நான்கு நண்பர்களும் ஒரு கொலையும் - பாகம் 3
'க்ரீச்...' என்ற அந்தப் பயங்கரமான ஓசையோடு, ஆகாஷின் தாத்தா காலத்தில் இருந்து திறக்கவே கூடாது என்று சாபம் பெற்றதாகக் கூறப்பட்ட அந்த 'மர்மக் கதவு' மெல்லத் திறந்தது. உள்ளே இருந்து ஒரு விசித்திரமான மங்கிய சிவப்பு வெளிச்சமும், நிலா பார்த்த அதே ரத்தக் கால்தடத்திற்குச் சொந்தமான ஏதோ ஒரு கொடிய மிருகத்தின் மூச்சு வாங்கும் சத்தமும் மிகத் தெளிவாகக் கேட்டது.
ஆகாஷும் நிலாவும் பயத்தில் உறைந்து சிலையெனப் பின்வாங்கினார்கள். ஆனால், உண்மையை எப்படியாவது கண்டுபிடிக்க வேண்டும் என்ற வெறியில் இருந்த குற்றச் செய்தியாளர் கௌதம் மட்டும், அறையின் மூலையில் கிடந்த ஒரு கனமான மரக்கட்டையை எடுத்துக் கொண்டு தைரியமாக அந்த இருண்ட அறைக்குள் அடியெடுத்து வைத்தான்.
"கௌதம் வேண்டாம்! உள்ளே போகாதே, அது மனித மிருகமாக இருக்கலாம்!" என்று நிலா பதற்றத்தில் அலறினாள். ஆனால் அவன் அவளது வார்த்தைகளைக் காதில் வாங்கவில்லை.
உள்ளே சென்ற கௌதம், அந்த விசித்திரமான சிவப்பு வெளிச்சம் வரும் திசையை நோக்கித் தன் கைவிளக்கை அடித்தான். அங்கே எந்தப் பயங்கரமான மிருகமும் இல்லை! மாறாக, சுவரில் ஒரு பழைய ஒலிபெருக்கி ஒன்று பொருத்தப்பட்டிருந்தது. அதிலிருந்துதான் அந்த மிருகத்தின் உறுமல் சத்தம் தொடர்ந்து ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. அதைத் தன் கையில் இருந்த கட்டையால் ஓங்கி அடித்து உடைத்தான் கௌதம். சத்தம் நின்றது.
வெளியே வந்த கௌதம் ஒரு வெற்றிப் புன்னகையோடு சொன்னான், "இது எந்தப் பழைய சாபமும் இல்லை, பேயும் இல்லை! இது மனித மூளையின் மிகத் துல்லியமான தந்திரம். நம்மைப் பயமுறுத்தி திசைதிருப்புவதற்காகவே இந்த ஒலிபெருக்கியை யாரோ இங்கே ரகசியமாகப் பொருத்தி வைத்திருக்கிறார்கள்!"
இப்போது நிலாவின் தடயவியல் மூளை மின்னல் வேகத்தில் வேலை செய்யத் தொடங்கியது. "ஒருவேளை இந்தச் சத்தம் தந்திரம் என்றால், விக்ரமின் உடல் மாயமானதும் ஒரு மனிதனின் தந்திரமாகத்தான் இருக்க வேண்டும்!" என்று கூறியபடியே, விக்ரம் இறந்து கிடந்த அந்தப் பூட்டிய அறைக்குள் மீண்டும் ஓடினாள்.
கதவு உள்ளே தாழ்ப்பாள் போடப்பட்டிருந்தது, ஜன்னல்கள் அனைத்திலும் தடிமனான இரும்புக் கம்பிகள்... அப்படியானால் கொலையாளி எப்படி வந்தான், விக்ரமின் உடலை எப்படி வெளியே எடுத்துச் சென்றான்? நிலா தரையில் முட்டிப்போட்டு, விக்ரம் அமர்ந்திருந்த அந்த நாற்காலிக்குக் கீழே இருந்த மரத்தரைத் பலகைகளைத் தன் கைகளால் தட்டிப் பார்த்தாள். ஒரு குறிப்பிட்ட மரப்பலகையில் மட்டும் சத்தம் வித்தியாசமாகக் கேட்டது. மற்ற இடங்கள் போல் இல்லாமல், அந்தப் பலகைக்கு அடியில் வெற்றிடம் இருப்பது அவளுக்குப் புரிந்தது.
"கௌதம், இங்கே வா! இதைப் பிடித்திழு!" என்று நிலா அழைக்க, இருவரும் சேர்ந்து அந்த மரப்பலகையைத் தங்கள் முழு பலத்தையும் பிரயோகித்து நெம்பினார்கள். அது ஒரு ரகசியத் தரைக்கதவு! அதைப் திறந்ததும், கீழே பாதாள அறைக்குச் செல்லும் இருண்ட, வளைந்த படிகள் தெரிந்தன. கொலையாளி உள்ளே வந்ததும், விக்ரமின் உடலை மறைத்ததும் இந்த ரகசிய வழியில்தான் என்பது இப்போது அம்பலமானது. பூட்டிய அறை மர்மம் சுக்குநூறாக உடைந்தது.
இருவரும் அந்தப் படிகளில் மெல்லக் கீழே இறங்கினார்கள். பாதாள அறையில் தாங்க முடியாத அளவுக்கு ரத்த நெடியும், பல வருடங்களாகப் பூட்டி வைக்கப்பட்டிருந்த ஈரப்பசையின் துர்நாற்றமும் வீசியது. அங்கே, படிகளின் ஓரத்தில் காணாமல் போன விக்ரமின் உடல் குப்பை போல் வீசப்பட்டிருந்தது. அவனது வலது கை முஷ்டி ஏதோ ஒன்றை இறுகப் பிடித்தவாறு விறைத்துப் போயிருந்தது.
கௌதம் அவனது விரல்களைப் பிரித்து அதை எடுத்துப் பார்த்தான். அது ஒரு பழைய, பாதி எரிந்த நிலையிலிருந்த நாட்குறிப்பு. அதன் தோல் அட்டையில் "ரகசியங்களின் முடிவு" என்று ரத்தத்தால் எழுதப்பட்டிருந்தது. கௌதம் அவசரமாக அந்த நாட்குறிப்பைத் திறந்து முதல் பக்கத்தைப் படிக்க முயன்ற விநாடி...
மேலே வரவேற்பறையில் இருந்து ஒரு பயங்கரமான ஓசை கேட்டது! மரச்சாமான்கள் சுக்குநூறாக உடையும் சத்தமும், பேச முடியாத பிரியாவின் மரண ஓலமும் ஒன்றாகக் கேட்டது.
"ஆகாஷ்! பிரியா!" என்று கத்தியபடியே கௌதமும் நிலாவும் அந்த ரகசியப் படிகள் வழியாகப் பதறிப்போய் மீண்டும் மேலே ஓடினார்கள்.
அவர்கள் வரவேற்பறையை அடைந்த அந்த விநாடியில்... பல மணி நேரமாகத் துண்டிக்கப்பட்டிருந்த பங்களாவின் மின்சாரம் திடீரென வந்தது! கண்ணைப் பறிக்கும் அந்தப் பிரகாசமான வெளிச்சத்தில், அவர்கள் கண்ட காட்சி அவர்களின் இதயத் துடிப்பையே சில விநாடிகள் நிறுத்திவிட்டது.
நடுக்கூடத்தில் இருந்த அந்தப் பெரிய பழங்கால அலங்கார விளக்கில் இருந்து ஒரு தடிமனான சுருக்குக் கயிறு தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. அதில் கழுத்து இறுக்கப்பட்டு, அந்தரத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருந்தான் ஆகாஷ்! அவனது கண்கள் பிதுங்கி, மூச்சுக்காகப் போராடி, உயிர் ஊசலாடிக் கொண்டிருந்தது.
"நிலா, சீக்கிரம் வா!" என்று கத்தியபடியே கௌதம் ஓடிப்போய் ஆகாஷின் கால்களைத் தாங்கிப் பிடித்துத் தூக்கினான். நிலா அருகில் இருந்த மேஜையின் மீது ஏறி, ஒரு உடைந்த கண்ணாடித் துண்டால் அந்தச் சுருக்குக் கயிற்றை அறுக்கப் போராடினாள். கயிறு அறுபட்டதும், ஆகாஷ் மயக்க நிலையில் தரையில் சரிந்தான். அவனது கழுத்தில் கயிறு இறுக்கிய ஆழமான தழும்பு சிவந்து போயிருந்தது.
அவனது காலடியில் பிரியா அதிர்ச்சியில் மயங்கிக் கிடந்தாள். ஆனால், உண்மையான அதிர்ச்சி அதுவல்ல!
பிரியாவின் கையைத் தூக்கிய நிலா அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனாள். விக்ரம் இறந்த இடத்தில் ரத்தத்தோடு வைக்கப்பட்டிருந்த அதே 'காணாமல் போன வைர மோதிரம்'... இப்போது பிரியாவின் வலது கை சுண்டு விரலில் மிகக் கச்சிதமாக அணிவிக்கப்பட்டிருந்தது!
ஆகாஷின் கிழிந்த சட்டையில், ஒரு சிறிய கத்தியால் புதிதாக ஒரு ரத்தச் சீட்டு குத்தப்பட்டிருந்தது. அதில் எழுதப்பட்டிருந்த வார்த்தைகள்: "உங்களில் ஒருவன் உண்மையை மறைக்கிறான்... அடுத்த பலி அவன்தான்!"
(மர்மம் தொடரும்...)
