પ્રકરણ ૭: શૂન્યકાળ - મહાપ્રલય
સમય: ટકરાવની અંતિમ ઘડીઓ.
સ્થળ: 'ગ્રીન-ઝોન' સ્પેસ સ્ટેશન અને પૃથ્વીનું વાતાવરણ.
અવકાશની અનંત શાંતિમાં 'ડેથ-વોકર' ઉલ્કા હવે એક નાનું ટપકું નહોતી, પણ પૃથ્વીના કદને પડકાર આપતો એક સળગતો પહાડ બની ગઈ હતી. આર્યન અને તેના સાથી વૈજ્ઞાનિકો સ્પેસ સ્ટેશનના ગ્લાસ ડોમ પાસે સ્તબ્ધ થઈને ઉભા હતા. તેમના ચહેરા પર પ્રતિબિંબિત થતી લાલ રોશની એ વાતની સાક્ષી હતી કે હવે અંત નજીક છે. હવે આ હસ્તી રમતી પૃથ્વી નો અંત નજીક જણાતો હતો. જેનું વૈજ્ઞાનિકો અને આ દુનિયાના તમામ લોકો વાટ જોઈ રહ્યા હતા એ અંત હવે નજીક હતો.
"ઈવા, ટાઈમ ટુ ઈમ્પેક્ટ?" આર્યનનો અવાજ ગળામાં જ અટકી રહ્યો હતો.
"૬૦ સેકન્ડ," ઈવાએ શાંતિથી ગણતરી આપી. "બધા બંકરો 'ફુલ સીલ' મોડ પર છે. જીરો બંકર દ્વારા તમામ બાહ્ય સેન્સર્સ એક્ટિવેટ કરવામાં આવ્યા છે."
ટકરાવની ક્ષણ આવી પહોંચી.
બરાબર ૬૦ સેકન્ડ પછી, ઉલ્કા પૃથ્વીના વાતાવરણમાં પ્રવેશી. ઘર્ષણને કારણે તે સૂર્ય કરતા પણ વધુ તેજસ્વી બની ગઈ. પ્રશાંત મહાસાગરના મધ્ય ભાગમાં જ્યારે તે ટકરાઈ, ત્યારે સ્પેસ સ્ટેશન પર પણ તેની ધ્રુજારી અનુભવાઈ.
કોઈ અવાજ નહોતો (કારણ કે અવકાશમાં અવાજ મુસાફરી કરી શકતો નથી), પણ દ્રશ્ય ભયાનક હતું. ટકરાવના સ્થળેથી કિલોમીટરો ઊંચા પાણીના અને વરાળના વાદળો ઉછળ્યા. પૃથ્વીના પોપડા (Crust) માં એવી તિરાડો પડી જે સ્પેસ સ્ટેશનથી પણ સાફ દેખાતી હતી. જાણે પૃથ્વી એક કાચના ગોળાની જેમ તૂટી રહી હોય.
બંકરોની અંદરની હાલત તો વધુ ભયાનક હતી
પૃથ્વીના પેટાળમાં હજારો ફૂટ નીચે રહેલા લોકો માટે આ પળ 'નરક' જેવી હતી.
આલ્ફા બંકરોમાં: અદ્યતન હાઇડ્રોલિક શોક એબ્સોર્બર્સને કારણે ધ્રુજારી ઓછી હતી, પણ લાઇટો ઝબકી રહી હતી.
સબ-બંકરોમાં: માયા અને તેના પરિવાર માટે આ પળ મોતનો અનુભવ કરાવનારી હતી. છત પરથી ધૂળ પડી રહી હતી, લોકો ચીસો પાડી રહ્યા હતા. પૃથ્વીના પેટાળમાં થતા ભયાનક ગડગડાટથી કાનના પડદા ફાટી જાય તેવી સ્થિતિ હતી. અહીં લોકોને એ ખબર ન હતી કે બંકરમાં આવ્યા પછી પણ બચશું કે તેની અહીં કબર બનશે.
"બધા જમીન પર સૂઈ જાઓ!" માયાએ બૂમ પાડી, પણ તેનો અવાજ ગોકીરામાં દબાઈ ગયો.
અવકાશમાંથી દ્રશ્ય ખૂબ જ ભયાનક હતું.
આર્યને જોયું કે આખી પૃથ્વી પર ધૂળ અને રાખના વાદળો ફરી વળ્યા છે. મિનિટોમાં જ વાદળી પૃથ્વી કાળી અને ભૂખરી દેખાવા લાગી. જંગલો સળગી રહ્યા હતા અને સુનામીના મોજાં ખંડોના ખંડોને ગળી રહ્યા હતા.
"ઈવા, પૃથ્વી પરના સ્ટેટસ આપ!" આર્યન બૂમ પાડી ઉઠ્યો.
અચાનક, બધી સ્ક્રીનો પર 'સ્ટેટિક' (તરંગોની ખલેલ) આવવા માંડી. ઈવા નો અવાજ બદલાઈ ગયો.
"સંપર્ક તૂટી રહ્યો છે... સિગ્નલ બ્લોક કરવામાં આવી રહ્યા છે... ઝીરો બંકર દ્વારા કમાન્ડ ઓવરરાઈડ..."
"શું? કોણે કમાન્ડ ઓવરરાઈડ કર્યો?" આર્યને કીબોર્ડ પર હાથ અજમાવ્યા, પણ બધું લોક થઈ ગયું હતું.
વિક્ટર સ્ટીલનો અવાજ સ્પીકર્સમાં ગુંજ્યો. તે અત્યારે એન્ટાર્કટિકાના સુરક્ષિત 'ઝીરો બંકર' માંથી બોલી રહ્યો હતો. "આર્યન, પૃથ્વી પર હવે જૂની સત્તાનો અંત આવ્યો છે. અત્યારે સપાટી પર નરક છે, અને અહીં નીચે માત્ર હું ભગવાન છું. સ્પેસ સ્ટેશનનો કંટ્રોલ હવે મારા હાથમાં છે. તું ત્યાં માત્ર એક પ્રેક્ષક છે."
આર્યને બહાર જોયું. પૃથ્વી અત્યારે અગનગોળા જેવી લાગતી હતી. અબજો લોકો, પ્રાણીઓ અને સદીઓની સંસ્કૃતિ એક પળમાં દફન થઈ ગઈ હતી. માનવતા હવે માત્ર બંકરોમાં કેદ હતી, અને એ બંકરોની ચાવી એક તાનાશાહના હાથમાં હતી. કરોડો વર્ષોની પૃથ્વી પરની માનવજાતની સફર હવે એક જુદા જુદા બંધ કરો માં કેદ હતી અને તેની ચાવી બીજા બંકરમાં બંકરમાં એક માણસના હાથમાં કેદ હતી.
આગળ શું થશે?
શું આર્યન સ્પેસ સ્ટેશન પરથી ફરી કંટ્રોલ મેળવી શકશે? બંકરોમાં જીવનની શરૂઆત કેવી રીતે થશે?
