ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಆ ಬಿಸಿಲ ನಾಡಿನ ಹಲಗೇರಿ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣು ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಆಕಾಶದಿಂದ ಮಳೆ ಬರುವುದು ನಿಂತು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಊರಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ದೇಶಮುಖರ ಪುರಾತನ ಬಾವಿ ಮಾತ್ರ ಎಂದಿಗೂ ಬತ್ತುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಬಾವಿಯ ನೀರು ಅಮೃತದಂತೆ ಸಿಹಿಯಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಆ ನೀರು ಕೇವಲ ದೇಶಮುಖರ ತೋಟಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಮನೆಯ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿತ್ತು. ಊರಿನ ಕೆರೆಗಳು ಸ್ಮಶಾನದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
ಶಿವ ಒಬ್ಬ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಯುವಕ. ಅವನ ತಾಯಿ ಜ್ವರದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಳು, ಅವಳಿಗೆ ಕುಡಿಯಲು ಒಂದು ಹನಿ ಶುದ್ಧ ನೀರಿಗಾಗಿ ಶಿವ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಉರಿಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಸರ್ಕಾರಿ ಪಂಪ್ಗಳು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಉಗುಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಶಿವ ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಆ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ ದೇಶಮುಖರ ಬಾವಿಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋದ.
ಶಿವ ಬಾವಿಯ ದಡದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಕೆಳಕ್ಕೆ ನೋಡಿದ. ಸುಮಾರು ನೂರು ಅಡಿ ಆಳದಲ್ಲಿ ನೀರು ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಬಕೆಟ್ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟಾಗ ಆದ ಸಣ್ಣ ಸದ್ದು ಆ ಮೌನವನ್ನು ಸೀಳಿತು. ನೀರು ಸೇದಿ ಮೇಲೆ ಎತ್ತುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ದೂರದಲ್ಲಿ ಟಾರ್ಚ್ ಬೆಳಕು ಕಂಡಿತು. ದೇಶಮುಖರ ಆಳುಗಳು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.
ಗಾಬರಿಯಾದ ಶಿವ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಆ ಬಾವಿಯ ಒಳಗಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಕಲ್ಲಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು ನೀರಿನ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೇಲೆ ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ. ಆದರೆ ಪಾಚಿಯಿದ್ದ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಅವನ ಕಾಲು ಜಾರಿತು. ದಪ್ಪ ಎಂಬ ಭೀಕರ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಶಿವ ಬಾವಿಯ ಆಳಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ.
ನೀರಿನಿಂದ ಮೇಲೆ ಬಂದ ಶಿವನಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು, ಆ ಬಾವಿ ಕೇವಲ ನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ತಾಣವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಾವಿಯ ಒಳಗಿನ ಗೋಡೆಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಗುಪ್ತವಾದ ಸುರಂಗಗಳಿದ್ದವು. ಅವನು ಉಸಿರು ಬಿಗಿಹಿಡಿದು ಒಂದು ಸುರಂಗದ ಒಳಗೆ ತೆವಳುತ್ತಾ ಹೋದಾಗ, ಅಲ್ಲಿನ ದೃಶ್ಯ ಅವನನ್ನು ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಳಿಸಿತು.
ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಪೈಪ್ಗಳು ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಮೋಟಾರ್ಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಹೆಣೆದುಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಆ ಊರಿನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಸರ್ಕಾರಿ ಪೈಪ್ಲೈನ್ಗಳನ್ನು ದೇಶಮುಖರು ಕಳ್ಳತನದಿಂದ ಹ್ಯಾಕ್ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಊರಿನ ಬಡವರಿಗೆ ಸೇರಬೇಕಾದ ನೀರನ್ನು ಇಡೀ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದಂತೆ ಬಾವಿಯೊಳಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಾಳಸಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವ ನೀರಿನ ಮಾಫಿಯಾ ಅಲ್ಲಿ ಅಡಗಿತ್ತು. ಶಿವನಿಗೆ ಈಗ ಅರ್ಥವಾಯಿತು ಇದು ದೈವಿಕ ಬಾವಿಯಲ್ಲ, ಇದೊಂದು ತಾಂತ್ರಿಕ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹ.
ಶಿವ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಊರಿನವರಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ. ಅವನು ಸುರಂಗದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಬಾವಿಯ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಹತ್ತಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಮೇಲೆ ದೇಶಮುಖರು ನಿಂತಿದ್ದರು. ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಟಾರ್ಚ್ ಇತ್ತು, ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಆತಂಕವಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಒಂದು ಕ್ರೂರ ನಗೆಯಿತ್ತು.
ಶಿವ, ನೀನು ನಮ್ಮ ಈ ನೀರಿನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿಬಿಟ್ಟೆ. ಇಲ್ಲಿ ಇಳಿದವರಿಗೆ ಈ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ಎಂದರು ದೇಶಮುಖರು.
ಶಿವ ಚೀರಿದ, ನಾನು ಊರಿನವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ನೀವು ನೀರನ್ನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ.
ದೇಶಮುಖರು ಶಾಂತವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು, ಯಾರು ನಂಬುತ್ತಾರೆ? ಒಬ್ಬ ಕಳ್ಳ ನೀರು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಲು ಬಂದು ಬಾವಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಸತ್ತೆ ಎಂದೇ ನಾಳೆ ಪೊಲೀಸರು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಉಸಿರು ನಿಂತರೆ, ಅದು ಇಡೀ ಊರಿಗೆ ಹರಿಯುವ ನೀರಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಅವರು ಬಾವಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ಬೃಹತ್ ಕಲ್ಲಿನ ಮುಚ್ಚಳವನ್ನು ಎಳೆದು ಮುಚ್ಚಿದರು. ಈಗ ಬಾವಿಯ ಒಳಗೆ ಪೂರ್ಣ ಕತ್ತಲೆ. ಶಿವನಿಗೆ ಉಸಿರಾಡಲು ಗಾಳಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಆ ನೀರಿನ ಪೈಪ್ಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ತಾನು ಬದುಕಿರುವ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಆದರೆ ಆ ಪೈಪ್ಗಳು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ನೀರನ್ನು ಸಾಗಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು.
ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಇಡೀ ಊರು ಬಾವಿಯ ಹತ್ತಿರ ಸೇರಿತ್ತು. ದೇಶಮುಖರು ನಾಟಕವಾಡುತ್ತಾ ಬಾವಿಯ ನೀರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ಹೇಳಿದರು, ಶಿವ ಬಾವಿಗೆ ಬಿದ್ದು ನೀರು ಮಲಿನವಾಗಿದೆ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಈ ಬಾವಿಯ ನೀರನ್ನು ಬಳಸುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಆ ಬಾವಿಯನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಸಿಮೆಂಟ್ ಹಾಕಿ ಮುಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟರು. ಶಿವ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದ? ಅವನು ಆ ನೀರಿನ ಪೈಪ್ಗಳ ಮೂಲಕ ಯಾವುದೋ ಟ್ಯಾಂಕ್ಗೆ ಹೋಗಿ ಸೇರಿದ್ದನೇ? ಅಥವಾ ಆ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದ ಒಳಗೇ ಕರಗಿ ಹೋಗಿದ್ದನೇ? ಊರಿನವರಿಗೆ ಶಿವ ಕಾಣೆಯಾದ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಯಿತು.
ಹಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ನಂತರ, ಅದೇ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸರ್ಕಾರಿ ಸಮಾರಂಭ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಹೊಸದಾಗಿ ಬಂದ ದೊಡ್ಡ ಪೈಪ್ಲೈನ್ನಿಂದ ಇಡೀ ಊರಿಗೆ ನೀರು ಸರಬರಾಜಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಜನರು ದೇಶಮುಖರೇ ನಮಗೆ ನೀರು ತಂದರು ಎಂದು ಅವರ ಕಾಲಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ಒಬ್ಬ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗ ನಳದ ಹತ್ತಿರ ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಹೋದಾಗ, ನೀರಿನ ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವಸ್ತು ಹೊರಬಂತು. ಅದು ಶಿವನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತಾಮ್ರದ ಉಂಗುರ ಶಿವನ ಶರೀರ ಆ ನೀರಿನ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟು, ಆ ಮೋಟಾರ್ಗಳ ಮೂಲಕ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಚೂರುಗಳಾಗಿ ಇಡೀ ಊರಿನ ಪೈಪ್ಲೈನ್ಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಶಿವನ ತಾಯಿ ಅದೇ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಶಕ್ತಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ನೀರಿನ ರುಚಿ ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ಮಗನ ಬೆವರಿನಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಶಿವ ಬಾವಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವನು ಊರಿನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಈಗ ಬೆರೆತು ಹೋಗಿದ್ದ.
ದೇಶಮುಖರು ನಗುತ್ತಾ ನೀರು ಕುಡಿದರು. ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಯದ ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ಅವರು ಬಡವರ ನೀರನ್ನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲ, ಬಡವರ ಶರೀರವನ್ನೇ ಜನರಿಗೆ ಕುಡಿಯಲು ನೀಡಿದ್ದರು. ಶಿವ ಸಾಯಲಿಲ್ಲ, ಆ ನೀರಿನ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದ ಮೂಲಕ ಇಡೀ ಊರನ್ನೇ ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಅವನು ಈಗ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ದೇಹದೊಳಗೆ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದ.
