ભાગ 1 — 72 કલાકઅમદાવાદની રાત સામાન્ય રીતે ક્યારેય સંપૂર્ણ શાંત હોતી નથી. ક્યાંક દૂરથી પસાર થતી કારનો અવાજ, અજાણ્યા કૂતરાનું ભસવું, રસ્તા પરના સ્ટ્રીટલાઇટનો ધીમો પ્રકાશ અને ક્યારેક પવન સાથે બારીને અથડાતો કોઈ કાગળ—શહેર જીવતું હોવાનો અહેસાસ કરાવતા રહે છે.પરંતુ એ રાત્રે આરવ દેસાઈના ફ્લેટમાં અસામાન્ય શાંતિ હતી.રાત્રિના અઢી વાગ્યા હતા.આરવ પોતાના લેપટોપ સામે બેઠો હતો. સ્ક્રીન પર કોડની લાંબી લાઇનો દેખાતી હતી. છેલ્લા ચાર કલાકથી તે એક જ સમસ્યા ઉકેલવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યો હતો. સામાન્ય રીતે મુશ્કેલ કોડ પણ તેને લાંબો સમય પરેશાન કરતો નહોતો, પરંતુ આજે તેનું ધ્યાન વારંવાર ભટકી રહ્યું હતું.ક્યારેક તેને લાગતું કે કોઈ ...Read More

ભાગ 2 — બંધ પ્રયોગશાળાઆરવની નજર હજુ પણ દીવાલ પરના એ ફોટોગ્રાફ પર જ હતી.2019.તારીખ નીચે સ્પષ્ટ લખેલી હતી.ફોટામાં હતી. તેની બાજુમાં ત્રણ વૈજ્ઞાનિકો ઊભા હતા. અને સૌથી જમણી બાજુએ એક યુવાન આરવ ઊભો હતો.તેના ચહેરા પર આત્મવિશ્વાસભર્યું સ્મિત હતું.પરંતુ હાલનો આરવ એ ફોટાને જોઈને પોતાને જ ઓળખી શકતો નહોતો.“આ ફોટો ખોટો છે,” તેણે ધીમેથી કહ્યું.મીરા આગળ વધતી રહી.“ફોટોગ્રાફ ખોટો નથી.”“તો હું ખોટો છું?”મીરા અટકી.“ક્યારેક માણસની યાદ કરતાં પુરાવા વધારે સાચા હોય છે. અને ક્યારેક પુરાવા કરતાં યાદો.”આરવને આ જવાબ ગમ્યો નહીં.“મારે સીધો જવાબ જોઈએ છે.”“મળશે.”“ક્યારે?”“જ્યારે તું સાંભળવા તૈયાર થઈશ.”“હું તૈયાર છું.”મીરાએ તેની તરફ જોયું.“ના. તું હજી નથી.”તે ફરી ...Read More

ભાગ 3 — નિષાસ્ક્રીન પર યુવતીનો ચહેરો સ્થિર હતો.આરવની નજર તેની આંખો પરથી હટી રહી નહોતી.તેને ખબર નહોતી કે યુવતી કોણ છે, પરંતુ તેની અંદર ક્યાંક ઊંડે કોઈ અજાણી ઓળખાણ જાગી રહી હતી.વરસાદ...એક જૂની બસ...ભીનો રસ્તો...અને એ જ અવાજ—“તારે પાછું આવવાનું જ હતું.”આરવે માથું પકડી લીધું.“મને આ અવાજ યાદ છે.”મીરા તરત તેની તરફ વળી.“શું?”“મને ખબર નથી... પણ મેં આ અવાજ પહેલાં સાંભળ્યો છે.”સ્ક્રીન પરની યુવતી હજુ પણ ચૂપ હતી.પછી તેણે ધીમેથી કહ્યું—“આરવ, જો તને મારું નામ યાદ ન હોય તો પણ મને એક વાત યાદ રાખજે.”તેના ચહેરા પર અજીબ ગંભીરતા હતી.“તું મને ભૂલ્યો નથી. તારી યાદોમાંથી મને દૂર કરવામાં ...Read More

ભાગ 4 — અકસ્મિકતા“અકસ્મિકતા...”નિષાના મોઢેથી નીકળેલો એ એક શબ્દ જાણે આખી પ્રયોગશાળાની હવામાં અટકી ગયો.આરવ તેની સામે ઊભો હતો. માત્ર ઇમરજન્સી લાઇટનો ઝાંખો પ્રકાશ હતો. મીરા ઝડપથી કંટ્રોલ પેનલ તરફ ગઈ અને સિસ્ટમ બંધ કરવાનો પ્રયાસ કરવા લાગી.“નિષા, તું અત્યારે કંઈ યાદ કરવાનો પ્રયાસ નહીં કરે,” મીરાએ કડક અવાજમાં કહ્યું.નિષાએ તેની તરફ જોયું.“આ વખતે હું રોકાઈશ નહીં.”“તું જાણતી નથી કે એ યાદ પાછી આવી તો શું થશે.”“મને ખબર છે.”“ના,” મીરાએ કહ્યું, “તને લાગે છે કે તને ખબર છે.”આરવ બંને વચ્ચે જોઈ રહ્યો હતો.“મને કોઈ સમજાવશે કે ‘અકસ્મિકતા’ શું છે?”નિષાએ આંખો બંધ કરી.થોડા સેકન્ડ સુધી તે શાંત રહી.પછી તેના ચહેરા ...Read More

ભાગ 5 — લક્ષ્યઅંધકારમાં માત્ર મશીનોના ધીમા અવાજો સંભળાઈ રહ્યા હતા.આરવ સ્થિર ઊભો હતો.તેના કાનમાં હજુ પણ નિષાના શબ્દો રહ્યા હતા—“આગ તું લગાવી હતી.”પરંતુ તેના મગજમાં હવે એક બીજો પ્રશ્ન વધારે મોટો બની ગયો હતો.લક્ષ્ય કોણ હતું?અચાનક ઇમરજન્સી લાઇટો ફરી ચાલુ થઈ.મુખ્ય સ્ક્રીન પર અક્ષરો દેખાવા લાગ્યા.TARGET: R...પછી સ્ક્રીન ઝબકી અને બંધ થઈ ગઈ.“નિષા!” આરવે તેની તરફ જોયું, “તને શું યાદ આવ્યું?”નિષા થોડા સમય સુધી ચૂપ રહી.“બધું નહીં.”“પણ એટલું તો યાદ છે કે મેં આગ લગાવી હતી.”“હા.”“શા માટે?”“કારણ કે તું ડરી ગયો હતો.”“કેનાથી?”નિષાએ મીરા તરફ જોયું.“એ વાત મીરા જાણે છે.”આરવ તરત મીરા તરફ વળ્યો.“હવે મને કોઈ વાત છુપાવશો નહીં.”મીરા ...Read More