.......सीमा त्याच कपाटाजवळ बसून तिचे जुने संभाषण आठवून रडत होती.
खूप उशीर झाला होता आणि सीमा तयार होऊन अजून बाहेर आली नव्हती, म्हणून तिची आई स्वतः तिला भेटायला गेली.
"सीमा... सीमा...!! तू तयार आहेस की नाहीस....?? अजून किती वेळ लागेल, रात्र होईल मग...??"
सीमाला हाक मारून सीमाची आई सीमाच्या खोलीत पोहोचली, पण सीमा अजूनही त्याच कपड्यात बसून रडत असल्याचे दिसले.
"जेव्हा तू बाहेर आली नाहीस, तर मला वाटलंच तू इथे बसून रडत असेल...!!
सीमाची आई सीमाकडे गेली आणि तिला तिथून उचलायला लागली.
"उठ इथून आणि वॉशरूमला जा, फ्रेश होऊन ये...!"
सीमाच्या आईने काहीशा कडक आवाजात तिला खडसावले.
"आई, तू जा पिहुसोबत, मला खरच बर नाही वाटत...!"
"तुला असं कसं बर नाही वाटत...? काय म्हणायचंय, तू इथे बसून अशीच रडणार...?"
"नाही आई...!! तुला समजत नाही, तू जा पिहुसोबत...!"
सीमानेही आईला जरा मोठ्या आवाजात हे सांगितले पण आईही मान्य करायला तयार होती.
"मी तुझी आई आहे... मी तुझ्यापेक्षा जरा जास्तच हट्टी आहे आणि तुला इथून बाहेर काढीन. आता जा आणि तोंडावर पाणी घे, आणि चल माझ्या सोबत."
आणि शेवटी तिच्या आईने सीमाला फ्रेश होण्यासाठी वॉशरूममध्ये पाठवले.
काही वेळाने सीमा तयार होऊन बाहेर आली.
"आता स्वतःकडे बघ… जरा आधी अशी आली असती तर इतका वेळ वाया गेला नसता…!"
"हो, तुला दिवसभर खूप काम आहे असं वाटतंय, आता बोलण्यात वेळ का वाया घालवताय...!!?"
सीमाने तीच्या आईवर आईचा डायलॉग चिकटवला. आईच्या बोलण्याने सीमाच्या चेहऱ्यावर हसू आले.
सीमाला किंचित हसताना पाहून सीमाच्या आईलाही आनंद झाला.
दोघेही पीहूसोबत घरातून निघाले होते तेव्हा पूजा, म्हणजेच सीमाच्या वहीणीचे काही मित्र पूजाला भेटायला आले. आज करवा चौथचा दिवस असल्याने ती तिच्या मैत्रिणींसोबत साजरी करायची.
"आंटी, पूजा घरी आहे का...?"
पूजाच्या एका मैत्रिणीने सीमाच्या आईला विचारले.
"हों बेटा, पूजा वरच्या मजल्यावर तिच्या खोलीत रात्रीच्या कार्यक्रमाची तयारी करत आहे... ती फक्त तुझीच वाट पाहतेय...!"
"ठीक आहे काकू...चला वरच्या मजल्यावर जाऊया...!"
"हो, ठीक आहे बेटा...!"
असे म्हणत सीमा आणि तिची आई बाहेर जाऊ लागल्या.
"काकी तुम्ही बाहेर कुठेतरी जाताय का..?"
असे म्हणत ते तिघेही सीमाकडे टक लावून पाहू लागले.
"हो, पिहूला बाहेर आईसक्रीम खायचे होते, म्हणून मी पण सीमा सोबत जावे असे वाटले...!!"
"हो...!!"
त्या मित्रांनी विचित्र हसून हो म्हटलं.
सीमाच्या घराबाहेर पाऊल टाकताच एक मित्र हळूच बोलली.
"बघा ती एवढ्या सुंदर पोशाखात कशी बाहेर जातेय, तिच्या नवऱ्याचे निधन होऊन फक्त एक वर्ष झाले आहे आणि तेही याच दिवशी, तिचे लग्न उद्ध्वस्त झाले आणि ही... लाज वाटण्यासारखी गोष्ट नाही. निदान आजचा दिवस आहे घरीच रहा...!!
सीमा आणि तिच्या आईने त्यांचे संभाषण ऐकले. पण ती काही बोलली नाही. पण पूजाच्या मैत्रिणी यानंतरही राजी न झाल्याने ती सीमाकडे वळून पाहत राहिली.
"आता कोण म्हणेल आईने डोक्यावर हाथ ठेवलंय, बिचारी पूजाचं काय होईल माहीत नाही...!!"
त्याचे असे बोलणे ऐकून सीमाला आपले अश्रू आवरता आले नाहीत आणि ती पिहूला तिथेच सोडून तिच्या खोलीकडे धावली.
असो, सीमाने फक्त साधी साडी नेसली होती आणि तिला सुरुवातीपासूनच केस मोकळे ठेवायची सवय होती, जी कार्तिकलाही आवडायची, त्यामुळे सीमाने तिचे केस उघडे ठेवले होते. हा फक्त तिचा मेकअप होता, तिच्या डोळ्यात ना काजल होते ना लिपस्टिक. तीचा कुंकु गेल्या पासून सीमाने कपडे घालण्यासारखे सगळे सोडून दिले होते.
"मम्मा...मम्मा.....!!काय झालं...??
आजी मामाला पुन्हा काय झालं... आज मामा असं का वागतोय...??"
निरागस पिहू आजीचा हात धरून विचारू लागली.
"काही नाही बेटा, म्हणूनच आई जरा आजारी आहे, म्हणूनच...!!
आता तुम्ही पण जा तुमचा गृहपाठ करा. आता अंशही काही वेळाने येईल, मग त्याच्यासोबत खेळा."
"आणि आजी माझे आईस्क्रीम...?"
"बेटा, ते मामा आणतील, आता तू जा...!!"
सीमाच्या आईने सीमाला कसेतरी शांत केले पण पूजाच्या मैत्रिणींनी सीमाला पुन्हा रडवले. हे सर्व पाहून सीमाच्या आईला तिच्यावर खूप राग येत होता पण इच्छा असूनही ती काही बोलू शकत नव्हती.
पुढचा भाग................
