જેમાં સૃષ્ટિ તત્ત્વ, જ્યોતિષ, નિત્ય કર્મ, ક્રમ, સૂત્ર, વર્ણભેદ અને યુગધર્મનું વર્ણન હોય તેને યામલ કહે છે.
૩) મુખ્ય તંત્ર :-
જેમાં સૃષ્ટિ,મંત્ર ચયન, દેવતાઓના સંસ્થાન, યંત્ર ચયન, તીર્થ, આશ્રમ, ધર્મ, કલ્પ, જ્યોતિષ , વ્રત , શૌચ અને અશૌચ, સ્ત્રી-પુરુષ લક્ષણ, રાદાયુ ધર્મ, વ્યવહાર અને આધ્યાત્મિક વિષયોનું વર્ણન હોય તેને "મુખ્ય તંત્ર" અથવા તો "અઘોર તંત્ર"કહે છે.

અઘોર-શાસ્ત્ર શિવ અને શક્તિ ઉપાસકોનું શાસ્ત્ર છે. અઘોર ધર્મ ભગવાન શિવ દ્વારા પ્રચારિત અને પ્રસારિત શક્તિની ઉપાસના છે. યોગ યુક્ત સાધના સાથે એનો ઘનિષ્ઠ સંબંધ છે. ભગવાન શિવની દ્રષ્ટિએ આ જગતમાં માત્ર બે જ જાતિઓ છે - પુરુષ અને સ્ત્રી.
માનવ જગતની બહાર પશુ, પક્ષી, પતંગિયા, કીટ, ભ્રમર ઉદભિદ્ જાતિ છે.
"પ્રત્યેક જીવ મોક્ષનો અધિકારી છે."
સ્ત્રી અને પુરુષ બે ભિન્ન જાતિ હોવા છતાંય એમનો અધિકાર સમાન છે. એકલી સ્ત્રી કે એકલો પુરુષ અર્ધ (અડધો) અને અપૂર્ણ સત્તા છે.
પુરુષ અને પ્રકૃતિ, શિવ અને શક્તિ (પાર્વતી)ના સંયોગથી જ એ સંપૂર્ણ બને છે. એ બન્નેનો સં-યોગ જ સર્જન અને પોષણ, આનંદ અને ઉલ્લાસ, સુખ અને સંતોષ જ પરમ ધન્યતાનો બોધ ઉત્પન્ન કરે છે. શિવ અને પાર્વતી વાણી અને અર્થની જેમ સદા-સંપૃક્ત (નિત્ય જોડાયેલા) છે. એમનું અર્ધનારીશ્વર સ્વરૂપ જ જોઇ લો.
યોગમાં તંત્રનું વિશેષ મહત્વ છે. યોગ અને તંત્ર બન્ને આધ્યાત્મિક ચક્રોની શક્તિને વિકસિત કરી કુંડલિની શક્તિનું જાગરણ કરી એને ઊર્ધ્વોર્ધી કરવાની પદ્ધતિનું પ્રશિક્ષણ આપે છે. હઠયોગ અને ધ્યાન એમાં જ સમાવિષ્ટ થઈ જાય છે. વિજ્ઞાન ભૈરવ તંત્રની ૧૧૨ ધ્યાન પદ્ધતિઓ છે. જેનું જ્ઞાન ભગવાન શિવજીએ પાર્વતીજીને અમરનાથની ગુફામાં જણાવ્યું હતું.
અનાયાસે માઁ ગૌરી નિંદ્રાધિન થઇ જાય છે અને એક કબૂતરનું જોડું શિવજીને હુંકારા ભરે છે અને અંતે આ જ્ઞાન પ્રાપ્તિ બાદ અમર બને છે.
અને મહાદેવ પાર્વતીજીને મત્સ્યા રુપે અવતાર લઇને શિવોહ્‌મ મંત્રને આત્મસાત કરવાનો આદેશ આપે છે. આમ માઁ ગૌરીને ફરી એકવાર મછવારાને ત્યાં "મત્સ્યા" નામે કન્યા રુપે જન્મ લેવો પડે છે.

અઘોર સાધનામાં પંચ "મકાર" નું વિશેષ મહત્વ છે...

"मद्यं मांसं च मीनं च मुद्रामैथुनमेव च"।

આ પાંચ "મ" જ "મ માયા નો મ" બનીને બધાને ભ્રમિત કરે છે. આમ અહિંયા જ બધા સાધકો પોતાની અજ્ઞાનતાવશ થાપ ખાઇ જાય છે. અને આવનારી દરેક સિદ્ધિ ના દ્વાર સ્વયંના હસ્તયુગ્મો દ્વારા બંધ કરી બેસે છે.

( ક્રમશઃ )

આવતા ભાગમાં આપણે "મ મહાદેવના મ" નો જાપ જપી,"મ મોજ ના મ" સાથે, "મ માયા ના મ"નું "મ મનોમંથનના મ" થી આપણી અજ્ઞાનતાનું "મ મર્દનનો મ"કરીશું.

ત્યાં લગી સૌને...
જય ભોળાનાથ ...
હર હર મહાદેવ.... હર...

-Kamlesh

Read More

જય ભોળાનાથ સૌને...

...#... તંત્ર વિદ્યા (અઘોર વિદ્યા)...#...


તંત્ર...
આ શબ્દ સાંભળતાં જ દરેકના માનસપટ ઉપર ઘોરઅંધારી રાત્રે ટોળે વળાયેલા અઘોરીઓ, કે કોઇ ચોક્કસ વર્તુળની અંદર તારોળીયો બનાવીને એન મધ્યબિંદુ પર માનવ ખોપરી મૂકીને મેલી વિદ્યા કરતા તાંત્રિકની છવી ઉપસી આવે, અને શરીરમાં ભયનું એક લખલખું પસાર થઈ જાય...
ખરેખર કોઇએ ક્યારેય એક વિચાર કર્યો છે? કે, શું મહાદેવની આ અઘોર વિદ્યા કોઇના અનિષ્ટ માટે હોઇ શકે ખરી???
શું જે સત્ય છે,શિવ છે,સુંદર છે એમના થકી ઉદ્દભવેલી આ વિદ્યા મેલી હોઇ શકે ખરી?

હદ છે આ તો... "કમલ"...
અજ્ઞાનતાની પરાકાષ્ઠા છે આ તો...


ક્રમશઃ...

તો જણાવો પરિજનો...

આ ભોગ આરોગવાની ઇચ્છા ખરી???

-Kamlesh

Read More