શિવધાર જંગલનો ચઢાણવાળો રસ્તો યુદ્ધના મેદાનમાં પલટાઈ ગયો હતો. જયસિંહના માણસો, અને નંદલાલ-અનિરુદ્ધસિંહના દળો વચ્ચે ભયંકર અથડામણ થઈ રહી હતી. જયસિંહના માણસોની તાકાત વધુ હતી, કારણ કે તેમની પાસે સરકારી શસ્ત્રો અને તાલીમ હતી, પણ તેઓ અચાનક થયેલા બેવડા હુમલાથી ગભરાઈ ગયા હતા.
નંદલાલ, જે ક્યારેય હથિયારથી લડ્યો નહોતો, તે પોતાની સિદ્ધ કટાર સાથે એક યોદ્ધાની જેમ લડી રહ્યો હતો. તાંત્રિકની ભેટરૂપ કટાર જાણે તેના હાથમાં વીજળીની જેમ ચમકતી હતી. તેના ઘા ચોક્કસ અને ઝડપી હતા. નંદલાલની આંખોમાં હવે ડર નહીં, પણ બદલાની અને ન્યાયની જ્યોત હતી.
બીજી બાજુ, અનિરુદ્ધસિંહ (ડકેત), કાળા પોશાકમાં, અંધારાનો સહારો લઈને લડી રહ્યો હતો. તે તીરકામઠાનો ઉપયોગ ચોકસાઈથી કરતો હતો. તેના તીર જયસિંહના સૈનિકોના પગ, હાથ અને ઢીંચણ પર વાગતા, જેથી તેઓ જમીન પર ઢળી પડતા. અનિરુદ્ધસિંહનું લક્ષ્ય ડાકુઓને મારવાનું નહીં, પણ તેમને ગતિહીન બનાવવાનું હતું, જેથી તેઓ સોનાની પેટીઓ છોડી દે.
નંદલાલ! પાછળ જો! અનિરુદ્ધસિંહે બૂમ પાડી.
જેસંગનો એક સશસ્ત્ર સિપાહી નંદલાલની પીઠ પાછળ ખંજર લઈને ધસી આવ્યો હતો. નંદલાલે ઝડપથી પલટી મારી અને કટાર વડે સિપાહીના હાથ પર વાર કર્યો. તે સિપાહીની બંદૂક છૂટી ગઈ, અને નંદલાલે તેના ખભા પર જોરથી મુક્કો મારીને તેને બેભાન કરી દીધો.
નંદલાલે હાંફતા હાંફતા અનિરુદ્ધસિંહ તરફ જોયું. "આભાર, ડકેત! તારી બહાદુરી અદ્ભુત છે!
અને તારો જોશ મારા કરતાં પણ વધારે છે, વેપારી!
અનિરુદ્ધસિંહે હસતાં હસતાં કહ્યું. જોશ અને યોજના બંનેની જરૂર છે. રતન! અને કાળુ! જલ્દીથી પેટીઓ જંગલની અંદર ધકેલો! આ સોનું જયસિંહના હાથમાં ન જવું જોઈએ!
નંદલાલનો નોકર કાળુ અને અનિરુદ્ધસિંહનો મિત્ર રતન બહાદુરીથી લડી રહ્યા હતા. કાળુએ લાકડી વડે ચાર-પાંચ સૈનિકોને લડતા અટકાવ્યા, જ્યારે રતન સોનાની પેટીઓને બાજુમાં ખસેડવામાં મદદ કરી રહ્યો હતો.
જો કે, લડાઈની વચ્ચે જ અચાનક એક વધુ ભયાનક અવાજ સંભળાયો. તે અવાજ પગદંડી પર ઘોડાઓના ડાબલાનો હતો. આ કોઈ જયસિંહના માણસો નહોતા.
ખબરદાર! કોણ છે લૂંટારાઓ?
એક ઊંચો અને શક્તિશાળી ડાકુ સરદાર ઘોડા પર આવી પહોંચ્યો. આ એ જ ડાકુ સરદાર નહોતો, જેણે નંદલાલને લૂંટ્યો હતો. આ તો શિવધાર જંગલની સૌથી મોટી અને ખૂંખાર ટોળકીનો સરદાર, ભીમસિંહ હતો, જે પોતાના વિસ્તારમાં કોઈ બીજાની લૂંટ સહન કરતો નહોતો.
આમ, યુદ્ધ હવે ત્રિપાંખિયું બની ગયું. એક તરફ નંદલાલ અને અનિરુદ્ધસિંહનું દળ, બીજી તરફ જયસિંહના સૈનિકો, અને ત્રીજી તરફ ભીમસિંહની નવી ખૂંખાર ડાકુઓની ટોળકી!
અનિરુદ્ધસિંહે નંદલાલને ઈશારો કર્યો: "નંદલાલ, આ પરિસ્થિતિ બહુ ખરાબ છે. ભીમસિંહનું ધ્યાન માત્ર સોના પર છે. આપણે જયસિંહના સૈનિકો અને ભીમસિંહને એકબીજા સાથે લડાવીને વચ્ચેથી સોનું લઈને નીકળવું પડશે!"
નંદલાલ ઝડપથી અનિરુદ્ધસિંહનો ઈરાદો સમજી ગયો. તે તરત જ કાળુ અને અન્ય યુવાનોને પાછળ હટવાનો અને જંગલમાં ઊંડે ઉતરી જવાનો ઈશારો કરવા લાગ્યો.
અનિરુદ્ધસિંહે જાણી જોઈને ભીમસિંહના બે સિપાહીઓ પર તીર ચલાવ્યા. ભીમસિંહ ગુસ્સે થયો અને તેને લાગ્યું કે જયસિંહના સૈનિકો લૂંટની સાથે તેના વિસ્તાર પર કબજો પણ કરી રહ્યા છે.
"એ દુષ્ટ સરકારી કૂતરાઓ! આ જંગલ ભીમસિંહનું છે!" ભીમસિંહે જોરથી બૂમ પાડી અને જયસિંહના સૈનિકો પર હુમલો કરી દીધો.
નંદલાલ અને અનિરુદ્ધસિંહના દળોને આટલો જ સમય જોઈતો હતો. તેઓ ઝડપથી સોનાની પેટીઓ લઈને જંગલમાં ઊંડે સુધી અદ્રશ્ય થઈ ગયા.
સવાર થતાં પહેલાં, નંદલાલ અને અનિરુદ્ધસિંહનું સંયુક્ત દળ જંગલમાં એક સુરક્ષિત ગુપ્ત જગ્યાએ પહોંચી ગયું. આ જગ્યા અનિરુદ્ધસિંહનો ગુપ્ત અડ્ડો હતો.
ગુપ્ત અડ્ડો પથ્થરની એક મોટી ગુફામાં હતો, જેની બહાર વેલ અને ઝાડીઓ હતી, જેના કારણે તે સંપૂર્ણપણે છુપાયેલો રહેતો. અંદર, દિવાલો પર જંગલના નકશા અને જયસિંહના મહેલની ગોઠવણના આલેખ દોરેલા હતા.
સોનાની પેટીઓ ગુફાના એક ખૂણામાં મૂકવામાં આવી. બધાં થાકેલાં હતાં, પણ તેમના ચહેરા પર વિજયનો સંતોષ હતો. નંદલાલે શાંત સ્વરે અનિરુદ્ધસિંહને પૂછ્યું, "તારું નામ અનિરુદ્ધસિંહ છે, અને તું ગઢ શિવાંજલિનો સાચો વારસદાર છે, ખરું ને?"
અનિરુદ્ધસિંહે પોતાનો કાળો માસ્ક હટાવ્યો. તેનો ચહેરો શાંત, પણ દ્રઢ સંકલ્પવાળો હતો.
હા, વેપારી, તું સાચો છે. પણ જ્યાં સુધી હું જયસિંહને હરાવી ન શકું અને ગઢના લોકોને ન્યાય ન અપાવી શકું, ત્યાં સુધી મારું નામ 'ડકેત' જ છે.
નંદલાલે હસીને કહ્યું: અને હું નંદલાલ, એક વેપારી જે ડાકુઓને લૂંટીને ગરીબોને ન્યાય અપાવે છે. લાગે છે કે આપણા બંનેના રસ્તા એક જ છે, ભલે ઉદ્દેશ્ય અલગ હોય.
આપણા ઉદ્દેશ્યો હવે અલગ નથી, નંદલાલ, અનિરુદ્ધસિંહે ગંભીરતાથી કહ્યું. તેં જંગલના ડાકુઓના ત્રાસનો અંત લાવવાનું વચન આપ્યું છે. અને હું જયસિંહના રાજકીય ડાકુઓનો અંત લાવવા માંગુ છું. આપણે બંનેએ જંગલ અને ગઢ બંનેને સાફ કરવા પડશે.
નંદલાલે પોતાની કમર પર છુપાવેલી સિદ્ધ કટાર બતાવી. મારો સંકલ્પ મક્કમ છે. પણ આ ભીમસિંહની ટોળકી ખૂબ જ ખતરનાક છે. અને તારા પિતરાઈ કાકા જયસિંહ હવે આ લૂંટ પછી ચૂપ નહીં બેસે. તેણે સોનું ગુમાવ્યું છે, જેનો અર્થ છે કે તે હવે આપણી પાછળ તેના બધા સૈનિકોને લગાવશે.
અનિરુદ્ધસિંહે નકશા તરફ ઈશારો કર્યો. એટલા માટે, આપણે હવે બચાવ નહીં, પણ હુમલો કરવો પડશે. જયસિંહની તાકાત તેના ભંડારમાં અને તેના વિશ્વાસપાત્ર સૈન્યમાં છે. આપણે બંનેએ અલગ-અલગ બે લક્ષ્યો પાર પાડવા પડશે.
અનિરુદ્ધસિંહની યોજના:
જયસિંહને ખબર પડવી જોઈએ કે ડકેત માત્ર લૂંટારો નથી, પણ એક ચેતવણી છે.
આ સોનું ગરીબ અને કરજદાર ખેડૂતોમાં વહેંચવું, જેથી જયસિંહ સામે લોકોનો વિશ્વાસ મજબૂત થાય.
મીરાંની મદદથી જયસિંહના ગુપ્ત હથિયારાગારની માહિતી મેળવવી.
નંદલાલની યોજના:
ભીમસિંહ અને તેની ટોળકીને કાયમ માટે જંગલમાંથી દૂર કરવી.
ભીમસિંહનું મુખ્ય અડ્ડો શોધવું, જે ગુપ્ત રીતે જંગલની વચ્ચે આવેલું છે.
પોતાના ગામ ધર્મપુરના યુવાનોને વધુ તાલીમ આપવી અને તેમને આત્મરક્ષણ માટે તૈયાર કરવા.
રતન અને કાળુએ સોનાની પેટીઓ ખોલી.
અંદર દસ મણ સોનાના સિક્કા અને દાગીના હતા.
આ સોનું જયસિંહની કમાણીનું નથી, અનિરુદ્ધસિંહે કહ્યું. આ ગરીબ લોકોનો પરસેવો છે.
નંદલાલ, તું ધર્મપુર તરફ જજે અને આ સોનાનો મોટો ભાગ ગરીબોમાં વહેંચજે. એ રીતે કે કોઈ તારું નામ ન જાણે, માત્ર 'ડકેત'નું નામ જાણે.
અને તું? નંદલાલે પૂછ્યું.
હું ભીમસિંહના અડ્ડાની શોધમાં નીકળીશ, અનિરુદ્ધસિંહે કટાર પર હાથ મૂક્યો, તે જ ડાકુઓએ તને લૂંટ્યો હતો. હું તેને હરાવીને જંગલમાંથી હંમેશા માટે દૂર કરીશ, અને તે રીતે તારા વચનને પૂરું કરીશ.
નહીં!
નંદલાલે માથું હલાવ્યું. ભીમસિંહને હું હરાવીશ. તેં તારો બદલો જયસિંહના માણસો સાથે પૂરો કર્યો. ભીમસિંહને હરાવવાનું વચન મેં તાંત્રિકને આપ્યું છે, અને તે મારું યુદ્ધ છે.
બંને યુવાનો એકબીજાની આંખોમાં જોયું. બંને હિંમતવાન, પણ અલગ સ્વભાવના હતા. અનિરુદ્ધસિંહ રાજકીય ન્યાય માટે લડતો હતો, જ્યારે નંદલાલ ધાર્મિક વચન અને અંગત બદલા માટે.
હવે આગળ કઈ રીતે નંદલાલા અને અનિરુદ્ધસિંહ, જયસિંહ અને ભીમસિંહ સાથે યુદ્ધ કરે છે. નંદલાલ અને અનિરુદ્ધસિંહ બંને મળી ગયા એવી જ રીતે શું જયસિંહ અને ભીમસિંહ મળી જશે?
જાણવા માટે વાંચતા રહો ડકેત......
