श्री आणि ऋतुजाच्या प्रेमचर्चा आता घरातही दोघांच्या माहिती झाल्या विरोध नव्हताच
त्यांच्या प्रेमाला .....
गंधर्व विवाह करण्याची इच्छा ऋतुजाला आधी पासून होती तिच्या स्वप्नातला राजकुमार तिला आता
आपल्या महलात काही दिवसांनी घेऊन जाणार होताच .... तद् पुर्वी आशुतोषच लग्न
करण्याची घरच्यांची इच्छा होती ...
आशुतोषच्या वडिलांनी आपल्या एका मित्राला शब्द देऊन ठेवला होता .... तुझ्या दोनमुलीतून
एक मुलगी मी आशुतोषसाठी मागणी घालणारं म्हणून .... आणि त्याला आशुतोषही वडीलाच्या मर्जी
पलीकडे जाऊन विरोध नव्हता दर्शवू शकतं ....
आशुतोषला लग्न करायचं नव्हतचं लग्न करण त्याच्या मनातही नव्हतं ....
पण वडीलासमोर त्याचं काय चालणारं ....
आईने त्याला मुलीचा लिफाफ्यात फोटो दिला आणि म्हटलं ,
" आशु बेटा बघं मुलगी छान आहे ... दिसायला पण डॉक्टर आहे तुम्ही दोघं मिळून
क्लिनिक चालवू शकता .... "
आशुतोष ऐकत होता तिकडून त्यांचे पप्पा आले ते म्हणाले ,
" बेटे आशुतोष मेरे बचपन का वो जिगरी दोस्त है अब दिल्ली मैं रहता खुदका मकान है उनका दिल्ली
मैं और यहा भी भाई अब एकही लडकी है उनकी कल वो सब तेरा ही होने वाला है हमारे पास भी क्या
कमी है ! "
आशुतोष काहीच न बोलता तो फोटो घेऊन आपल्या रूम मध्ये गेला .... फोटो टेबलावर ठेऊन
दिला त्यांने दोन तीन तासाने रूमच्या बाहेर आला तेव्हा आईने त्याला विचारले ....
" आशु कशी वाटली मुलगी आवडली ना ! "
आशुतोषने फोटो बघितलाही नव्हता फोटो न बघताच तो बाहेर आल्यावर आईच्या बोलण्यावर
म्हणाला ,
" छान आहे मुलगी ...."
तो आई पासून सुटकारा मिळवण्यासाठी तिथून लवकर जायला निघाला तरी आईने त्याला
थांबवून शब्द बंधणात अडकवलेच आणि हळूच म्हणाल्या ,
" आज ज्याचं आहे बेटा रात्री आपल्याला मुलीकडे ..... "
आशुतोष ठिक आहे म्हणून निघून गेला .....
रात्री सहा वाजता आशुतोषचे आई बाबा तो सोबत ऋतुजाही होतीच सर्व मुलीच्या घरी गेले ....
आशुतोषला तर वडिलाचं कटपुतली बनुन ते सांगतात तसं ऐकत होता त्यांच्या मर्जीसाठी तो
तिथे गेला ..... बैठकीत मुलगी ट्रे घेऊन यायच्या आधीच तिच्या आणि आशुतोषच्या लग्नाचा
विषय निघाला .... आशुतोषला तिटकारा वाटत होता तिथे गेल्याचा .
ऋतुजा तिथून उठली आणि किचन मध्ये गेली .... तिथे मुलीची आई होती ...
तिथे जातच ऋतुजा म्हणाली ,
" नमस्कार काकू वहिणीसाहेब कुठे आहेत आमच्या तयार झाल्या नाहीत का अजून ....."
मुलीची आई ऋतुजाला म्हणाली ,
" बेटा आहे ती रूम मध्ये झालीच तयार घेऊन जा ना तुझ्या वहिणीला बैठकीत ....."
ऋतुजा मुलीच्या रूममध्ये गेली .... तिचा स्वभाव ऋतुजाला फार आवडला अर्धातासतच दोघी जणू
मैत्रिणी झाल्या बैठकीत जाताना ती ऋतुजाला म्हणाली माझं लग्न करण्याची इच्छा नाही पण , बाबांनी
तुमच्या बाबांना शब्द देऊन ठेवला होता आणि बाबाच्या मतापलीकडे ह्या घरात काहीच चालत नाही ..."
ऋतुजाला ही ऐकून जरा वाईटच वाटलं ....
मुलगी बैठकीत आली तरी आशुतोष वर मानकरून मुलीकडे बघायला तयार नव्हता
ती बैठकीत आली तेव्हा .... आशुतोषला थंड गारवा अंगारा भेदून गेल्याचा भास झाला
जणूकाही त्यांची आराध्या तिथे येऊन गेली असावी ....
मुलीला मध्यस्ती म्हणून ऐकांने प्रश्न विचारायला सुरूवात केली ... सर्व प्रथम त्यांनी नाव विचारलं
" तुझं नाव काय ? "
तिने उत्तर दिलं .....
" आशना ....."
हे नाव ऐकताच आशुतोषने वर मान केली तो तिच्याकडे बघू लागला ती तिच होती .... डॉ . आशना
आराध्याची बहिण आशना ..... आशुतोषला तिच्यात गुलाबी रंगाच्या साडीवर त्यांची आशना दृष्टिस पडत
होती ह्याच साडीत आशुतोषने कॉलेज प्रोग्राम मध्ये आराध्याला पाहिले होते ते आराध्याचे फोटो
आजही आशुतोषच्या फोन मध्ये सेव होते ..... सेम आराध्या दिसत होती ती फरकच काय होता त्याच्याच !
▪▪▪▪▪▪▪▪
