भास्कर भाईचा जीव वाचवल्याच्या त्या थरारक घटनेनंतर अंडरवर्ल्डमध्ये 'मनी' नावाच्या एका नव्या वादळाची चर्चा सुरू झाली होती. पाहता पाहता पाच वर्षे उलटली आणि मनी आता सतरा वर्षांचा झाला होता. या पाच वर्षांत गोवंडीच्या त्या जुन्या गोदामाचे रूपांतर एका हाय-टेक कंट्रोल रूममध्ये झाले होते, आणि या सगळ्यामागे मनीचा तीक्ष्ण मेंदू होता. तो आता भास्कर भाईच्या गँगचा मुख्य रणनीतीकार (Chief Strategist) बनला होता. अंडरवर्ल्डमधील इतर गुंड फक्त ताकदीचा, तलवारींचा आणि बंदुकांचा वापर करायचे; पण मनी हा डोक्याने खेळणारा खेळाडू होता. कुठलीही बेकायदेशीर डील करायची असेल, तर तो तिचे अचूक, गणिती प्लॅनिंग करायचा. पोलिसांना किंवा शत्रूंना त्याच्या प्लानची साधी भणकही लागत नसे. त्यामुळे गँगचा नफा एका वर्षात चौपट झाला होता.
या पाच वर्षांत मनीने स्वतःच्या शरीरावर आणि व्यक्तिमत्त्वावर अत्यंत कडक, न थांबणारी मेहनत घेतली होती. त्याला जिमचा एक वेगळाच वेध लागला होता. पहाटे चार वाजता, जेव्हा संपूर्ण मुंबई गाढ झोपलेली असायची, तेव्हा मनी जिममध्ये तासनतास घाम गाळत असायचा. कडक डाएट, वजन उचलणे आणि कठीण व्यायामामुळे त्याच्या शरीरावर कमालीचे अॅब्स (8-pack abs) स्पष्ट दिसत होते. त्याचा रंग कमालीचा गोरा होता, डोळे नभासारखे गडद निळे होते—जे त्याला त्याच्या आईकडून वारशाने मिळाले होते—आणि त्याची जॉलाईन (Jawline) इतकी शार्प होती की, एखादा हॉलिवूड अभिनेताही त्याच्यासमोर फिका पडावा. त्याने स्वसंरक्षणासाठी कराटेमध्ये 'ब्लॅक बेल्ट'ही मिळवला होता. पण त्याच्या या अत्यंत देखण्या, राजबिंड्या रूपाच्या मागे एक कमालीचा शांत, थंड आणि क्रूर मेंदू लपलेला होता.
मनी कमालीचा शांत राहायचा. तो कधी मोठ्याने हसायचा नाही की कधी विनाकारण बोलायचा नाही. त्याला सहसा राग येत नसे, पण जर त्याला राग आला, तर समोरच्याचा अंत निश्चित असायचा. त्याचे हे देखणे रूप पाहून वस्तीतल्या आणि बाहेरच्या अनेक सुंदर मुली त्याच्यावर फिदा असायच्या. भास्कर भाईच्या आलिशान पार्ट्यांमध्ये बड्या बड्या उद्योगपतींच्या, राजकारण्यांच्या सुंदर मुली मनीच्या जवळ येण्याचा, त्याच्याशी मैत्री करण्याचा आटोकाट प्रयत्न करायच्या.
अशाच एका मोठ्या पार्टीत, मुंबईतील एका नामांकित बिल्डरची मुलगी, जिचे नाव 'रिया' होते, ती मनीच्या सौंदर्यावर आणि त्याच्या व्यक्तिमत्त्वावर पूर्णपणे भाळली होती. ती स्वतःहून मनीच्या जवळ आली. तिच्या हातात महागडी दारूचा ग्लास होता. तिने मनीला थेट प्रपोज केले.
"मनी, आय लव्ह यु. मला माहीत आहे तू काय करतोस, पण मला फरक पडत नाही. मला तुझ्यासोबत राहायचंय. मी तुला हवं ते सुख, हवी ती गोष्ट द्यायला तयार आहे," रिया अत्यंत मादक आवाजात म्हणाली.
मनी एका कोपऱ्यात शांतपणे उभा होता. त्याने आपल्या निळ्या, थंड आणि भावनाशून्य नजरेने रियाकडे पाहिले. त्याच्या चेहऱ्यावर एक रेषही हलली नाही. त्याने हातातला पाण्याचा ग्लास बाजूला ठेवला आणि अत्यंत धीरगंभीर आवाजात म्हणाला, "तुझ्याकडे मला देण्यासारखं काय आहे? प्रेम? सुंदर शरीर? या दोन्ही गोष्टींनी पैशाचं साम्राज्य उभं राहत नाही आणि पोटही भरत नाही. तुझ्या वडिलांच्या बँक खात्यात जितका पैसा आहे ना, तितका पैसा मी एका दिवसात उडवू शकतो. सो, गेट लॉस्ट. मला सुंदर मुलींच्या मोहात पडायला अजिबात वेळ नाही. मला फक्त पैशाच्या आकड्यांमध्ये रस आहे." तिची ती मोठी ऑफर त्याने एका क्षणात लाथडून लावली. मुलींबद्दल, प्रेमाबद्दल त्याच्या मनात कोणतीही भावना, मळमळ किंवा सहानुभूती नव्हती.
त्याच वर्षी मनीच्या आयुष्यात एका अशा व्यक्तीची एन्ट्री झाली, जो त्याच्या या अंधाऱ्या आणि कोरड्या दुनियेत त्याचा पहिला आणि एकमेव खरा मित्र बनणार होता. त्याचे नाव होते 'अभिनव'.
अभिनव हा कोणत्याही गुन्हेगारी पार्श्वभूमीचा नव्हता. तो एक उच्चशिक्षित, चार्टर्ड अकाउंटंट (CA) असलेला तरुण होता. पण त्याच्या वडिलांनी एका मोठ्या टोळीकडून कर्ज घेतले होते आणि ते फेडू न शकल्यामुळे अभिनवला अंडरवर्ल्डच्या काळ्या पैशांचे हिशोब पाहणाऱ्या एका वकिलाकडे सक्तीने काम करावे लागत होते. अभिनवचा स्वभाव मनीच्या अगदी विरुद्ध होता. तो अत्यंत खेळकर, आनंदी, प्रत्येक गोष्टीत विनोद शोधणारा, सतत चेहऱ्यावर हसू असलेला आणि मुलींच्या बाबतीत खूपच फ्रेंडली, फ्लर्ट करणारा मुलगा होता.
एकदा भास्कर भाईच्या जुन्या अकाउंटंटने हिशोबात मोठी गडबड केली आणि गँगचे पाच करोड रुपये स्वतःच्या खात्यात वळवले. मनीने अवघ्या दोन तासांत त्या अकाउंटंटला शोधून काढले आणि त्याला त्याची जागा दाखवून दिली. आता गँगला एका अशा हुशार अकाउंटंटची गरज होती, जो बँकिंगच्या सिस्टीमला चांगला ओळखतो. वकिलाने अभिनवला मनीच्या समोर आणून उभे केले.
मनी आपल्या वातानुकूलित केबिनमध्ये एका मोठ्या काळ्या खुर्चीवर बसला होता. त्याने आपल्या तीक्ष्ण नजरेने अभिनवकडे पाहिले, जो फाईल हातात धरून उभा होता.
"हे बघ अभिनव," मनी आपल्या नेहमीच्या शांत पण जरब असलेल्या आवाजात म्हणाला, "मला माझ्या पैशाचा हिशोब अचूक पाहिजे. आंतरराष्ट्रीय व्यवहारातून येणारा प्रत्येक रुपया कुठे जातो, कसा पांढरा होतो, यावर तुझं लक्ष पाहिजे. एक रुपयाचीही गडबड झाली ना, तर पुढचा हिशोब थेट स्मशानात होईल. समजलं?"
सामान्यतः मनीची ही धमकी ऐकून कोणाचीही गाळण उडाली असती, पण अभिनव वेगळ्या मातीचा होता. तो अजिबात घाबरला नाही. त्याने उलट पुढे होऊन मनीच्या खांद्यावर हात ठेवला—असे करण्याची हिंमत संपूर्ण मुंबईत आजवर कोणीच केली नव्हती. बाजूला उभे असलेले भास्कर भाईचे रक्षकही दचकले.
"अरे रिलॅक्स, मनी भाई! एवढा काय गरम होतोस? जरा स्माईल कर की यार! एवढा हँडसम चेहरा देवाने दिलाय, त्याचा काहीतरी फायदा घे. पैशाचा हिशोब असा कडक ठेवेन की इन्कम टॅक्स वाले पण माझे पाय धरतील. पण तू आधी हा तुझा रागीट आणि गंभीर मूड बदल," अभिनव अजिबात न डगमगता हसत म्हणाला.
मनीने झटकन अभिनवचा हात आपल्या खांद्यावरून झटकला. त्याच्या डोळ्यात क्षणभर राग आला, पण अभिनवच्या त्या बिनधास्त, निष्पाप आणि खऱ्या स्वभावाने मनीच्या दगडासारख्या मनाचा एक कोपरा जिंकला. मनीला समजले की हा मुलगा पैशासाठी किंवा भीतीने नाही, तर मनातून सरळ आहे. हळूहळू अभिनव हा मनीचा उजवा हात आणि एकमेव बेस्ट फ्रेंड बनला. अभिनव एकमेव असा माणूस होता जो मनीच्या समोर हसू शकत होता, त्याला हसवू शकत होता आणि त्याचा मूड शांत करू शकत होता.
अभिनवला नेहमी वाटायचे की, मनी एवढा सुंदर, तरुण आणि श्रीमंत असूनही एका भावनाविरहित मशिनीसारखा जगतो आहे. तो मनीला नेहमी चिडवायचा.
"अरे मनी, कधीतरी एखाद्या पोरीकडे बघ रे. कशाला स्वतःला पैशाच्या जंगलात कोंडून ठेवलंय? जिम करून ८ अॅब्स बनवलेत ते काय फक्त गुंडांना मारण्यासाठी? आयुष्यात एखादी मुलगी हवी, जी तुझ्या या दगडासारख्या हृदयाला पाणी करेल. तुझी लव्ह लाईफ एकदम सॉलिड असायला पाहिजे. मग बघ जगण्याचा आनंद काय असतो!" अभिनव मुलींशी गप्पा मारत मनीला सल्ला द्यायचा.
पण मनी दरवेळी आपल्या खिशातून तीच जुनी, चिखलाने माखलेली ५०० रुपयांची नोट काढायचा (जी त्याने अजूनही जपून ठेवली होती), तिच्याकडे पाहायचा आणि म्हणायचा, "माझी लव्ह लाईफ फक्त या पैशासोबत आहे, अभिनव. कारण माणूस, समाज आणि मुलगी कधीही धोका देऊ शकतात... पण हा पैसा कधीच धोका देत नाही."
अशा प्रकारे मनीने पैशालाच आपले सर्वस्व मानून आपल्या साम्राज्याची पायाभरणी भक्कम करण्यास सुरुवात केली होती, जिथे आता फक्त एका मोठ्या युद्धाची प्रतीक्षा होती.
------------------------------
To be Continued....
