જય માતાજી આજે" સ્ત્રી" વિશે લખવું છે.... પણ ખરેખર સ્ત્રી વિશે કેટ કેટલું લખ્યું છે. તેનો કોઈ પાર નથી પણ સ્ત્રી ને ઘણા ઓછા સમજી શક્યા છે.. કવીઓએ “યત્ર નાર્યસ્તુ પૂજ્યંતે, રમંતે તત્ર દેવતા:” જ્યાં સ્ત્રીઓનું સન્માન થાય છે, ત્યાં દેવતાઓનું નિવાસ હોય છે... નારી ને નિંદો નહી નારી રત્ન ની ખાણ . નારી થી નિપજ્યાં બ્રંહા વિષ્ણુ અને મહેશ... સ્ત્રી માં એટલી તાકાત છે.. કે... સ્ત્રી સમર્પણ અને સહનશીલતાની મૂર્તિ છે, તે માત્ર પુરુષને જ નહીં ખુદ ભગવાનને પણ પોતાના ગર્ભમાં સમાવી શકે છે, એટલે તો કહેવાયું છે "નારી તું નારાયણ...સ્ત્રી સર્જન પણ કરી શકે છે. અને ધારે તો તે વિધ્વંસ પણ કરી શકે ઘણી બધી તાકાત ધરાવે છે.... સ્ત્રી પ્રકૃતિ છે....સ્ત્રી: શક્તિ, સૃષ્ટિ અને સંસ્કારનું જીવંત સ્વરૂપ
ભારતીય સંસ્કૃતિમાં સ્ત્રીને માત્ર એક વ્યક્તિ તરીકે નહીં, પરંતુ એક દિવ્ય શક્તિ તરીકે જોવામાં આવી છે. સ્ત્રીના શરીરમાં પંચેન્દ્રિયોના પાંચેય વિષયો—શબ્દ, સ્પર્શ, રૂપ, રસ અને ગંધ—સ્વભાવગત રીતે અત્યંત પ્રભાવશાળી રીતે સ્થિત હોય છે.
સામાન્ય રીતે, આ પાંચ વિષયોમાંથી કોઈ એક પણ જો મનુષ્યના મન પર હાવી થઈ જાય, તો તે તેને ઉન્મત્ત બનાવી દેવાની ક્ષમતા ધરાવે છે. પરંતુ સ્ત્રીના વ્યક્તિત્વમાં તો આ પાંચેય વિષયોનો એક વિશાળ સમુદાય વિદ્યમાન છે, જે તેને અનંત પ્રેમ અને સહનશીલતાની મૂર્તિ બનાવે છે. આ જ કારણ છે કે સ્ત્રી પુરુષ કરતાં વધુ સંવેદનશીલ અને પ્રેમવતી હોય છે.
સ્ત્રી માત્ર એક શરીર નથી, પણ તે ધર્મ, અર્થ અને લક્ષ્મીનું સાક્ષાત્ સ્વરૂપ છે. સંસારની ઉત્પત્તિ અને સ્થિતિનો સંપૂર્ણ આધાર સ્ત્રી પર ટકેલો છે. તેનામાં પ્રજનન કરવાની અદ્ભુત ક્ષમતા છે, જે સૃષ્ટિના ચક્રને ગતિમાન રાખે છે. એક તરફ તે પૂજનીય વાત્સલ્યમયી માતા બનીને મમતાની વર્ષા કરે છે, તો બીજી તરફ તે જીવનના તમામ સંકટોને ભુલાવી દેનારી પ્રિયતમા અને ખભેખભો મિલાવી ચાલનારી સહધર્મિણી પણ છે.
સ્ત્રી સાચા અર્થમાં 'શક્તિ' સ્વરૂપ છે. તે માત્ર બાળકને જન્મ જ નથી આપતી, પરંતુ તેને યોગ્ય સંસ્કારો આપીને એક 'પૂર્ણ મનુષ્ય' બનવાની પ્રેરણા પણ આપે છે. મનુષ્યના વ્યક્તિત્વ ઘડતરમાં માતાનો ફાળો સર્વોપરી છે. સંસારના નિર્માણની પ્રક્રિયા હોય કે સાંસારિક વિટંબણાઓ અને મુશ્કેલીઓમાંથી બહાર આવવાની વાત હોય, તે માટેની અખૂટ શક્તિ વ્યક્તિને માતૃત્વની શીતળ છાયામાંથી જ પ્રાપ્ત થાય છે.
આપણી ઉમદા સંસ્કૃતિમાં આજે પણ જ્યારે કન્યા વિદાય થાય છે, ત્યારે તેને આશીર્વાદ આપવામાં આવે છે: "વીર પ્રસવિની ભવઃ" (અર્થાત: તું વીર સંતાનોને જન્મ આપનારી બનજે). આ આશીર્વાદ સૂચવે છે કે સ્ત્રી માત્ર વંશ વેલો નથી વધારતી, પણ સમાજને પરાક્રમી અને તેજસ્વી નાગરિકો આપવાની જવાબદારી પણ નિભાવે છે.
ટૂંકમાં, સ્ત્રી એ કુદરતનું સર્વોત્તમ સર્જન છે. જ્યાં સ્ત્રીનું સન્માન થાય છે, ત્યાં દેવતાઓનો વાસ હોય છે. દવાઓ કદાચ રોગને દબાવી શકે, પરંતુ સ્ત્રીના પ્રેમ અને કુદરતી જીવનશૈલીના સથવારે જીવનના દરેક રોગ અને શોકને જડમૂળથી મટાવી શકાય છે.
સ્ત્રી: શક્તિ, સૃષ્ટિ અને સંસ્કારનું જીવંત સ્વરૂપ
ભારતીય સંસ્કૃતિમાં સ્ત્રીને માત્ર એક વ્યક્તિ તરીકે નહીં, પરંતુ એક દિવ્ય શક્તિ તરીકે જોવામાં આવી છે. સ્ત્રીના શરીરમાં પંચેન્દ્રિયોના પાંચેય વિષયો—શબ્દ, સ્પર્શ, રૂપ, રસ અને ગંધ—સ્વભાવગત રીતે અત્યંત પ્રભાવશાળી રીતે સ્થિત હોય છે.
સામાન્ય રીતે, આ પાંચ વિષયોમાંથી કોઈ એક પણ જો મનુષ્યના મન પર હાવી થઈ જાય, તો તે તેને ઉન્મત્ત બનાવી દેવાની ક્ષમતા ધરાવે છે. પરંતુ સ્ત્રીના વ્યક્તિત્વમાં તો આ પાંચેય વિષયોનો એક વિશાળ સમુદાય વિદ્યમાન છે, જે તેને અનંત પ્રેમ અને સહનશીલતાની મૂર્તિ બનાવે છે. આ જ કારણ છે કે સ્ત્રી પુરુષ કરતાં વધુ સંવેદનશીલ અને પ્રેમવતી હોય છે.
સ્ત્રી માત્ર એક શરીર નથી, પણ તે ધર્મ, અર્થ અને લક્ષ્મીનું સાક્ષાત્ સ્વરૂપ છે. સંસારની ઉત્પત્તિ અને સ્થિતિનો સંપૂર્ણ આધાર સ્ત્રી પર ટકેલો છે. તેનામાં પ્રજનન કરવાની અદ્ભુત ક્ષમતા છે, જે સૃષ્ટિના ચક્રને ગતિમાન રાખે છે. એક તરફ તે પૂજનીય વાત્સલ્યમયી માતા બનીને મમતાની વર્ષા કરે છે, તો બીજી તરફ તે જીવનના તમામ સંકટોને ભુલાવી દેનારી પ્રિયતમા અને ખભેખભો મિલાવી ચાલનારી સહધર્મિણી પણ છે.
