शोध
अखेरचा शोध
पाखराचा आता या देह-वृक्षावरून उडण्याचा काळ आला,
कळले नाही जगण्याचे नियम, खेळ हा नशिबाचा झाला.
हिताचे की मोहाचे? या द्वंद्वातच अडकले हे प्राण,
मिळवता मिळवता जग सारे,
हरवून बसलो आत्मज्ञान.
बळी पडलो त्या मोहाचा, जिथे वासनांचा गराडा होता,
दोन मनांच्या युद्धाचा मग, अंतरी मोठा कल्लोळ होता.
कुण्या सत्तेचा हुकूम होता झालेल्या कृतीमागे, कळले नाही प्रत्येक क्षणी,
स्वभावाचे दोषच बसले, कायमचे या स्थानी.
कळत असूनही वळले नाही, वेडे हे मन,
स्वार्थ आणि अहंकाराचे, मांडले येथे रान.
प्रयत्न फसले सुधारण्याचे, स्वतःच्या केलेल्या , न केलेल्या चुका नडल्या,
स्वतःच रचलेल्या चक्रव्यूही, जीव हा माझा पडला.
इच्छा आणि आकांक्षांचा, अखंड चालू खेळ,
जीवनाच्या या गणितात मग, बसला नाही मेळ.
ना कळला हा 'मी' मजला, ना बोध ईश्वराचा,
व्यर्थचि सारा केला साठा, जड अशा संसाराचा.
आत्मा व्याकुळ झाला आता, मुक्तीच्या या ओढीने,
शोध संपला स्वतःचा आता, असे कां या प्रश्नाच्या जोडीने.
