The Download Link has been successfully sent to your Mobile Number. Please Download the App.
Continue log in with
By clicking Log In, you agree to Matrubharti "Terms of Use" and "Privacy Policy"
Verification
Download App
Get a link to download app
have to varshi ja mehula
जय श्री कृष्ण
mere khayalo kiaa gai ue paheli barish bhgi sadke or pahad fir bhi hum lavarish
રીસાયા વાદળ વર્ષો પછી એવું થયું કે કચ્છથી વાદળ રીસાયા, વૃક્ષ થયા ઓછા કે શુ કેમ ? ઇન્દ્ર દેવ ખીજાયા. સૂકા ભઠ્ઠ આ રણના વાયરા, લૂ બનીને વાયા, લીલાછમ એ વન વગડાના, હવે માત્ર પડછાયા. લીલોતરીને કાપી આપણે, લોભના જાળ બિછાવ્યા, કુહાડી મારી હાથે કરીને, દિવસો આવા લાવ્યા. પાદર ખૂટ્યા, પાણી ખૂટ્યા, કૂવા તળિયે ગૂંગળાયા, સમજુ થઈને ફરતા'તા જે, આજે એ ભોળવાયા. પશુ-પંખી અને માણસ આખા, પાણી વિના તરસાયા, કહે નર કચ્છની ધરતી કાગડોળે જુએ, ક્યારે થશે ઘેરી છાયા?
*બધા અર્જુન ન હોય કે જંગ જીતી જ જાય,* *અમુક ના હિસ્સે ચક્રવ્યુહ પણ આવે...!!!* *જય શ્રી કૃષ્ણ*
कल जो था, आज वो नहीं है, और आज जो है, वो उन दिनों नहीं था। वक़्त के साथ सब कुछ बदल जाता है, यही ज़िंदगी का सबसे बड़ा सिलसिला था।
https://www.matrubharti.com/book/19992302/the-wet-day-at-school My First Story Divyarajsinh Naranji Jadeja - Naranji Jadeja
દિકરી બે કુળનો દિવો પિતાના આંગણે વ્હાલની હેલી, હસતી મુખે જે લાવતી, સાસરીના આંગણે સ્મિત વેરીને, સૃષ્ટિ નવી સજાવતી. તાતનો વિશ્વાસ બનીને, ઉંબરો જ્યારે એ ઓળંગતી, પિતાના માત-સન્માનની જ્યોત, ડગલે-પગલે પ્રગટાવતી. દીકરો બનીને પિયરના એણે, સંસ્કારો સહુ સાચવ્યા, એ જ પવિત્ર સંસ્કારથી, સાસરીના સંબંધો ગૂંથ્યા. પતિના હૃદયમાં પ્રેમ પામી, જે અર્ધાંગિની બને, સાસુ-સસરાની સેવા કરી, એ ઘરની દીકરી બને. ફરજ નથી આ પ્રેમ છે, જે સ્નેહ બનીને વહે છે, એક મીઠું સ્મિત મળે જો, દુઃખ બધું ઓગળે છે. જ્યાં સમજણ સાથી બને, ત્યાં કલહના કોઈ સ્થાન નથી, પિયર-સાસરીનું બંધન પછી, મધુર સંગીતથી કમ નથી. એક હાથે પિયર ઉજાળે, બીજે સાસરી સંભાળતી, 'નર' કહે એવી નારી ધન્ય, જે બેઉ કુળને તારતી.
પખી ને માડુ ન ટક જી ચિંધા ન લખે જી વ્યાધી, ન ભુખજી ચિંધા ન દુઃખ જી વ્યાધી. બચ્ચે કે વેઢાંરે ઉડાય સજે આકાશ, ભગવાન તે ભરોસો ને પેંઢ તે વિશ્વાસ. ન ભૅરી કરે પૂંજી, ન માયાજી આશા, કુદરતજી બોલી સમજે ઈ જ ખાસા. તૂટે જો ડાળ પન તૉંય હિંમત ન હારે, વરી નવો મારો ભનાય ઈ નાય જે આરે. માળુ તું મુંઝાયૅ કી? ધુનિયા જે ધ્રા સે, પખી જો મુલક, ઈ પેંઢજે જે ઘર સે. ખુલ્લા રખ પખ ને મનમેં હરખ રખ, થિંધા પૂરા કમ કુધરત વૅઠા કિક સેખ. સુખ અને દુઃખ જેડા મોસમ અચિંધા, ધીરજ રખધે ત નવો મારગ પ મિલધા. નર ચે પખીએ જી મિસાલે તું મોજમેં હલ, અજ઼ જે ભરોસે તું જીવી ઘૅન હર પલ.
અશ્રુભીની શ્રદ્ધાંજલિ ઋતુઓ તો નિયમ મુજબ પોતાની હાજરી પુરાવી જાય છે, ક્યારેક વસંત ખીલે છે, તો ક્યારેક પાનખર આવી જાય છે. પણ તારા ગયાની આ અણધારી પાનખર રડાવી જાય છે, ભરબપોરે આયખાનો સૂરજ કેમ આથમી જાય છે? દુનિયાની નાની રમતોમાં તો હાર-જીત ચાલ્યા કરે, પણ આ રમત આખી જિંદગી હરાવી જાય છે. ઈશ્વરની કેવી અકળ લીલા કે ફૂલ ખીલે એ પહેલાં ખરી જાય છે, તારી વિદાયનો આ ઘા, કાળજાને આજીવન કોરી જાય છે. ગઈકાલ સુધી જે શ્વાસ હતા, આજે એ ફક્ત યાદ બની ગયા, જોતજોતામાં તું પળભરનો મહેમાન ને અમે રડતા રહી ગયા. તું નથી છતાં તારો અહેસાસ હરપળ સાથે રહેશે, આ શૂન્યતામાં પણ તારું સ્મિત કાયમ ગુંજતું રહેશે.
Copyright © 2026, Matrubharti Technologies Pvt. Ltd. All Rights Reserved | Powered by Nichetech.
Copyright © 2026, Matrubharti Technologies Pvt. Ltd. All Rights Reserved.
Please enable javascript on your browser
