The Download Link has been successfully sent to your Mobile Number. Please Download the App.
Continue log in with
By clicking Log In, you agree to Matrubharti "Terms of Use" and "Privacy Policy"
Verification
Download App
Get a link to download app
इतिहास बदलला, वर्तमान मात्र तसाच उपाशी. @Fazal Abubakkar Esaf
मशीद–मंदिर, मध्येच चिरडला गेला— माणूस निष्पाप. @Fazal Abubakkar Esaf
तू–मी संपलो, आम्ही उरलो तेव्हाच— शहर श्वास घेतं. @Fazal Abubakkar Esaf
वेगवेगळी नावं, धडधड मात्र एकच— माणूस जिवंत आहे. @Fazal Abubakkar Esaf
माझ्या आत अजूनही एक लहानसा विश्वास आहे, जो तुटलेल्या स्वप्नांच्या ढिगाऱ्यावर बसून सूर्योदयाची वाट पाहतो. @Fazal Abubakkar Esaf
आणि उद्या… उद्या पुन्हा प्रयत्न करशील, कारण आशा कधी हार मानत नाही, ती फक्त हळू बोलायला लागते. @Fazal Abubakkar Esaf
मी आजही हात पुढे करतो, जखम लागेल हे माहीत असूनही. कारण माणूस हात मागे घेतो त्या दिवशी तो फक्त शरीराने जगतो, मनाने नाही. @Fazal Abubakkar Esaf
लोक म्हणतात — “जग कठोर झालंय.” मी म्हणतो, कठोर नाही झालं, फक्त थकलंय… आणि थकलेली माणसं कधी कधी आपुलकी विसरतात. @Fazal Abubakkar Esaf
संध्याकाळ – संधीची शांतता संध्याकाळची लालसर छटा, आकाशात उडणारे पक्षी, आणि दूरून येणारी थंडी. जणू दिवस गेला, पण आठवणी सोबत राहिल्या, शांततेत मी फक्त त्यात हरवतो. रस्त्याच्या कडेला झुळझुळणारी झाडं, त्यांच्या सावलीत लपलेले दिवस आठवते मला. शेजारीच्या घरातून येणारे हास्य, जणू माझ्या आठवणींना पुन्हा जिवंत करीत आहे. संध्याकाळच्या लालसर प्रकाशात, पावसाच्या थेंबांचा गंध मला तुझ्याकडे घेऊन जातो. जणू तुझ्या बोलण्याचा आवाज अजून कानांत आहे, आणि मी हसत हसत त्यात हरवतो, शांततेत विराजमान. एक कोपऱ्यात बसून मी पाहतो आकाश, जिथे दिवस आणि रात्रीची गोड संगती आहे. सगळं जग जणू थांबलं आहे, फक्त मी आणि आठवणी, संध्याकाळची शांतता, आणि तुझ्या आठवणींचा गंध @Fazal Abubakkar Esaf Don't just Read... Imagine.... Recall
सहजतेचे हात” एका हसणाऱ्या चेहऱ्याच्या मागे, किती कथा आणि दुःख दडलेले आहेत. कोणालाही दिसत नाही, पण त्याचे मन भरलेले आहे, आणि त्या सावलीत आपण सगळेच सामावलेले आहोत. फक्त हात देणं, एक छोटासा स्पर्श, जणू गडद अंधारात एक प्रकाश प्रज्वलित करणे. कधी फक्त ऐकणं पुरेसं असतं, कधी फक्त हसणं पुरेसं असतं, माणसाचे मन हलके होते, दुःख थोडं दूर जाते. जगणं सोप्पं होतं, जेव्हा आपण एकत्र राहतो, आणि प्रत्येक छोट्या-छोट्या मदतीत प्रेम उमलतं. रस्त्यावरचा गरीब, बाजूच्या बुडक्या हाताचा स्पर्श, सांभाळलेल्या शब्दांचा हलका गंध, जगण्याची गोडी आणतो, सगळ्या वेदना थोड्या सहज होतात. एक हसणारा चेहरा, एक दयाळू हात, जग बदलतो, जणू काही क्षणांत. आपण जर थोडेसे द्याल, थोडे ऐकले, थोडे हसले, तर जगणं सगळ्यांसाठी थोडं सुंदर बनतं. @Fazal Abubakkar Esaf
Copyright © 2026, Matrubharti Technologies Pvt. Ltd. All Rights Reserved.
Please enable javascript on your browser
