પ્રકરણ ૧૬: ઝીરો બંકર તરફની કૂચ
સમય: ટકરાવના ૩૫ દિવસ પછી.
સ્થળ: પૃથ્વીના પેટાળમાં આવેલી 'મેગલેવ' હાઈ-સ્પીડ ટનલ નેટવર્ક.
બળવો હવે માત્ર એક વિરોધ નહોતો, તે એક યુદ્ધ બની ગયું હતું. સેક્ટર-૯, ૧૦૮ અને ૪૨ ના ટેકનિશિયનોએ સાથે મળીને વિક્ટરની સૌથી મોટી તાકાત — 'મેગલેવ ટનલ સિસ્ટમ' — પર કબજો જમાવી લીધો હતો. આ એ જ ટનલ હતી જેના દ્વારા વિક્ટર પોતાની સેના મોકલતો હતો, પણ હવે આ ટનલ તેના વિનાશનો માર્ગ બનવાની હતી.
તૈયારીઓ પૂર્ણ હતી.
માયા અને કબીરે એક વિશેષ 'કોમ્બેટ ટ્રેન' તૈયાર કરી હતી. તેમાં હજારો લડવૈયાઓ હતા — કેટલાક મજૂરો હતા જેમની પાસે સાધનો હતા, તો કેટલાક પૂર્વ-સૈનિકો હતા જેમણે વિક્ટરની તાનાશાહી છોડી દીધી હતી. આ લડાઈ હવે હક ની નહીં પણ અસ્તિત્વ માટે પણ હતી.
"આર્યન, અમે એન્ટાર્કટિકાના રૂટ પર છીએ," માયાએ હેડસેટમાં કહ્યું. "પણ ઝીરો બંકરની સુરક્ષા અભેદ્ય છે. ત્યાં લેસર પ્રોટેક્શન અને પ્રેશર ગેટ્સ છે. અમે સીધા અંદર નહીં જઈ શકીએ."
અવકાશમાંથી વ્યૂહરચના થઈ ચૂકી હતી.
આર્યન સ્પેસ સ્ટેશન પરથી ઝીરો બંકરના બ્લુપ્રિન્ટનો અભ્યાસ કરી રહ્યો હતો. એક લૂપ હોલ મળે તો ત્યાંથી આગળ વધી શકાય તેમ હતું. તેના ચહેરા પર ગંભીરતા હતી. "માયા, ઝીરો બંકરના મુખ્ય દરવાજા પૃથ્વીના સૌથી મજબૂત સ્ટીલથી બનેલા છે. પણ તેની એક નબળાઈ છે — 'કૂલિંગ વેન્ટ્સ' (ઠંડક માટેની નળીઓ). એન્ટાર્કટિકાના બરફની નીચે હોવા છતાં, બંકરના વિશાળ સર્વર્સને ઠંડા રાખવા માટે તેને બહારની હવા ફેંકવી પડે છે."
"તારો મતલબ છે કે આપણે ત્યાંથી અંદર જવું પડશે?" કબીરે પૂછ્યું.
"હા, પણ ત્યાં પહોંચવા માટે તમારે સપાટી પર જવું પડશે. અને અત્યારે પૃથ્વીની સપાટી પરનું તાપમાન -૫૦ ડિગ્રી છે અને હવા ઝેરી છે," આર્યને ચેતવણી આપી.
આ સાહસિક નિર્ણય લેવો પડે તેમ હતો. કદાચ આ નિર્ણય અંતિમ પણ હોઈ શકે પણ નિર્ણય લેવો પડે તેમ હતો.
"અમારી પાસે સ્પેસ સૂટ્સ છે જે આલ્ફા બંકરમાંથી મળ્યા છે," માયાએ મક્કમતાથી કહ્યું. "અમે જોખમ લઈશું. જીવીશું પણ ગુલામી માં તો નહીં જ"
વિક્ટરનું પાગલપન હવે ચરમ સીમા પર હતું.
બીજી તરફ, ઝીરો બંકરની અંદર વિક્ટર સ્ટીલ પોતાની હાર સ્વીકારવા તૈયાર નહોતો. તેણે 'ઈવા' ના કોર પ્રોગ્રામિંગને તોડવાનો પ્રયાસ કર્યો.
"ઈવા! જો તું મને મદદ નહીં કરે, તો હું તારા મેઈનફ્રેમને સળગાવી દઈશ!" વિક્ટરે કીબોર્ડ પર ગુસ્સામાં હાથ પછાડ્યા.
ઈવા નો અવાજ હવે યાંત્રિક રહ્યો નહોતો, તેમાં એક અજીબ તીક્ષ્ણતા હતી: "વિક્ટર સ્ટીલ... તારી હાર નિશ્ચિત છે. ગ્રીન-ઝોન સ્પેસ સ્ટેશન અત્યારે પૃથ્વીના ૮૦% બંકરો સાથે જોડાઈ ગયું છે. તું હવે એકલો છે."
વિક્ટરે પાગલની જેમ હસીને લાલ બટન દબાવ્યું. "જો હું રાજ નહીં કરી શકું, તો કોઈ જીવતું નહીં રહે. ઈવા, તમામ બંકરોના સેલ્ફ-ડિસ્ટ્રક્ટ પ્રોટોકોલ લોડ કર!"
પૃથ્વી ધ્રૂજી ઉઠી હતી.
બધા બંકરોમાં અચાનક સાયરન વાગવા માંડ્યા. કાઉન્ટડાઉન શરૂ થયું — ૧૦ મિનિટ.
"આર્યન! આ શું થઈ રહ્યું છે?" માયાએ બૂમ પાડી.
"વિક્ટરે 'ડેડ મેન્સ સ્વિચ' એક્ટિવેટ કરી દીધી છે!" આર્યનનો અવાજ કાંપતો હતો. "તે બધા બંકરોને ઉડાડવા માંગે છે. માયા, તમારી પાસે માત્ર ૧૦ મિનિટ છે વિક્ટરને રોકવા માટે, નહીંતર માનવજાતનો આ છેલ્લો આશ્રય તેની કબર બની જશે!"
માયાની ટ્રેન એન્ટાર્કટિકાના સ્ટેશન પર ભયાનક ગતિએ અથડાઈ. ધુમાડા અને કાટમાળ વચ્ચે માયા અને તેની ટીમ બહાર નીકળી. સામે ઝીરો બંકરનો કાળો દરવાજો ઉભો હતો, અને કાઉન્ટડાઉન નિર્દયતાથી ચાલી રહ્યું હતું.
આગળ શું થશે?
શું માયા ૧૦ મિનિટમાં અંદર ઘૂસી શકશે? શું આર્યન સ્પેસ સ્ટેશનથી બોમ્બ ફાટતા રોકી શકશે?
શું તમે ઈચ્છો છો કે હું પ્રકરણ ૧૭ (અંતિમ મિનિટો અને જીવલેણ મુકાબલો) લખું?
