ಒರಿಜಿನಲ್ ಪ್ರೇಮಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಜನರೆಲ್ಲಾ ರೈಲು ಹತ್ತಲು ಓಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮಾತ್ರ ಪ್ಲಾಟ್ಫಾರ್ಮ್ ನಂಬರ್ 5ರ ಮೂಲೆಯ ಬೆಂಚ್ ಮೇಲೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಅವನ ಹೆಸರು ಆದರ್ಶ್. ವಯಸ್ಸು ಮೂವತ್ತರ ಆಸುಪಾಸು. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಡೈರಿ, ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಕಳೆದುಹೋದ ನೆನಪಿನ ಹುಡುಕಾಟ.ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳಿಂದಲೂ ಒಂದು ಹವ್ಯಾಸವಿತ್ತು - ಕಂಡಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬರೆಯುವುದು. ಆದರೆ ಅವನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಾಲು ಕೂಡ ಒಬ್ಬಳಿಗಾಗಿಯೇ ಮೀಸಲಾಗಿತ್ತು, ಅವಳೇ ಅನ್ವಿತಾ. ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ಅನ್ವಿತಾ ಒಂದೇ ಕಾಲೇಜಿನವರು. ಅನ್ವಿತಾ ಅಂದರೆ ಚೈತನ್ಯದ ಬುಗ್ಗೆ. ಅವಳು ಬಂದ ಹಾದಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಗು ಹರಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಗಂಭೀರ ಸ್ವಭಾವದವನು. ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆಯಲು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅನ್ವಿತಾಳಿಗೆ ಸಂಗೀತವೆಂದರೆ ಪ್ರಾಣ, ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಅವಳ ಸಂಗೀತದ ಬಗ್ಗೆ ಕವಿತೆ ಬರೆಯುವುದೆಂದರೆ ಇಷ್ಟ.ಆದರ್ಶ್ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಆದರೆ ಅದು ಎಂದಿಗೂ ಐ ಲವ್ ಯೂ ಎಂಬ ಮೂರು ಪದಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಸೋತಾಗ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದು, ಅವಳಿಗೆ ಹಸಿವಾದಾಗ ಅವಳ ಇಷ್ಟದ ತಿಂಡಿ ತಂದುಕೊಡುವುದು, ಅವಳು ಬೇಸರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಅವಳ ಹರಟೆಯನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಇದೇ ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿತ್ತು.ಆದರೆ ಕಾಲೇಜು ಮುಗಿಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅನ್ವಿತಾಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಮ್ಯೂಸಿಕ್ ಕಂಪನಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿ ಅವಳು ಮುಂಬೈಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು. ಹೊರಡುವ ಮುನ್ನ ಅವಳು ಕೇಳಿದಳು, ಆದರ್ಶ್, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೊತೀಯಾ? ಆದರ್ಶ್ ನಕ್ಕು ಹೇಳಿದ, ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋದು ಅಂದ್ರೆ ದೂರ ಇರೋದು ಅಂತ ಅರ್ಥ. ನೀನು ನನ್ನ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರ್ತೀಯಾ.ವರ್ಷಗಳು ಉರುಳಿದವು. ಅನ್ವಿತಾ ದೊಡ್ಡ ಗಾಯಕಿಯಾದಳು. ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಅಭಿಮಾನಿಗಳು. ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಫೋಟೋ, ಹೊಸ ಹೊಸ ಗೆಳೆಯರು, ಗ್ಲಾಮರ್ ಲೋಕದ ಚಮತ್ಕಾರ. ಆದರ್ಶ್ ಮಾತ್ರ ಅದೇ ಹಳೆಯ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸಾಧಾರಣ ಕಿರಾಣಿ ಅಂಗಡಿಯ ಮಾಲೀಕನಾಗಿ ಉಳಿದುಹೋದ. ತಂದೆಯ ನಿಧನದ ನಂತರ ಕುಟುಂಬದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅವನ ಹೆಗಲ ಮೇಲಿತ್ತು. ಅನ್ವಿತಾ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಮೆಸೇಜ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ದಿನಗಳೆದಂತೆ ಅವಳ ಮೆಸೇಜ್ಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ಅವಳ ಜಗತ್ತು ಬದಲಾಗಿತ್ತು. ಅವಳಿಗೀಗ ಹೈ ಫೈ ಜೀವನದ ಗೆಳೆಯರು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರು. ಆದರ್ಶ್ ಅವಳಿಗೆ ಕೇವಲ 'ಒಬ್ಬ ಹಳೆಯ ಕಾಲೇಜು ಫ್ರೆಂಡ್' ಆಗಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದ.ಒಮ್ಮೆ ಅನ್ವಿತಾಳ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥದ ಸುದ್ದಿ ಪೇಪರ್ನಲ್ಲಿ ಬಂತು. ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಉದ್ಯಮಿಯ ಜೊತೆ ಅವಳ ಮದುವೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ಆ ದಿನ ಇಡೀ ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ದ್ವೇಷವಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಅವಳು ಸುಖವಾಗಿರಲಿ ಎಂಬ ಹಾರೈಕೆಯಿತ್ತು. ಇದೇ ನೋಡಿ 'ಒರಿಜಿನಲ್ ಪ್ರೇಮಿ'ಯ ಮೊದಲ ಗುಣ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಕಾಣುವುದು. ಮದುವೆಯಾದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅನ್ವಿತಾಳ ಜೀವನ ತಲೆಕೆಳಗಾಯಿತು. ಅವಳು ಮದುವೆಯಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅವಳ ವೃತ್ತಿಜೀವನಕ್ಕೆ ತಡೆಯೊಡ್ಡಿದ. ಅವಳ ಸಂಗೀತದ ಮೇಲೆ ಅವನಿಗೆ ಆಸಕ್ತಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಯೊಳಗೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಕೊನೆಗೊಂದು ದಿನ ವಿಚ್ಛೇದನವಾಯಿತು. ಗ್ಲಾಮರ್ ಜಗತ್ತು ಅವಳನ್ನು ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಸದಾ ಅವಳ ಸುತ್ತ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಸಾವಿರಾರು ಪೇಯ್ಡ್ ಗೆಳೆಯರು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಮಾಯವಾದರು. ಅನ್ವಿತಾ ಏಕಾಂಗಿಯಾದಳು. ಡಿಪ್ರೆಶನ್ ಆವರಿಸಿತು. ಅವಳಿಗೆ ನೆನಪಾಗಿದ್ದು ಒಂದೇ ಹೆಸರು ಆದರ್ಶ್. ಸಾವಿರಾರು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದ ಅನ್ವಿತಾ, ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಲ್ಲಿ ಇಳಿದಾಗ ಅವಳ ಬಳಿ ಹಣವಿರಲಿಲ್ಲ, ಬಣ್ಣವಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಕಣ್ಣೀರು ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು. ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವಳಿಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಯಿತು. ಬಾಗಿಲಲ್ಲೇ ಆದರ್ಶ್ ನಿಂತಿದ್ದ. ನಾನು ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತ ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತು? ಅನ್ವಿತಾ ಬಿಕ್ಕಳಿಸುತ್ತಾ ಕೇಳಿದಳು. ಆದರ್ಶ್ ನಸುನಗುತ್ತಾ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಡೈರಿ ತೋರಿಸಿದ. ನಿನ್ನ ಇನ್ಸ್ಟಾಗ್ರಾಮ್ ಪೋಸ್ಟ್ಗಳು ನಿಂತುಹೋದ ದಿನವೇ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ನೀನು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದೀಯಾ ಅಂತ. ನಿನ್ನ ಮ್ಯೂಸಿಕ್ ಕಂಪನಿಯ ಹಳೆಯ ಫ್ರೆಂಡ್ ಒಬ್ಬನ ಹತ್ತಿರ ಕೇಳಿದೆ, ನೀನು ಇವತ್ತು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬರ್ತಿದ್ದೀಯಾ ಅಂತ ತಿಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೆ. ಅನ್ವಿತಾ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಅಳತೊಡಗಿದಳು. "ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದೆ ಆದರ್ಶ್. ನನ್ನ ಸುಖದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನೂ ಎತ್ತಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ದಾರಿಯಿಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸ್ತೀಯಾ? ಆದರ್ಶ್ ಅವಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ. ಕ್ಷಮಿಸೋಕೆ ನೀನು ತಪ್ಪೇನು ಮಾಡಿಲ್ಲ ಅನ್ವಿತಾ. ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ ಒಪ್ಪಂದ ಅಲ್ಲ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲೇಬೇಕು ಅಂತ ನಾನೆಂದೂ ಅಂದುಕೊಂಡವನಲ್ಲ. ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಒರಿಜಿನಲ್ ಆಗಿತ್ತು, ಅದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ನಿನ್ನಿಂದ ಏನನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದಾಗ ನಾನು ದೂರದಿಂದಲೇ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟೆ, ಈಗ ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಆದರ್ಶ್ ಅನ್ವಿತಾಳನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದ. ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ರೂಮಿನ ತುಂಬಾ ಅನ್ವಿತಾ ಹಾಡಿದ ಹಾಡುಗಳ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ಗಳು, ಅವಳ ಫೋಟೋಗಳು ಮತ್ತು ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವನು ಬರೆದ ಸಾವಿರಾರು ಪುಟಗಳ ಕವಿತೆಗಳಿದ್ದವು. ಅನ್ವಿತಾಳಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು. ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಹೆಸರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದರೆ, ಆದರ್ಶ್ ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು. ಅವಳು ಕೇಳಿದಳು, ಆದರ್ಶ್, ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಹೇಗೆ ಕಾದೆ? ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಮದುವೆಯಾಗಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲ? ಆದರ್ಶ್ ಹೇಳಿದ, ಒಂದು ಗಿಡಕ್ಕೆ ನೀರು ಹಾಕುವವನು ಆ ಗಿಡದ ಹೂವನ್ನು ಕಿತ್ತು ಮುಡಿಯಬೇಕು ಅಂತ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಆ ಗಿಡ ಚಿಗುರುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಒಂದು ಪ್ರೀತಿ. ನೀನು ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಆ ಗಿಡ.ಅನ್ವಿತಾ ಮತ್ತೆ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಶುರು ಮಾಡಿದಳು. ಈ ಬಾರಿ ಅವಳ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ರಾಗವಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರ್ಶ್ ನೀಡಿದ ಹೊಸ ಬದುಕಿನ ಭರವಸೆಯಿತ್ತು. ಜನರು ಅವಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಗುರುತಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಅನ್ವಿತಾ ಈ ಬಾರಿ ಗ್ಲಾಮರ್ ಬೆನ್ನತ್ತಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಆದರ್ಶ್ನ ಸಣ್ಣ ಕಿರಾಣಿ ಅಂಗಡಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸಂಗೀತ ಶಾಲೆ ತೆರೆದಳು.ಅನ್ವಿತಾ ತನ್ನ ಸಂಗೀತ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಆದರ್ಶ್ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಸೊರಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಳು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳ ಕೆಳಗೆ ಕಪ್ಪು ಕಲೆಗಳು ಮೂಡಿದ್ದವು, ಮಾತು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲೇ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಾಗ ಅನ್ವಿತಾಳಿಗೆ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಆಘಾತ ಕಾದಿತ್ತು. ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಅವಳ ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೀಸ ಸುರಿದಂತಾಯಿತು ಅನ್ವಿತಾ ಅವರೇ, ಇವರು ಕಳೆದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ತೀವ್ರವಾದ ಲಿವರ್ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೊನೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ, ಇವರು ತಮ್ಮ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಹಣವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಯಾರದ್ದೋ ವಾಯ್ಸ್ ಸರ್ಜರಿ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತ ಶಾಲೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅನಾಮಧೇಯವಾಗಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ತಮಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಬೇಡವೇ ಬೇಡ ಎಂದು ಹಠ ಹಿಡಿದಿದ್ದರು. ಅನ್ವಿತಾ ಸ್ತಬ್ದಳಾದಳು. ತಾನು ಮುಂಬೈನಿಂದ ಮರಳಿದಾಗ ತನ್ನ ಧ್ವನಿ ಸರಿಹೋಗಲು ನಡೆದ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಹಣ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು ಎಂದು ಅವಳು ಯೋಚಿಸಿರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟು ತಂದ ಹಣವಾಗಿತ್ತು. ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಆದರ್ಶ್ನ ಕೈಹಿಡಿದು ಅನ್ವಿತಾ ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅತ್ತಳು. ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದೆ ಆದರ್ಶ್? ನನಗಾಗಿ ನಿನ್ನ ಜೀವವನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೆಯಾ? ನಾನು ಇದಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳಲ್ಲ."ಆದರ್ಶ್ ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟ. ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಎಂದಿನಂತೆ ಅದೇ ಶಾಂತವಾದ ನಗು ಇತ್ತು. ನೋಡು ಅನ್ವಿತಾ ಪ್ರೀತಿಸೋದು ಅಂದ್ರೆ ಜೀವ ಕೊಡೋದಲ್ಲ, ಪ್ರೀತಿಸಿದವರು ಜೀವಂತವಾಗಿರೋದನ್ನ ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಪಡೋದು. ನನ್ನ ಈ ದೇಹ ಮಣ್ಣಾದ ಮೇಲೂ ನಿನ್ನ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಬದುಕಿರ್ತೀನಿ ಅಲ್ವಾ? ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು ನನಗೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಹಳೆಯ ಡೈರಿಯನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ನೀಡಿ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದ. ಆ ಡೈರಿಯ ಕೊನೆಯ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬರೆದಿತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ಪಂಜರದಲ್ಲಿ ಇಡುವುದಲ್ಲ, ಅದು ಹಾರಿ ಹೋಗಿ ಬಸವಳಿದು ಮರಳಿದಾಗ ವಿಶ್ರಮಿಸಲು ಒಂದು ಮರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದು. ನಾನು ಆ ಮರವಾಗಲು ಬಯಸಿದ್ದೆ.ಆದರ್ಶ್ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಅನ್ವಿತಾ ಪ್ರಪಂಚದ ದೊಡ್ಡ ಗಾಯಕಿಯಾದಳು. ಆದರೆ ಅವಳ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಆದರ್ಶ್ ನೀಡಿದ್ದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪೆಂಡೆಂಟ್ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಜನರು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು, ಯಾರು ನಿಮ್ಮ ಒರಿಜಿನಲ್ ಪ್ರೇಮಿ? ಎಂದು. ಅನ್ವಿತಾ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು ಒರಿಜಿನಲ್ ಪ್ರೇಮಿ ಎಂದರೆ ಯಾರು ಬದಲಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸದೆ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು.ಯಾರು ಪ್ರೀತಿ ಸಿಗದಿದ್ದಾಗ ದ್ವೇಷ ಸಾಧಿಸದೆ, ದೂರ ನಿಂತು ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು. ತಾನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಯಶಸ್ಸಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಅಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ ಅವರು.ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರದರ್ಶನ, ಆದರೆ ಒರಿಜಿನಲ್ ಪ್ರೇಮಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ ಒಂದು ತಪಸ್ಸು. ಆದರ್ಶ್ ಗೆದ್ದಿದ್ದ, ಅವನ ಪ್ರೀತಿ ಗೆದ್ದಿತ್ತು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅನ್ವಿತಾ ಹಾಡುವ ಪ್ರತಿ ರಾಗದಲ್ಲೂ ಈಗ ಆದರ್ಶ್ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ ಹೂವಿನಂತೆ ಮುಡಿಯುವುದಲ್ಲ, ದೀಪದಂತೆ ಉರಿದು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಹಾದಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗುವುದು. ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಅಳಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರೀತಿಸಿದವಳ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಬೆರೆತುಹೋದ ಆದರ್ಶ್ ಸತ್ತರೂ ಸೋಲಲಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಪಡೆಯುವ ಪ್ರೀತಿಗಿಂತ ಕೊಡುವ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದು ಚಿರಸ್ಥಾಯಿ. ಆ ಮೌನ ತ್ಯಾಗದ ಹೆಸರೇ ಒರಿಜಿನಲ್ ಪ್ರೇಮಿ.
