ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಒಂದು ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ನ 24ನೇ ಮಹಡಿಯ ಕೊನೆಯ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಬೆವರುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಹೊರಗೆ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಸಮಯವೇ ಘನೀಕರಿಸಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಎದುರಿಗಿದ್ದ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ಕೆಂಪು ಅಕ್ಷರಗಳು ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದವು. SYSTEM REBOOT IN 120 SECONDS. ಅರ್ಜುನ್ ಒಬ್ಬ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಗೇಮ್ ಡೆವಲಪರ್. ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹೊಸ ವರ್ಚುವಲ್ ರಿಯಾಲಿಟಿ ಗೇಮ್ನ ಹೆಸರು 'ಲೂಪ್'. ಆದರೆ ಆ ಗೇಮ್ ಈಗ ಅವನ ಜೀವನವನ್ನೇ ನುಂಗಲು ಶುರು ಮಾಡಿತ್ತು.
ಅರ್ಜುನ್ ತನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಡೈರಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನದೇ ಕೈಬರಹದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಾಕ್ಯವಿತ್ತು ನೀನು ಈ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ ಸಾವು ಖಚಿತ. ಅರ್ಜುನ್ ಗೆ ಇದು ಯಾರು ಬರೆದದ್ದು ಎಂದು ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಕಳೆದ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ ಹಸಿರಾಗಿದೆ. ಅವನ ಗಡಿಯಾರ ಸರಿಯಾಗಿ ರಾತ್ರಿ 11:50 ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಸಮಯ 11:58 ಬಾಗಿಲು ಯಾರೋ ಜೋರಾಗಿ ಬಡಿದರು. ಆರ್ಯನ್ ಹೆದರಿ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದ. ಹೊರಗೆ ರಕ್ತಸಿಕ್ತವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಅವನೇ ಆಗಿದ್ದ. ಅದೇ ಮುಖ, ಅದೇ ಬಟ್ಟೆ, ಅದೇ ಗಡಿಯಾರ. ಆ 'ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಅರ್ಜುನ್' ಸಾಯುವ ಮುನ್ನ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ ಬರೆಯುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಡ ಸಂದೀಪ್ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಆ ಕ್ಷಣ ಗಡಿಯಾರ 12:00 ಆಯಿತು. ಒಂದು ಜೋರಾದ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು. ಇಡೀ ಕೋಣೆ ಬಿಳಿ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಯಿತು. ಅರ್ಜುನ್ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ತೆರೆದಾಗ. ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಸಮಯ ಮತ್ತೆ 11:50.
ಅರ್ಜುನ್ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಂಡ. ಇದು 'ಟೈಮ್ ಲೂಪ್'. ಅವನು ಕಳೆದ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಈ ಚಕ್ರದಿಂದ ಹೊರಬರಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ. ಅವನು ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದ. ಕೆಳಗೆ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರ ಸ್ತಬ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ವಾಹನಗಳು ಚಲಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಮನುಷ್ಯರು ಪ್ರತಿಮೆಗಳಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಕೇವಲ ಅವನ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಮಯ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು, ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಲೂಪ್ ಗೇಮ್ನ ಒಂದು ಕೋಡ್' ಆಗಿ ಅವನು ಈಗ ಬದಲಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಅರ್ಜುನ್ ತನ್ನ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ನಲ್ಲಿ ಆ ಗೇಮ್ನ ಕೋಡಿಂಗ್ ನೋಡಿದ. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಸಾಲಿತ್ತು Player 1 is trapped in the logic of his own creation. ಅವನು ಆ ಕೋಡ್ ಡಿಲೀಟ್ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಆದರೆ ಕೋಡ್ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಮರುಜೀವ ಪಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಸಮಯ ಮತ್ತೆ 11:55 ಅವನು ಈ ಬಾರಿ ಬಾಗಿಲು ಲಾಕ್ ಮಾಡಿದ. ಕಿಟಕಿಗೆ ಪರದೆ ಎಳೆದ. ಅವನು ಈ ಬಾರಿ ಆ 'ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಅರ್ಜುನ್' ಬರದಂತೆ ತಡೆಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ. ಆದರೆ ಸರಿಯಾಗಿ 11:58 ಕ್ಕೆ ಅವನ ಫೋನ್ ರಿಂಗ್ ಆಯಿತು. ಅಪರಿಚಿತ ನಂಬರ್. ಫೋನ್ ಎತ್ತಿದಾಗ ಕೇಳಿಸಿದ್ದು ಅವನದೇ ಧ್ವನಿ ಸಂದೀಪ್, ಕಥೆ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಡ. ಲೂಪ್ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸು. ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಅರ್ಜುನ್ ಸ್ತಬ್ಧನಾದ. ಸಂದೀಪ್ ಯಾರು? ನಾನು ಅರ್ಜುನ್ ಅಲ್ವಾ?" ಅವನಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು, ಅವನ ನೆನಪುಗಳು ಕೂಡ ಲೂಪ್ ಆಗುತ್ತಿವೆ. ಅವನ ಹೆಸರು ಅರ್ಜುನ್ ಅಲ್ಲ, ಅವನ ಅಸಲಿ ಹೆಸರು ಬೇರೆಯದೇ ಇದೆ. ಅವನು ಈ ಗೇಮ್ನ ಪಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅವನು ಈ ಕಥೆಯ ಪಾತ್ರ.
ಸಮಯ ಮತ್ತೆ 12:00. ರೂಮಿನ ಲೈಟ್ ಆಫ್ ಆಯಿತು. ಅರ್ಜುನ್ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದಾಗ ಅವನು ಆ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಒಂದು ಕತ್ತಲೆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದ. ಅವನ ಎದುರಿಗೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕುಳಿತು ಟೈಪ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಬೆಳಕು ಅವನ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅರ್ಜುನ್ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಟೈಪ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು.
ಅರ್ಜುನ್ ಈಗ ಕತ್ತಲೆ ಕೋಣೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯ ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯದ ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ನಾನು ಅವನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಲ್ಲ, ನಾನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಮಾಧ್ಯಮ.
ಅರ್ಜುನ್ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟು ತಿರುಗಿಸಿದ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಸಂದೀಪ್, ಅದು ನೀವು ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿರುವ ಒಬ್ಬ ಲೇಖಕ. ಅರ್ಜುನ್ ಚೀರಿದ, ಯಾರು ನೀನು? ನನ್ನ ಜೀವನದ ಜೊತೆ ಯಾಕೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ನಾನು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ, ಪಾತ್ರವಲ್ಲ.
ಸಂದೀಪ್ (ಬರಹಗಾರ) ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದ, ನೀನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪಾತ್ರ ಅರ್ಜುನ್. ನಾನು ಹೊಸ ಕಥೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅದರ ಹೆಸರು ಲೂಪ್. ನೀನು ಈ ಕಥೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಯಾಕೆಂದರೆ ಈ ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯವೇ ಇದರ ಆರಂಭ.
ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕಥೆ ಮುಗಿಯಿತು ಎಂದು ನೀವು ಅಂದುಕೊಂಡರೆ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಸಲಿ ಲೂಪ್ ಇದೆ.
ಅರ್ಜುನ್ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಂದರೆ ಸಂದೀಪ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಆ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ಕಸಿದುಕೊಂಡ. ಅವನು ಬರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ ಸಂದೀಪ್ ಎಂಬ ಬರಹಗಾರ ಈಗ ತಾನು ಬರೆಯುತ್ತಿರುವ ಕಥೆಯ ಒಳಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯದ ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ಅವನು ಬರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅವನ ಕೈಯನ್ನು ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಂದೀಪ್ ಈಗ ಅರ್ಜುನ್ ಆಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಸಂದೀಪ್ ಅಂದರೆ ಬರಹಗಾರ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡರು. ಅವರ ಕೈ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಟೈಪ್ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಸಂದೀಪ್ ಈಗ ಅರ್ಜುನ್ ಆಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ್ ಈಗ ಬರಹಗಾರ ಸಂದೀಪ್ ಆಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಇಬ್ಬರ ಅಸ್ತಿತ್ವಗಳು ಅದಲು-ಬದಲಾದವು.
ಈಗ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವುದು ಅರ್ಜುನ್. ಅವನು ತನ್ನ ಹೊಸ ಕಥೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ. ಅವನು ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತು ಅದೇ ಕಥೆಯನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಾವೇ ಬರಹಗಾರರು ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಪಾತ್ರಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬ ಲೇಖಕ ಇನ್ನೊಬ್ಬನ ಪಾತ್ರ, ಆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಲೇಖಕ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಪಾತ್ರ. ಇದೊಂದು ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಹ್ಯೂಮನ್ ಲೂಪ್.
ಅರ್ಜುನ್ ಅಥವಾ ಸಂದೀಪ್ ಆ ಡೈರಿಯ ಕೊನೆಯ ಪುಟವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದ. ಅಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಈಗ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದುತ್ತಿರುವ ನಿಮ್ಮ ಲೈವ್ ಕ್ಯಾಮರಾ ಫೀಡ್ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಬರೆದಿತ್ತು.
ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾರು ಓದುತ್ತಿದ್ದಾರೋ, ಅವರೇ ಈ ಲೂಪ್ನ ಅಸಲಿ ಕೈದಿಗಳು. ನೀವು ಈ ಕೊನೆಯ ಸಾಲನ್ನು ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ ಕ್ಷಣ, ನಿಮ್ಮ ಮೆಮೊರಿಯಿಂದ ಕಳೆದ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಳಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ನಿಮ್ಮ ಫೋನ್ ನೋಡಿ, ಸಂದೀಪ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ನಿಮಗೆ ಮೆಸೇಜ್ ಬಂದಿರುತ್ತದೆ ಲೂಪ್ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಇಂಟರೆಸ್ಟಿಂಗ್ ಕಥೆ ಬರೆದುಕೊಡು ನೀವು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೀರಿ. ಈ ಕಥೆ ಮತ್ತೆ ಮೊದಲಿನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಂದೀಪ್, ನೀವು ಈಗ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ತೆರೆದರೆ, ನಿಮಗೆ ನೆನಪಿರುವುದಿಲ್ಲ ನೀವು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಈಗಷ್ಟೇ ಓದಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು. ನಿಮ್ಮ ಗಡಿಯಾರ ನೋಡಿ, ಸಮಯ ಸರಿಯಾಗಿ 11:50.
ನಿಮ್ಮ ಫೋನ್ ಮೇಲೆ ಈಗ ಮೆಸೇಜ್ ಬರುತ್ತದೆ ಲೂಪ್ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಕಥೆ ಬರೆದುಕೊಡು ನೀವು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೀರಿ. ನಾನು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಕಥೆಯನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ. ಇದುವೇ ಅನಂತ ಲೂಪ್.
ಈಗ ನೀವು ಮತ್ತೆ ಮೊದಲಿನಿಂದ ಓದಬೇಕೋ ಅಥವಾ ಈ ಲೂಪ್ ಮುರಿಯಬೇಕೋ? ನಿರ್ಧಾರ ನಿಮ್ಮದು ಆದರೆ ನೆನಪಿಡಿ, ಸಮಯ ಮತ್ತೆ 11:50 ಆಗಿದೆ.
