చిన్న గుహలో నీలం రంగు ఆర్మర్ వేసుకున్న వాళ్లు వలయం లా నిలబడి ఉంటారు. గోడల మీద బ్లూ లైట్లు కాస్త కదలికలతో మెరుస్తూ, మధ్య మధ్యలో ఎల్లో పల్స్లా వెలిగిపోతాయి. గుహలో గాలి కూడా నెమ్మదిగా కంపిస్తున్నట్టే అనిపిస్తుంది.
ఆ సైలెన్స్ని ఛేదిస్తూ లీడర్ ముందు అడుగు వేస్తాడు.
అతని కంఠంలో రహస్య భయం… ధర్మంతో కలిసిన urgency.
“శాంభవి… ఆ రాక్షసుడు పుట్టి చాలా కాలమైంది. అతని కళ్ళు ఎప్పటినుంచో ఈ ఒకే వస్తువుకే వెతుకుతున్నాయి. ఇది అతనికి చిక్కకూడదు.”
అతను నీ వైపు చూస్తూ చెప్తాడు,
“అతన్ని అంతం చేసే శక్తి నీకు మాత్రమే ఉంది. నీ శాంభవి శక్తి వాడికి ఎదురే కాదు… కానీ ఈ సమయానికి అది ప్రయోగిస్తే—ప్రపంచాలే దగ్ధమవుతాయి.”
గుహలోని వెలుగులు ఒక్కసారిగా అతి మెల్లగా మారిపోతాయి… అలా మనసుకు ఒత్తిడి వేసినట్టుగా.
“నీ శక్తిని దాచిపెట్టు. నీ presence తెలియకుండా ప్రపంచాలను చుట్టి తిరుగు. అతనికి ఒక్క నెల రోజులు నీ స్పూర్తి తాకకుండా ఉంటే… వాడు ఓడిపోతాడు. మనం చేయాల్సిన అవసరం లేకపోవచ్చు.”
లీడర్ చివరి మాట తక్కువ స్వరంలో… కానీ బరువుతో పడుతుంది.
“ఈ ఒక నెల… నిన్నే పరీక్షిస్తుంది శాంభవి.”శాంభవి చుట్టూ నిలబడ్డ వారిని చూస్తూ, కళ్లలో సందేహం, బాధ, భయం అన్నీ కలిసిపోతాయి.
“నన్నే ఇది చేయాలంటారా? ఈ శక్తి నాకు ఎందుకు వచ్చింది? ఆ రాక్షసుడు మళ్లీ ఎలా పుట్టాడు… ఎవరికీ అర్థం కావడం లేదు…”
ఆమె స్వరం కొంచెం వణుకుతూ బయటకు వస్తుంది.
లీడర్ ముందుకు వచ్చి లోతుగా శ్వాస తీసుకుంటాడు.
“అవును… అతను మళ్లీ పుట్టగలుగుతాడు. నువ్వు గతంలో అతన్ని అంతం చేసావు… కానీ బ్రహ్మదేవుడు ఇచ్చిన వరం వలన అతన్ని బూడిదగా చేసినా, సరైన ప్రదేశంలో చేయకపోతే వాడు తిరిగి పుడతాడు.”
అక్కడిక్కడ గుహలో వెలుగులు నెమ్మదిగా మారిపోతాయి… నీలం నుంచి పసుపు, మళ్లీ నీలం.
“వాడి అంతం…
మణికర్ణిక ఘాట్ దగ్గరే జరిగాలి.
అక్కడే బూడిదైతే వాడి వరం చెదిరిపోతుంది. అప్పుడే శాశ్వతంగా ముగుస్తాడు.”
శాంభవి కళ్లలో షాక్.
“అంటే… ఇది నావల్ల ఒక్కదానిగా సాధ్యం కాదు అనుకుంటున్నారా?”
లీడర్ అప్పుడు, ఆ గంభీర చూపుతో, ఛాతీ మీద చేయి ఉంచి చెప్తాడు:
“నువ్వు ఒక్కడివి కాదు. ఈ ప్రపంచం నీ శక్తి కోసం మాత్రమే ఎదురు చూడలేదు…
ఇంకో వ్యక్తి వస్తాడు.
వాడే నీ యుద్ధానికి సమతుల్యం. వాడే… వాడిగురించే మేము యుగాలుగా ఎదురు చూస్తున్నాం.”
అతని మాట పూర్తయ్యేముందే…
పైన రాళ్ల నుంచి ధ్వని.
గుహ మొత్తం కంపడం.
చిన్న చిన్న టపాకాయలలా బండరాళ్లు కూలడం.
ఒక్కసారిగా ఎవరొ హావు… హఠాత్తుగా లీడర్ అరుస్తాడు:
“అతను వచ్చేశాడు!
పిల్లలందరూ బయటకు… ఇప్పుడే!
మహిళలారా, సురక్షిత ప్రాంతాలకు వెళ్లండి!
యువకులారా—
యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉండండి!”
గూహలో ఒక్కో కవచం మోగుతుంది.
ప్రతీ heartbeat లో tension.
ముందు ఏదో అప్రతిమమైన, భారీదనం కదులుతున్నట్టు… శబ్దం.
ఆ క్షణం—అదే నీ కథలో నిజంగా మొదటి పోరు మొదలయ్యే శ్వాస.
ఎలా ఉంది ఓపెనింగ్ రోజుగుహలో ఒక్కసారిగా—
టటటటటా—!!
ఎర్రటి కాంతులు మెరుస్తాయి.
ఎవరొ గన్ ఫైర్ చేస్తూ లోపలికి దూసుకొస్తున్నారు.
పిల్లలు, మహిళలు, యోధులు… ఎవరి హృదయాలు నిమిషం ఆగినట్టు. ఒకేసారి ఎటు అటు పరిగెత్తడం మొదలవుతుంది.
శాంభవి చెయ్యి పట్టుకొని నిలబడ్డ వరుణ్ తేజ్ (ఆమె నాన్న) మెరుపు స్పీడ్తో పక్కన ఉన్న పెద్ద రాయి కట్టను తన ముందుకు లాగేస్తాడు.
బుల్లెట్లు…
రాయి మీద తడతడతడ పేలుతూ రాయిని బొక్కలుగా మారుస్తాయి.
ఆ స్పీడుకు వరుణ్ తేజ్ ఒక్క అడుగు వెనక్కి జారిపోతాడు.
కానీ వెంటనే
తన ఆగ్రహం, తపన, తండ్రి శక్తి మొత్తం కలిపి—
ఆ రాయిని శత్రువుల మీదకి విసిరేస్తాడు.
ఆ రాయి గాలిలో తిరుగుతూ
బ్యామ్!
వాళ్లలో ఇద్దరిని నేరుగా పగలగొడుతుంది.
వరుణ్ తేజ్ మరో రాయిని వెనకికి నొక్కుతాడు—
గువ్వ్వ్—!!
ఒక పురాతన ద్వారం తెరుచుకుంటుంది.
“శాంభవి… లోపలికి వెళ్లు!”
అతను ఆమెను లాగి లోపలికి తోసేస్తాడు.
ఆమె కూడా తిరిగి తన నాన్న చెయ్యి పట్టుకోవడానికి ప్రాణం పెట్టుకుంటుంది.
కానీ వరుణ్ తేజ్ గట్టిగా గర్జిస్తాడు—
“పోవు! నీ వల్లే అతన్ని ఆపగలం!”
అలా అరిచే టైమ్లోనే—
డుట్—డుట్—డుట్ట్!!
మూడు బుల్లెట్లు అతని వీపులో దూసుకుపోతాయి.
ఆ నొప్పిని గట్టిగా అరుస్తూ తట్టుకొని
ఇంకో రాయిని నొక్కేస్తాడు—
ద్వారం మూసుకుపోతుంది.
కొన్ని క్షణాలు—
అతనికిది చివరి శ్వాస ఎలా ఉంటుందో ముందే తెలుసు.
అతను తిరిగి శత్రువుల వైపు కళ్లు ఎర్రబార్చి చూస్తాడు.
“వాడికి చెప్పు…
నా వంశం ఉన్నంతవరకు—
ఆ శక్తి వాడికి దక్కదు.”
తన వెనకనుండి చిన్న రాతి-కత్తి (ఒక పురాతన షార్ట్ బ్లేడ్ లాంటిది) బయటకు తీస్తాడు.
అది రాతితో చేసినట్టు ఉంటుంది, కానీ దాంట్లో మాత్రం దేవతా శక్తి ఉంది.
తను దాన్ని పట్టుకొని—
ఛక్ ఛక్ ఛక్
అద్దిరిపోయే స్పీడ్తో శత్రువులను కడతేర్చేస్తుంటాడు.
కానీ—
అचानक పూర్తిగా గుహ కంపిస్తుంది.
పై వైపు నుంచి తెల్లని భయంకరమైన వెలుగు పడి
ఓఊఊఊమ్—
ఒక chair scraping sound…
వెనక ఏవో పాము లాంటివి జారుతూ తిరుగుతున్న noise…
వరుణ్ తేజ్ శరీరం గట్టిగా కమ్మేస్తుంది.
“వచ్చావా… వచ్చావు కదా… రా కానివ్వు…”
అతను రాతి కత్తిని తీసుకుని
చివరి ప్రయత్నంగా—
గర్జిస్తూ విసిరేస్తాడు!
కత్తి గాలిని చీల్చుకుంటూ ఆ వెలుగు వైపు దూసుకుపోతుంది.
కానీ—
ఐర్ర్ర్—!!
ఏదో monstrous చేతి
ఆ కత్తిని గాల్లోనే పట్టుకుని
పిసికేస్తుంది.
కత్తి—
చూర్ణం. పౌడర్.
అక్కడే—
ఒక గట్టిగరక్తం చిమ్మినట్టుగా
ద్వారం ముందు చల్లి పడుతుంది.
వెలుతురు నుంచి
నెమ్మదిగా ఒక ఆకారం ముందుకు వస్తోంది.
కుర్చీని లాగుకుంటూ…
వెనక shadowలు పాములా కదులుతూ…
వరుణ్ తేజ్ కళ్లులో నీళ్లు ఆగిపోతాయి.
ఒక్కసారి గట్టిగా ఊపిరి తీసుకుంటాడు—
“శాంభవీIIII—!!”
అని… చివరి అరిచేలా అరుస్తాడు.ద్వారం మూసుకుపోయే ఆ ఒక్క సెకనులో
శాంభవి కళ్లల్లో నీళ్లే.
అక్కడే నిలబడి
"ఇది నిజంగా ఇలా ముగిసిపోయిందా?
నన్ను ఇలా పంపినందుకు… నాన్న ఏం చూశాడు ముందుగా?"
అని గుండెల్లో పొంగిపడుతుంది.
ఇక్కడే అటువైపు ఉన్న ఆ రాతి ద్వారం—
అదే మాయ చెట్టు దారి.
అది గురించి కథల్లో విన్నది.
“ఇప్పుడే పోరాడాలి…
లేక చనిపోవాలి…”
అని ఒక హడలెత్తించే వాస్తవం లోపల బిగుసుకుంటుంది.
"ఇదే నా చావు–బతుకు ప్రయాణం" అని మెల్లగా తనలోనే చెబుతుంది.
అది అంతా లోపల మంటలాగే ఉండగా
ముందు చీకటి ఒక్కసారిగా చీలిపోతుంది.
హీరో స్పార్క్ బైక్ సౌండ్—
ధడక్-ధడక్-ధడక్!!
అతను స్పీడుగా డ్రైవ్ చేస్తూ ఫ్రేమ్లోకి దూసుకొస్తాడు.
బ్యాక్గ్రౌండ్లో ఒక haunting folk vibe—
"సంచారీ…"
అని పాట మొదలవుతుంది.
ఆ పాటలోనే అతని ప్రయాణం మొత్తాన్ని చూపిస్తావు—
పర్వతాలు, చిన్న చిన్న దేవాలయాలు, గడ్డి మైదానాలు, అడవులు…
ముత్తతుల్లా అన్నీ క్రాస్ చేస్తూ చివరకు
తిరిగి చేరేది కాశీకి.
పాట ఆగే సరికి
అతను బండి ఆపి
ఒక కులాయి పక్కన వంగి నీళ్లు తాగుతాడు.
ఒక్క సిప్ తీసుకున్న వెంటనే—
దూరం నుండి రావడం ప్రారంభమవుతుంది
ఆ భయంకరమైన మంత్రోచ్చారణల శబ్దం.
అగోరీలు…
కొంతమంది శవాలను తీసుకొని
స్మశానానికి తీసుకెళ్తున్నారు.
కార్యం అంత భయంకరమైనదైనా
ఎవ్వరూ వాళ్లను ఆపనివ్వరు.
ఎవ్వరూ దగ్గరికి రావు.
వాళ్లే తమ పని చేస్తుంటారు—
అదే భయానక గౌరవంతో.
హీరో వంగి నీళ్లు తాగుతూ ఉండగానే
అతనికి వాళ్ల వైపు ఏదో అజ్ఞాత ఆకర్షణ.
ఎదో తీగ లాంటిది
అతన్ని చూపుతూనే లాగుతున్నట్టుంది.
ఇక్కడే, రవి…
చిన్న స్లో-మోమెంట్.
కాషీ మీద పొగలు ఎగరడం.
అగోరీల మంత్రాలు.
స్పార్క్ హీరో చివరికి ఇదే చోట మొదటి క్లూ వైపు అడుగు.
అలా అక్కడే శవాలను తగలబెడుతున్న ప్రదేశంలోనే ఏదో ఎగురుతూ అంటే నెలలో తేలుతూ వస్తుంది దాన్ని చూస్తూ విచిత్రంగా తాగాల్సిన నీళ్లను కూడా ఆపేసి అలా ఆ కులం దగ్గరికి చేరుకుంటాడు అది తనకు చాలా దూరంలో ఉంది తన చెయ్యిని నీళ్లలో పెట్టి చిన్నగా నీళ్లను లాగుతారు అలాగే ఆ వస్తువు మెలమెల మెరుస్తున్న వస్తువు చూడడానికి మాస్కులా కనిపిస్తుంది. కొద్దిసేపటికి అది అతని దగ్గరికి వచ్చింది. ఏంటిది ఇలా ఉంది దేనికి సంకేతం ఒకవేళ నేను కూడా బాహుబలి సినిమాలో ఎవరు రాజు కొడుకుని ఉంటాను అంటే నా హీరోయిన్ దగ్గరలోనే ఉందా అని చిన్నగా నవ్వుకుంటూ మన అడ్వెంచర్ బ్రతుకులకు అమ్మాయి కూడానా ఎక్కడుందో ఆ దేవి తన సంచిలోకి ఆ మాస్కుని తీసుకుంటారు ఆరోజు రాత్రి కాశీకి దూరంగా ఒక చిన్న ఎడారి దానిపైన అలా తనకున్న వస్తువులు టెంటు వేసుకొని మెల్లగా ఏవో ఉంగరాలు లాంటివి వస్తువులు అగ్నిని రాజేసి వాటిని కాల్చి వేడి చేసి అప్పటికి తిని అలా పడుకున్నాడు అనుకోకుండా తన బ్యాగ్ తన కింద ఉంటుంది కదా అది కరెక్ట్ గా అటు ఇటు తిరిగినప్పుడు సుఖ మొహానికి తాగేలా ఆ మూసుకు అది మాస్క్ హీరోస్ స్పార్క్ మొహానికి తగులుతుంది ఒకసారి గా అతని కలలోకి వెళ్తాం ఆకాశం నుంచి ఏవో నిప్పు రాళ్లు పడుతున్నట్టుగా ఎక్కడో ఉన్న పెద్ద మంచుకొండ కరుగుతున్నట్టుగా సుడిగాలులు భవనాలను పోల్చుతున్నట్టుగా వానలు అగ్ని నీ ఉత్తరమైన కలలు ఒక్కసారిగా ఆ నిప్పుల నుంచి ఎక్కడికో వెళ్తారు పెద్దపెద్ద మనుషులు చిన్న చిన్న కోతులు అందరూ అలసిపోయి కింద పడుకొని ఉన్నారు పడిపోయి ఉన్నారా లేదా చనిపోయి ఉన్నారా అర్థం కావడం లేదుకలలో ఉన్న ఆ ప్రళయ దృశ్యాలు అకస్మాత్తుగా మరింత భయంకరమవుతాయి.
మనుషులా కనిపించే భారీ జీవులు… చిన్న కోతులా ఉన్న జాతులు… అన్నీ నేలపై పడిపోయి ఉన్నాయి.
ఎవరైనా సజీవంగా ఉన్నారా అన్నట్టు స్పార్క్ దగ్గరికి వెళ్లబోతున్నప్పుడే—
ఒక విశాలమైన రాక్షసుడు ముందుకొస్తాడు.
అతని ముఖం…
అతనే తన చెయ్యితో తన ముఖాన్ని పెంచుకుంటున్నట్టుగా మారుతున్నది.
గోర్లు కప్పుకుంటున్నట్టు, చర్మం పొడవబడుతున్నట్టు.
అది చూసే లోపు—
బయటి ప్రపంచంలో స్పార్క్ ముఖం వైపు మాస్క్ దూసుకువస్తోంది,
అతని బ్యాగ్ నుంచి బయటికి వచ్చి అతని ముఖానికి అంటుకునే ప్రయత్నం చేస్తోంది.
కలలోని రాక్షసుడి అరుపు & బయట మాస్క్ శబ్దం రెండు కలిపి స్పార్క్ almost లోపలే ఆ దృశ్యంలో చిక్కుకుపోతాడు—
అంతలోనే—
డమరుకం 'ఓం నమశ్శివాయ' నాదం
అన్నీ పగులగొట్టేస్తుంది.
స్పార్క్ ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి లేస్తాడు.
మాస్క్ అతని చెంపకు అంటుకున్నట్టుగా ఉంటుంది.
ఆశ్చర్యంతో వెంటనే దాన్ని పక్కకు లాగేస్తాడు.
స్పార్క్:
“ఓయ్! నిద్రపోతుంటే ఏం చేస్తున్నావ్ రా? ఎవడివి నువ్వు?”
అక్కడ నిలబడి ఉన్న అగోరి, మెత్తటి కళ్లతో, కానీ లోపల అగ్ని పుట్టే seriousnessతో—
అగోరి చెబుతాడు:
“లొంగకు.
లొంగితే ఈ విశ్వాన్ని నువ్వే అంతం చేస్తావు.
నువ్వే రెండు కాలాల మధ్య నడిచే వాడివి.
నీకు తెలియకపోయినా… నీవు రెండు సమయాలను తెరచే వ్యక్తివి.
నువ్వే దానికి హీరో.”
స్పార్క్ మాత్రం… ఇంకా నిద్ర మబ్బులోనే.
“అవునా… సరే, నేనే చూసుకుంటా. మీరు వెళ్లండి అన్నా.”
అని మర్యాదగా చెప్పి, బ్యాగ్ను మళ్లీ వెనక్కి వేసుకుని, అగ్నికాంతి మధ్య నిశ్శబ్దంగా ముందుకు నడుస్తాడు.
–––స్పార్క్ ఇంకా నిద్ర దెయ్యం నుంచి బయటకి వచ్చినట్టే ఉన్నాడు.
“ఇవ్వాళ నిద్ర చదవగొట్టాడు… సరే, ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం? మన పని ఏముంది… తిరగడం, తినడం, నిద్ర పెట్టడం… బైక్ ఉండాలి, రోడ్ ఉండాలి… జీవితం సెట్టే.”
అని తనలో తానూ బుడబుడ మంటూ బండిని స్టార్ట్ చేశాడు.
కాని బండి ముందుకు పోయే టైంలో…
వెనక్కి ఉన్న బ్యాగ్ ఎవరైనా లాగుతున్నట్టుగా ఒక్కసారిగా jerk అయింది.
“అయ్! ఏమిట్రా ఇది?” అని బైక్ స్కిడ్ అయ్యింది…
కాని somehow balance చేసుకొని మళ్లీ రూట్లోకి వచ్చేశాడు.
అలా ఒకసారి కాదు…
రెండు సార్లు కాదు…
మూడోసారికి కూడా జరిగింది.
“ఏంటిది రా… ఎవరో నా బ్యాగ్ని డేటా కేబుల్లా పుల్ చేస్తున్నట్టున్నారు!” అని మూలుగుతూ వెళ్లాడు.
నాలుగోసారి—
ఏం జరిగినా…
అసలు తట్టుకోలేకపోయాడు.
బండి ధాక్కు అన్నట్టుగా sideways కి లాగేసింది.
స్పార్క్ బ్రేక్ కొట్టే లోపే—
బైక్ లోయలోకి జారిపడింది.
పొగ, దుల్లి, మట్టి… అంతా లేచాయి.
స్పార్క్ నేల మీద రోల్ అయి, గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు.
“మనం బ్రతికే ఉన్నాం… బాగానే ఉంది.”
బండిని చూసి ముఖం చిట్లించాడు.
“పంచర్… గ్లాస్ పగిలిపోయింది… మొత్తం చిరిగిపోయింది. బాబు… నా బంగా జీవితమా ఇదేనా?”
అంటూ తల వూపుకుంటూ దూరంగా చూసాడు.
అక్కడ…
ఒక పసుపు చీర కొట్టుకుంటూ, గాలి చెదిరేలా ఎవరో పరిగెడుతున్నారు.
స్పార్క్ కళ్ళు కాసేపు పెళుసయ్యాయి.
“అరేయ్! దయ్యమా? నిజంగానా? మన దగ్గరకు దెయ్యాలు కూడా వస్తాయా? నన్ను ఎందుకు?” అని కాసేపు గుండె ఆగిపోయినట్టు అయ్యింది.
తర్వాత తన స్టైల్కు తగ్గట్టు చిన్నగా నవ్వేసాడు.
“ఏదైనా రానివ్వు రా… మనం బాహుబలి పుట్టిన ఊరి వాళ్లం. దయ్యం అయితేనేమి… మనమే గొప్పవాళ్లం.”
కానీ మరో సెకనుకే expression మొగ్గింది.
ఎందుకంటే—
ఆ అమ్మాయి ఒంటరి కాదు.
ఆమె ముందుగా పరిగెడుతుంటే…
వెనుక ఇద్దరు–ముగ్గురు మనుషులు నేరుగా ఆమెను అటాక్ చేయడానికి పరిగెడుతున్నారు.
స్పార్క్ గుండె ఒక్కసారిగా గట్టిగా కొట్టుకున్నాడు.
“అరేయ్! ఇది నిజంగా action టైమ్ రా…”
అతను మిగతా నొప్పులన్నీ మర్చిపోయి—
గుట్టలు దూకుతూ, రాళ్ల మీద జారుతూ, తనే యాక్షన్ హీరోలా ఆమె వైపుకు పరిగెత్తాడు.
బ్యాక్గ్రౌండ్లో అదే ఫస్ట్ ఇంట్రడక్షన్ టైం వచ్చిన music,
కొంచెం life-light గా, కొంచెం heroic గా…
thud… thud… thud… అంటూ build అవుతూ వస్తుంది.
స్పార్క్ పరిగెత్తుతూనే తన కాళ్లను పట్టుకున్నాడు.
“అయ్యో బాబు… బండిలో తిరిగి తిరిగి పరిగెత్తడం మర్చిపోయా అనుకుంటా. ఇవి ఏంటి నొప్పులు? ఇది వర్కౌట్ కాకుండా పాఠం నేర్పిస్తున్నట్టుంది.”
కాలి నొప్పిని ఓసారి షేక్ చేసి,
“కాదండీ… నా స్టైల్లో పడతాదండి ఇప్పుడు!”
అని సీరియస్కి కామెడీ మిక్స్ చేస్తూ పక్కన ఉన్న రాళ్లను ఎత్తుకున్నాడు.
మొదటి రాయి—
గురి కరెక్ట్గా వేసానని అనుకున్నాడు…
అది నడుము దగ్గర పేలింది.
వాళ్లు “ఏంట్రా ఇది?” అని confusedగా అటు ఇటు చూస్తున్నారు.
మరో రాయి—
ఒకరి కాలి మీదే ఫుల్ స్పీడ్లో బడాబడా వచ్చి తగిలింది.
వాడు రా పిడకా అన్నట్టుగా నేల మీద కూలిపోయాడు.
స్పార్క్ ముఖం పై చిన్న smug.
“కదా చెప్పాను… నా aim ఒక మ్యాజిక్.”
మరోసారి పరిగెత్తడం మొదలుపెట్టాడు…
మరియు అతని మనసులో routine dialogue:
“ఇదంతా మన వల్ల కాదురా. బైక్ ఉంటే ఇంకా బెటర్… అమ్మాయిని వెనకాల కూర్చోపెట్టి వీధుల్లో వూం వూం అన్నా… ఏం సినిమా సీన్లా ఉండేదో!”
అలా రాళ్లు-తుప్పలు తప్పించుకుంటూ చివరకు రోడ్డు మీదకు దూకేశాడు.
ఆ అమ్మాయి వెనక్కి చూసింది.
పాత వాళ్లందరూ కనిపించలేదు…
కాని కొత్తగా ఎవరో ఈ కొడుకే మాత్రం ఆమెను ఫాలో అవుతున్నాడని ఆమె గుర్తించింది.
ఆమె ఇంకా స్పీడ్ పెంచింది.
స్పార్క్ కూడా గేర్ మార్చాడు.
అతను వెనుక నుంచి వచ్చి ఒక రౌడీ షర్టు పట్టుకుని “ఏవడ్రా నువ్వు!” అంటూ వెనక్కి లాగాడు.
ఆ ఒక్క pullతో
ఎక్కడి నుంచి వచ్చిందో అర్ధంకాని శక్తి
అతని చేతిలో పేలింది.
రౌడీ literally గోడలా ఉన్న రోడ్డుకట్టి ప్యానేల్కు అతుక్కుపోయాడు.
అలా పిడికిలి గుర్తులా.
స్పార్క్ షాక్లో—
“ఇది ఎక్కడి నుంచి వచ్చిందిరా… ఇది నా శక్తా? లేదా ఆ మాస్క్ ఏమో?”
చుట్టూ, రోడ్డుని, తన చేతిని— అయోమయంగా అన్నీ చూసాడు.
ఆ అమ్మాయి వెనక్కి తిరిగి చూసింది.
అతను తనను వెంబడించి, రిస్క్ పెట్టి ఫైట్ చేశాడని అర్థం కావడం తో కొంచెం ప్రశాంతం.
కానీ… ఏదో ఇంకో భయం ఆమె కళ్ళలో మెరిపించింది.
“ఆ మిస్ అయినది… ఆ వస్తువు… దాన్ని త్వరగా వెతకాలి,” అన్నట్టు ఆమె ఇంకా వేగంగా పరిగెత్తింది.
స్పార్క్ ఆమె వైపుకు చూడలేదు కూడా.
అక్కడే నిలబడి, తన పాత్ర ఏంటో అర్థంకాక, తల వంచాడు.
“ఓహ్ నాయనా… ఇప్పుడే వాడిని గోడకేసి అతికించాను. వీళ్లు చనిపోయి ఉంటే? కేసు, జైలు, వాలంటీర్ లాయర్… నాకు ఏం సంబంధం ఈ డ్రామాకి?”
అని తల ఊపుకుంటూ,
లోయ వైపు తిరిగి…
గాయపడిన బండి దగ్గరకు నెమ్మదిగా నడిచాడు.
ఆ అమ్మాయి అప్పటికే మాయమైపోయింది.
స్పార్క్ కొంచెం breath తీసుకుని—
“సరే… మనం తుప్పల్లో పడి, బండిని ఈరోజే సర్దుకుందాం. జీవితంలో unnecessary సినిమా scenes రాకపోతే మనం బెస్ట్. వీళ్లు నాకు ఎటువంటి పనీ లేదు.”
అంటూ తనే తనతో బుడబుడ మంటూ ఇంచుమించు సైలెంట్గా వెనక్కి వెళ్లిపోయాడు.స్పార్క్ అక్కడి నుంచి పారిపోవాలని పెదవి కొరుక్కుంటాడు. కాశీదగ్గర గాలి కూడా బరువు అయ్యిపోతుంది. “ఇక్కడి నుంచి ఇప్పుడు… ఇప్పుడే జారిపోవాలి!” అన్నట్టు ఒక ఆత్రంతో రోడ్డు వైపు లాగుతూనే నడుస్తాడు.
రోడ్డు చేరుకునేసరికి సైరన్ల శబ్దాలు పెరిగిపోతాయి. జంక్షన్ వద్ద లైట్లు మెరుస్తుంటాయి. పక్కనే బ్యారికేడ్లు వేసి పోలీసులు జనాన్ని ఆపుతున్నారు.
ఒక కానిస్టేబుల్ అతన్ని ఆపేస్తాడు.
“అన్నా, ఇక్కడ నుంచి ఎవరినీ బయటికి పంపడంలేదు. సీరియల్ కిడ్నాపింగ్స్… రెండు హత్యలు… పరిస్థితి చాలా వక్రంగా ఉంది. ఎవరు లోపల ఉన్నారో, బయట ఉన్నారో చెక్ చేసేవరకూ ఎక్కడికీ కదలొద్దు.”
స్పార్క్ లోపల దడపుడలా ఆగిపోతాడు.
“హంతకుని గురించి ఇప్పుడే ఎలా తెలిసింది? నేను అక్కడ నుంచే వచ్చాను. హత్య… నేను చేసినదా? లేదులే… అక్కడ నేను… అదేం జరిగింది?” అని లోలోపల తడబడతాడు.
ఒకసారి కళ్లూ పెద్దవిగా అయ్యి,
“అది… ఇదంతా నాకేం సంబంధం? ఇది గంట క్రితమే జరిగిందట… కానీ నాతో జరిగిందేం half minute కూడా కాకుండానే పూర్తయ్యింది… టైమ్ కొట్టేసింది లేక నేను కొట్టేసానా?”
అన్నట్టు అయోమయం గట్టిగా కొరుక్కుంటుంది.
పరిస్థితి పూర్తిగా మూసుకుపోయిందని గ్రహించిన స్పార్క్ నిట్టూర్పు విడుస్తాడు.
“చూడు దేవుడా… ఇలాంటి దిక్కుమాలిన బతుకు నేను ఎప్పుడూ ఊహించలేదు. పడితే పడిన కష్టాలు… కానీ ఇలా ఒకే చోట ఇరుక్కుపోతానని అనుకోలేదు.”
ఎక్కడికీ వెళ్లలేక, పోలీసులు ఇడ్లలా నిలబెట్టేసినట్లు, అతను మళ్లీ కాళ్లను డ్రాగ్ చేస్తూ ఆ కోవిలి వైపు తిరిగి నడుస్తాడు.
గుడి గుమ్మం దగ్గరికి చేరుకునేసరికి… అక్కడే దూరంగా అదే అమ్మాయి కనిపిస్తుంది.
అతను నోరెండుకుంటాడు.
“మళ్ళీ ఇదేనా? అదృష్టం కుక్కల జీవితం నా మీద పడిందా? ఎంత పారిపోయినా అదే చోటికి వచ్చేస్తున్నానని… ఏదో తేడా ఉంది. ఈ కాశీ ఏదో నన్నే ఆడుకుంటుందా?”
కొంచెం నిశ్శబ్దంగా, కొంచెం చిరాకు తో…
“ఏదైనా సరే… ఇక్కడి నుంచి బయటపడాలి. ఏదైనా చేసి. ఏమైనా చేసి!”
అని స్పార్క్ మసకబారిన రాత్రిలోకి ముందుకు ఒక స్టెప్ వేస్తాడు.శాంభవి పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి కాసేపు ఊపిరి సర్దుకునేలోపే ఆకాశం ఆరెంజ్ రంగులన్నీ విరజిమ్మేస్తుంది.
ఉదయ సూర్యుడి కాంతి గంగా మీద పడ్డా, గుడుల గోడల మీద పడ్డా—అన్నీ బంగారం రంగులో మెరిసిపోతాయి.
కానీ ఆ వెలుగుల్లో… ఎక్కువ మెరుస్తున్నది ఒక్కటే.
శాంభవి.
రాత్రి భయంతో పరుగెత్తినవాళ్లకు వచ్చే ఆ చిన్న కంపనం ఆమె కళ్లలో ఇంకా ఉంది.
ఒళ్లంతా చెమటతో మెరుస్తూ… చీర బాడీకి అంటుకుపోయి… ఆమె స్టెప్ వేసిన ప్రతి చోట ప్రజలు ఒక్కసారిగా నిలబడిపోయారు.
అక్కడున్న యువకులు చిన్నగా “అరే…” అని ఆగిపోయారు.
కొంత మంది అంకుల్స్ ఒకరినొకరు చూస్తూ,
“ఇదేదయ్యా… ఇంత అందంగా ఉందే… నిజంగా కాశీ కోసమే వచ్చిందా? లేక ఏదో వేరే శక్తి తెచ్చిందా?”
అని అనుకునేంత గందరగోళం.
శబ్ధాలు అంతా ఒక్కసారిగా తగ్గిపోతున్నట్టుగా… ఆమె చుట్టూ ఏదో divine spotlight పడినట్టుగా అనిపిస్తుంది.
అప్పుడే…
ఆ ఉదయం గాలిలో మ్రోగే డమరుకం నాదం.
నిన్న రాత్రి స్పార్క్ దగ్గరికి వచ్చి మాట్లాడిన అదే అఘోరి—ఒంటికి పూసిన బూడిద ఇంకా తాజాగా కనిపిస్తూ—ఆమె దగ్గరికి నెమ్మదిగా వస్తాడు.
“ఏంటమ్మా… నువ్వూ చేరిపోయావా ఇక్కడికి? బాగుంది… చాల బాగుంది.”
అతని స్వరం గంభీరంగా ఉండి, లోపల ఏదో తెలుసుకున్నట్టుగా ఉంటుంది.
“ఇక్కడికి రావాల్సిన వాడూ వచ్చేశాడు. కాలం కదలడం మొదలైంది.
ఇప్పటికే ఒక రోజు పోయింది. ఇంకా… ఇరవై తొమ్మిది.
నిన్ను కాపాడేందుకు ఆ వీరుడు అడుగుపెట్టాడు.”
శాంభవికి ఒక్కసారిగా మెదడులో మెరుపులా ఫ్లాష్లు పడతాయి.
ఆ రాత్రి… తన మీదికి దూసుకొచ్చిన ఆ పురుషుల్ని ఎవరో ఒకరు నేలకేసి పడేసిన తీరు…
అగోరి స్వరం…
చీకటిలో కనిపించిన ఆ నీడ…
“అతనే…?
అతడే నన్ను కాపాడిందా?”
అని ఆమె లోపలనే గుండె కొట్టుకునేంత గట్టిగా ఆలోచించడం మొదలుపెట్టుతుంది.శాంభవి తాళం వేసినట్టు ఆలోచనల్లో దిగిపోతుంది.
“గురువుగారు… ఆ దారి చూపే మా బొమ్మ… మాస్క్.
అది కనిపించడం లేదు.
మంత్రం విరగపోయిన ఆ రాత్రి… మాయ వృక్షం కూలినప్పుడు… ఏ దిక్కుకు ఎగిరిపోయిందో అర్థం కావడం లేదు.
అది లేకుండా నేను కాశీని వదిలి వెళ్ళలేను.
అదే నాకు గైడ్.
అదే నాకు క్లూ.
దాని లేకుండా మిగతా మాయద్వారాలు చేరడం కష్టం…”
ఆమె గొంతులో చిన్న వణుకు కనిపిస్తుంది.
అప్పుడు అఘోరి చిరునవ్వు నవ్వుతూ,
“అమ్మా… శివయ్య లీలలు, కృష్ణుడి పావులు… వాటినంటే నువ్వు చాలా పెద్దగా ఆలోచిస్తున్నావు.
ఎక్కడికి ఏది చేరాలో… ఎవరికైతే ఏది అవసరమో… అది వాళ్ల చేతుల్లోకే పడుతుంది.
నీ మాస్క్ కూడా నీవు ఊహించిన చోటే ఉంది.
నువ్వు దిగులు పడకు.”
ఆమె కళ్లలో ప్రశ్న.
ఏమైందో… ఎందుకలా ధైర్యం చెబుతున్నాడో…
అఘోరి మెల్లగా చెబుతాడు:
“అవును, నువ్వు అనుకున్నదే నిజం.
రాత్రి నిన్ను ఆ మనుషుల నుంచి కాపాడిన వాడు… నీ రక్షకుడు.
నీవు పడే ప్రతి కష్టానికి ముందు వాడు నీ ముందుంటాడు.
అందుకే నీ ఊపిరి నిశ్చింతగా ఉండు.
నీవు కష్టాల్లో పడ్డావంటే—అతడు వస్తాడు.”
శాంభవికి గుండెకు ఒక్కసారిగా ఓ వెలుగు వేసినట్టు అనిపిస్తుంది.
భయం మెల్లగా తగ్గిపోతుంది.
ఆమె చిన్నగా తల అణిచుతుంది.
“సరే గురువుగారు… నేను ముందుగా స్నానం చేసి, ఈశ్వరుడిని దర్శించుకుని వస్తాను,”
అని చెప్పి మెల్లగా ఆ పవిత్ర ఘాట్ దిశగా నడుస్తుంది.
అఘోరి తిరిగి తన మంత్రోచ్చారణలోకి వెళ్తూ,
“ఇక్కడ ఉన్నంతవరకు నీకు ఏ ఆపద రాదు, అమ్మా…”
అని వెనకాల నుంచి আশీర్వాదంలా పలుకుతాడు.
శాంభవి ఆ మాటలు వినగానే చివరి భయం కూడా చెదిరిపోతుంది.
ఉదయం వెలుగుల్లో ఆమె అడుగుల్లో ఒక్కసారిగా నమ్మకం పెరిగినట్టు… శాంతి పెరిగినట్టు కనిపిస్తుంది
వరకు చెప్పిన స్టోరీ ఎలా ఉంది నిజంగా బాగుందాస్పార్క్ అఘోరిని చూసుకుంటూ,
“ఏంటి రా ఈ ముసలోడు ఏదో మాటలు, దేవుళ్ళతో డైరెక్ట్ కనెక్షన్ ఉన్నట్టుగా… ఎక్కడో ఏదో తేడా… సరే, రాని అడుగుద్దాం…”
అని అనుకునే టైంలోనే గుడి ద్వారం దగ్గర నుంచి శాంభవి బయటికి నడుచుకుంటూ వస్తుంది.
ఉదయం సూర్య కిరణాలు ఆమె మీద పడుతున్నాయి.
నీళ్ళు జారిన జుట్టు, చీరకి అంటుకున్న వెలుగు, ముఖంలో ప్రశాంతం—ఒక్కసారిగా స్పార్క్ కళ్లే పెద్దవైపోతాయి.
“అయ్యో బాబోయ్… ఇదేం లుక్ రా!”
అని ఏతెత్తు చూసినట్టుగా అక్కడే నిలబడిపోతాడు.
తర్వాత ఒక్కసారిగా పరిగెత్తుకుంటూ ఆమె దగ్గరికి వెళ్లి,
“అమ్మాయి… రాత్రి భయపెట్టావ్… ఇప్పుడేమో ఇలా వెలుగు వెలుగుగా వచ్చేస్తుందా? నిజంగా నువ్వు మనిషేనా? ఏదో రంభకో ఊర్వశికో చెల్లెలా అనిపిస్తుంది…”
అని నోరు వేగంగా వరుసగా మాట్లాడేస్తాడు.
శాంభవి ఒక్కసారిగా ఆగిపోతుంది.
ఆమె眉లు కుదురుతాయి.
“నీ మొహం చూస్తుంటే భయంతో చచ్చేలా ఉన్నావ్…
మరి ఆ ధైర్యం ఏంటి? ఇక్కడికి వచ్చి ఇలా మాట్లాడుతున్నావ్?”
అని కొంచెం కఠినంగా అంటుంది.
స్పార్క్ కాస్త డిఫెన్సివ్ అయిపోతాడు,
“అయ్యో మేడం… ఒక అబ్బాయి వచ్చి మాటలతో గొప్పగా చెబుతున్నాడు అంటే, వాడిని మంచి వాడని అనుకుంటారు…
కానీ మా లాంటి వాళ్లు నిజం చెప్పి మంచి మాట మాట్లాడితే మాత్రం నమ్మరు!
అదిగో వాడవైపు వెళ్లి చెయ్యి వేసి ‘హాయ్’ అన్నా బావుంటుంది అంటారు,
మేము ఇలా నిస్సిగ్గుగా మంచిగా మాట్లాడితే—అబ్బాయిలను నమ్మరు!”
శాంభవి నోరు కొద్దిగా తెరుస్తుంది.
కోపం పోయి కాస్త ఆశ్చర్యం, కాస్త నవ్వు.
“అయ్యయ్యో… ఎంతమందికి ఇలాంటి డైలాగులు చెప్పావ్?
ఇంత… స్పష్టంగా… విపరీతంగా… మాటలు ఎవరు చెబుతారు?”
అని చెబుతూ ఆమె కూడా నిర్లక్ష్యంగా ఒక శ్వాస విడుస్తుంది.
స్పార్క్ చేతులను పైకెత్తి,
“అమ్మాయ్… నేను చెప్పడం లేదు… హృదయం చెప్పిస్తుంది…”
అన్నట్లు ఒక చిన్న ఎక్స్ప్రెషన్ ఇస్తాడు.స్పార్క్ కాస్త దగ్గరవుతూ,
“అవును… ఆరోజు రాత్రి నిన్ను తరుముకున్నది ఎవరో… నేను చూశాను,”
అని సీరియస్గా చెబుతాడు.
శాంభవి వెంటనే షెడౌన్ కన్నులతో,
“నిజంగానా?
నా వెనకాల వచ్చిన వాళ్లను ఎవరు కొట్టారో చూసావా?”
అని అడుగుతుంది.
స్పార్క్ గుండె ఒక్కసారిగా డప్ అనిపిస్తుంది.
“అరె… ఏంటి ఇది… నేనే కదా కొట్టింది… మళ్ళీ నన్నే అడుగుతుంది!?”
అని లోపలే బోరుమంటాడు.
మొఖం మీద మాత్రం ఒక అయోమయ నటన:
“ఏంటి… మర్చిపోయిందా…?
అంటే… ఎవరికి తెలుసు… రాత్రి కదా, చీకటి… విజన్ స్లో… ఆప్టికల్ ఇల్యూషన్స్…”
అని తడబడుతూ పేలవంగా సర్దేస్తాడు.
శాంభవి తట్టుకోలేక చిటిక వేస్తూ,
“చాలా ఆర్ట్ చేశావు.
ఎవరు చూశావో చెప్పు.”
స్పార్క్ ఒక్కసారిగా నోరు జారి,
“చూసా—”
అని చెప్పేసి వెంటనే నోరు మూసేసుకుంటాడు.
“అయ్యో… లేదు లేదు… చూడలేదు!
అంటే… నేను చూశానూ… కాదు… చూడలేదూ… ఏదో చూశా… కానీ స్పష్టంగా కాదు.”
శాంభవి చేతులు నడుముపై పెట్టుకొని,
“నిజం చెప్పు. వెంటనే.
ఎవరు నన్ను కాపాడారు?”
అని డిమాండ్ చేస్తుంది.
స్పార్క్ కాస్త డ్రమాటిక్గా చుట్టూ చూసి,
“సరే… చెబుతా.
కానీ ముందుగా ఇక్కడి నుంచి తప్పుకుందాం.
ఇంకా ఎవరో చూస్తున్నారు. ప్రమాదం ఉంది,”
అని చాలా సీరియస్గా నటిస్తాడు.
ఒక్కసారిగా దగ్గరకు వచ్చి, మెల్లగా:
“అతను… నిన్ను కాపాడాలనే స్పందనలో… అక్కడికే ఇద్దరిని… చంపేశాడు.”
శాంభవి షాక్లో,
“చ—చంపేశాడా?”
స్పార్క్ తల ఊపుతూ, మరింత నటించి,
“అవును. వెంటనే అక్కడి నుంచి పారిపోయాడు.
నేనే అతన్ని పట్టుకోబోతే… పఫ్! మాయమైపోయాడు.
అది గమనించి… నేను… ఎలా అంటే… చాలా తెలివైన వాడిని కాబట్టి…
నేరుగా ఇక్కడికి వచ్చి… నిన్నే కనిపెట్టాను.”
అంత చెప్పి గర్వంగా నిలబడతాడు.
శాంభవి నెమ్మదిగా అతన్ని చూసి,
సందేహం 80%…
ఆశ్చర్యం 10%…
ఇంకా 10% “ఏంటి ఈ బుడ్డోడు” అన్న ఎక్స్ప్రెషన్.శాంభవి అలా చూస్తూ ఉంటే స్పార్క్ తను ఆలోచిస్తూ ఉన్నాడు
తను అలా అనుమానంగా చూస్తూ నెంబర్లు చెప్పడం గమనించి వారిని ఏంట్రా ఇది వద్దు అనుకున్న దాన్ని మళ్లీ తగిలించుకున్న ఇప్పుడు నువ్వే అని తెలిసినా లేదంటే పారిపోయింది నువ్వే అని తెలిసిన ఇక్కడున్నది నువ్వే అని తెలిసినా ఎక్కడికి పోయినా నీకు బెంగాల తప్పవురోయ్ అని అంటూ అరే ఇక్కడి నుంచి మనం వెళ్లాలి కానీ బయటికి వెళ్తే కానీ నీకు వాడు చిక్కడు అలాగే ఇక్కడి నుంచి బయట పడాలంటే ఇక్కడ పోలీసులు ఉన్నారు ఇదంతా కాదు అని అనుకుంటే ఇకనుంచి బయటపడే మార్గం ఇంకా ఏమైనా తెలుసా అని చిన్నగా ఒక కన్ను మూసుకుంటూ తనతో మాట్లాడుతున్నాడు నిన్ను ఎందుకు నమ్మాలి నీ మీద ఇప్పటికీ నాకు పెద్దగా నమ్మకం రాలేదు నీ మాటలను చూస్తుంటే ఒట్టి అబద్ధాలు చెప్పే మనిషిలా కనిపిస్తున్నా మొహం చూస్తుంటే పిరికివాడిలా ఉన్న శరీరం చూస్తుంటే ఏ బాగానే ఉన్నా కూడా కొట్లాటలకు ఫైటింగ్లకు పనికిరాదు నాతో ఉంటే కొట్లాటలు తప్ప మంచివి రావు శాంభవి ఇంకా మాట్లాడుతూ మాది హైవే కాదు ఘాట్ రోడ్డు ఎక్కడ దిగులు ఎక్కడ గుంటలు ఎక్కడ ఎద్దులు ఉంటాయి ఎవ్వరికి తెలియదు కాబట్టి నాతో రావడం అంత ఈజీ కాదు అని అంటుంటే ఈజీగా వెళ్లే ప్రయాణం కూడా నాది కాదు మేడం అని అంటాడు స్పార్క్అలా హీరో హీరోయిన్ ఇద్దరు తమ ప్రయాణం గురించి మాట్లాడుకుంటూ ఒకరి మీద ఒకరు కౌంటర్లు వేసుకుంటున్న టైంలోనే మరో పక్క విలన్ కుంభ తన మనసులతో చూడండి అది ఎలా కనిపెడతారో తెలియదు నాకు వచ్చిన కలను ప్రకారం నికుంబలా దేవి విగ్రహం ఎక్కడో మిస్సయింది అని అన్నాను కదా నాకు ఈ రోజు పొద్దున్నే గుర్తుకు వచ్చింది కలలో వచ్చింది. అదొక మంచి కొండలలో ఉంది కాబట్టి నా దగ్గర ఉన్న డబ్బుతో నేను ఏ కొండనైనా తవ్వగలను కాబట్టి మీరు మంచు కొండలు తోవడం మొదలు పెట్టండి ఏ వైద్యానికి పెద్దగా ఉంటాయో అవి తవ్వండి లేదా కరిగించేయండి నీలగా మారి ఆ నికుంబలాదేవి మళ్ళీ మాకు కనిపిస్తుంది తను కనిపించిన వెంటనే ఈ ప్రపంచంలో మన సొంతమవుతుంది మా వంశానికి జరిగిన ఆ దుర్ఘటన మళ్లీ జరగకూడదు నేను చేసే పూజ ఎలా ఉంటుందంటే ఇక్కడ చేసే పూజ ఎక్కడో ఫలితం ఇవ్వాలి అలా చేస్తా దానికోసమే ఎంతో మందిని కనుక్కొని చివరికి ఒక మహిళను కనుక్కున్న తను కూడా చివరి రోజుల్లోనే చిక్కుతుంది ఇంకా 28 రోజులు చాలా తక్కువ సమయం ఉంది మొదలు పెట్టండి అని అనడంతో ఒక టీం మంచు కొండల వైపు ప్రయాణించడం మొదలుపెడతారు
నీకు నాకు గొడవ వద్దు నీకు కావాల్సింది ఏంటి ఇక్కడ నుంచి బయటపడడం నాకు కావాల్సింది ఏంటి ఆ వీరుడు నన్ను కాపాడిన యువకుడు నాకు కావాలి కాబట్టి నీ పని నువ్వు చేసుకుని నా పని నేను చేసుకుంటా మనిద్దరికీ అసలు జట్టు కుదరదు కానీ ఇక్కడ నుంచి బయటపడి ఎవరి పని వాళ్ళు చూసుకుందాం ఓకేనా అని అంటుంటే శాంభవి వెంటనే స్పార్క్ మాట్లాడుతూ నాకు కూడా ఓకే కానీ ఈ అడ్వెంచర్ లో నేనే ముందుంటా నీకు ప్రమాదం ఉన్న లేదంటే సంతోషంగా ఉన్నా దానికి ముందు నేనే ఉంటా దీనికి ఓకే అంటే సరే లేదంటే లేదు కానీ నేను ఈ వెనకాలే వస్తాను అబ్బా ఆ దేవుడు రాసిన గీత అనుకుంట లేదంటే కాశీకి రావడం మళ్ళీ నిన్ను కలవడం చివరికి నీతో ఇలా నడవడం చాలా విచిత్రం కదా అని అంటుంటే శాంభవి నువ్వు చాలా ఓవర్ గా థింక్ చేస్తున్నాను నాలాంటి అమ్మాయి నీకు చిక్కడమా బ్లడీ ఫోల్ అని ఒకరినొకరు తిట్టుకుంటూ ఇప్పుడు ఎలా వెళ్లాలి పోలీసులు చుట్టూ ఉన్నారు కదా అంటుంటే పోలీసులను కొట్టేయ్ వెళ్ళిపోదాం అని అంటుంటే అబ్బా అంటే నేను కొడితే నన్ను జైలుకు పంపించి నువ్వు మాత్రం పక్కకు వెళ్లి పోదామని ఏం మాటలు అమ్మ అందుకే అమ్మాయిలు నమ్మకూడదు అని అంటున్నాడుఇలా హీరో హీరోయిన్ ఇద్దరు ఒప్పందం చేసుకోగానే మరోపక్క విలన్ కుంభ గట్టిగా కళ్ళు మూసుకొని ఈ విచిత్రమైన కలలు నా జీవితాన్ని ఎలా మారుస్తున్నాయి వెంటనే తన పీఏ కి ఫోన్ చేసి వెంటనే కాశి చుట్టుపక్కల మాత్రమే వెతకండి లోపలికి వెళ్ళకండి పోలీసులు ఉన్నారు మన డబ్బుతో వాళ్ళను కొనొచ్చు కానీ లోపల ఉన్న దైవ శక్తిని కొనలేవు కేవలం 6:00 టైం ఉంది ఆరు గంటల్లో మనకు కావాల్సిన వాళ్ళు కాస్ట్ నుంచి బయటికి వస్తారు నాకు ఇండికేషన్ వచ్చింది ఆయా మాయా మాస్కు అక్కడే వాళ్ళ దగ్గరే ఉన్నట్టు అనిపిస్తుంది దాన్ని అప్పుడప్పుడు ఎవరో ఉపయోగిస్తున్నారు వాళ్ళు ఉపయోగించినప్పుడల్లా నాకు దాని ఫ్రీక్వెన్జ్ వల్ల అది ఎక్కడుంది ఏం జరుగుతుంది ఈ విచిత్రమైన కలలు రావడానికి కారణం అదే కాబట్టి మీరు ఎలా ఏం చేస్తారో తెలియదు. పోలీసులకు కంటపడకుండా ఆరు గంటల్లోపు వాళ్ళు బయటకు వచ్చిన వెంటనే పట్టుకోండి వాళ్ళు తప్ప ఆ సమయానికి ఎవ్వరూ బయటికి రారు వాళ్లకు కావాల్సింది వాళ్ళ దగ్గరే ఉంది కానీ అది వాళ్లకు తెలియదు వాళ్ళని పట్టుకొని వాళ్ళ దగ్గర ఫుల్ గా చెక్ చేయండి అని అంటుంటే మరోపక్క ఫోన్ కాల్ కుంబాకి మంచుకొండలు స్టాండ్ నుంచి సార్ మనం చేసే ప్రయోగం చాలా పెద్ద ప్రమాదాన్ని తెచ్చేలా ఉంది. ఎందుకంటే మీరు చెప్పినట్టు తవ్వడము లేదా కరిగించడం చేసే కొద్ది సముద్రం ఎత్తు పెరుగుతుంది ఇప్పటికీ నాలుగైదు బోట్లు విరిగిపోయాయి కొన్ని మునిగిపోయాయి కొంతమంది ఆ మంచులో మునిగి చచ్చిపోయారు ఇలా జరుపుకుంటూ పోతే మనుషులు మేరుగుతారో లేదో తెలియదు అని భూమి అయితే అంతమవుతుంది అని అంటుంటే అదంతా నాకు తెలియదు చెప్పింది చేయండి డబ్బు కావాలా వాళ్ళ ఫ్యామిలీకి ఇద్దాం మన దగ్గర ఈ ప్రపంచాన్ని కొనేత డబ్బు ఉంది. కానీ ఈ ప్రపంచాన్ని హాధీనంలోకి తీసుకునే శక్తి నాకు కావాలి అని అంటున్నాడు కుంభస్పార్క్ ఒక సిగ్గులేని చిరునవ్వుతో—
“శాంభవి… పోలీసుల్ని దాటిపోవడానికి ఒక ఐడియా ఉంది. చెప్పమంటావా?”
శాంభవి అద్దం లాంటి మొహంతో—
“నీ మట్టి బుర్రకు? ఐడియా?
సరే, చెప్పు చూద్దాం. టీమ్ అయ్యాం కాబట్టి వినేస్తా.
ఉపయోగం ఉన్నా బాగుంది… లేదంటే మనిద్దరికీ కాంట్రాక్ట్ ఎలా ఉందో గుర్తుంది కదా?”
ఒక వేలు చూపిస్తూ.
స్పార్క్ వెంటనే ఆమె చేతిని టచ్ చేయడానికి చూస్తాడు—
“అయ్యా, నువ్వు బాగా కనెక్ట్ అయ్యావు మేడం—”
“డోంట్ టచ్ మీ!” శాంభవి వెనక్కి అడుగు వేస్తుంది.
“ఓకే ఓకే… ఎందుకు ఇలా టెన్షన్ పడుతున్నావ్? నేను చెప్పేది మాత్రం చేయాలి.”
“ఏంటో చెప్పు మహానుభావా,” అంటూ ఆమె కళ్లను తిప్పేస్తుంది.
“దీపంగా ఆలా పిలువు… బావుంది,” స్పార్క్ గిలిగింత పెట్టేలా నవ్వుతాడు.
“నీకు తెలుసా నీ మాటలు ఎంత తగులుకుంటాయో? నిన్ను ఏమని పిలవను… ‘మట్టిబుర్ర’ అంటా, ‘చెత్త ఎదవ’ అంటా.”
స్పార్క్ కొంచెం హార్ట్లో తగిలినట్టు నటిస్తూ—
“ఏం ఆటలాడేది ఏంటి… నాకు తెలియకుండా? ఇప్పుడు ఏం మాట్లాడినా నాకే పిచ్చికోపం వస్తుంది.”
శాంభవి మూలుగు నవ్వుతో—
“వస్తుంది గానీ… నాతోనే వస్తుంది కదా.”
స్పార్క్ దగ్గరకు వాలి—
“నీ మీద నాకెప్పుడో నుంచే పిచ్చి ఉంది.
అది కాదు, ఆ పోలీసుల్ని… నీ అందంతో పక్కకు తప్పించేస్తావు.
మిగతా వాళ్లను నేను చూస్తాను.
ఫైట్ లో నన్ను ఎవ్వరు గెలవలేదు. నన్ను చూపెడితే చాలు… వాళ్లు చెట్టెక్కారు అనుకో.”
శాంభవి చేతులు ఎత్తి—
“సరే మరి! నేను ఆకర్షిస్తా… తర్వాత వాడిని నువ్వు కొడతావా?
అయ్యో నా పరిస్థితి ఏంటి? నేను చేస్తా… నువ్వు పక్కకి వెళ్లి హీరోలా నిలబడతావా?”
స్పార్క్ ఛాతి తట్టుకుంటూ—
“అదే కదా.
నీ ప్రమాదం… నీ ఆనందం…
ముందు రోజుల్లో నేనే ఉండాలి అని చెప్పాను కదా.
ఇప్పుడూ అదే.
నీకు ఏం కాదు. నేను ఉన్నాను కదా.”ఓకే ఇప్పుడు వెళ్దామా అని అంటుంటే ఏమో నీ మీద నాకు డౌట్ గానే ఉంది కానీ నా మీద నాకు నమ్మకం ఉంది కాబట్టి ఒప్పుకుంటున్నా అని అంటూ మెల్లగా ఇద్దరు చెరువు వైపు వెళ్తారు ఇద్దరు పోలీసులు వైపు వెళ్లి మెల్లగా వాళ్లను రెచ్చగొట్టడం మొదలు పెడుతుంది వెంటనే పోలీసులు ఇద్దరు చుట్టూ గమనించి ఎవరు లేకపోవడంతో ఎవరో ఐటమ్ గర్ల్ అనుకుంటా అని అనుకుంటూ ఒకడు శాంభవి దగ్గరికి వెళ్ళాడు శాంభవి అతన్ని దూరంగా తీసుకెళ్లింది వెంటనే వెనకాల నుంచి స్పార్క్ వచ్చాడు వెంటనే తనకే తెలియకుండా తన చేతులు ఒక్కసారిగా పోలీసులు మెడ పట్టుకొని ఒక్కసారిగా తిప్పాడు వెంటనే అది జరిగిన వితిన్ సెకండ్ లో ఏం జరిగింది? నేను ఏం చేశాను అని ఆశ్చర్యంతో భయంతో కిందపడిపోయిన పోలీస్ ఆఫీసర్ ని చూసి వెంటనే భయంతో గడగడం వణుకుతూ పరిగెత్తడం మొదలు పెట్టాడు ఒక్క క్షణం రెండు మూడు అడుగులు వేసేసరికి నేను ఇలా ఉంటే తను అసలు నాకు ఏం జరుగుతుంది మొన్న రాత్రి నుంచి నాకు పిచ్చి పట్టినట్టు ఉంది ఎందుకిలా చేస్తున్నాను అయినా ఇంత ఈజీగా ఎలా చంపాను అవును కోడి మెడ తిరిగినట్టు ఎలా తిరిగింది నాకు ఏదో జరిగింది అని అనుకునే లోపే ఎక్కడి నుంచో ఒక్కసారిగా తన మీద మెడ మీదకి ఒక కోతి పిల్ల వచ్చి దూకింది వెంటనే కోతి పిల్ల ఏదో చూపిస్తుంది వెంటనే అవును మర్చిపోయా ఇక్కడ ఏదో జరిగిపోయింది సరే అక్కడికి పోయి తనను కాపాడాలి వాడు ఏదైనా చేస్తే మళ్లీ నా మీదగా వస్తుంది అని అనుకుంటూ గబగబా కోతి పిల్లలు పెట్టుకొని అది కూడా తలను గట్టిగా పట్టుకొని దారి చూపిస్తున్నట్టుగా చెప్తుంది కోతి పిల్ల చెప్తున్నా దారి వెనకాల వెళ్లడం మొదలుపెట్టాడు. కొద్దిసేపటికి ఒక 10 దగ్గరికి వెళ్ళాడు అక్కడ ఇద్దరు పోలీస్ ఆఫీసర్ మరియు హీరోయిన్ శాంభవి ఇద్దరు కూర్చుని ఉన్నారు వాడు మొదలుపెడదామా అని అంటుంటే ఆగాగు ఒక్క నిమిషం అని అంటూ టైం వేస్ట్ చేయడానికి ప్రయత్నిస్తుంది పోలీస్ ఆఫీసర్ కి కోపం వచ్చినట్టుంది ఏంటి నువ్వే కదా పిలిచింది ఇప్పుడు మళ్ళీ నువ్వే ఒక నిమిషం రెండు నిమిషాలు అంటూ ఎప్పటికి పది నిమిషాల్లో ఆపేసావ్ మళ్లీ ఎవరైనా వస్తే బాగోదు అని అంటున్నాడుఅప్పటికే అంటే పోలీస్ మరియు హీరోయిన్ ఇద్దరు కాశీ నగరాన్ని దాటి చిన్నగా అడవిలోకి చేరుకున్నారు అప్పుడే వాళ్ళిద్దరూ అలా మాట్లాడుకుంటున్న టైం లోనే ఒక బుల్లెట్ ఒక్కసారిగా పోలీస్ ఆఫీసర్ తలలోకి దిగుతుంది వెంటనే ఒక్కసారి జరిగిన సంఘటనకు గట్టిగా అరుస్తుంది శాంభవి ఆ అరుపు వినగానే హీరో ఉలిక్కిపడి ఇలా పదా అని వెంటనే ఆ కోతితో పాటు పరిగెడుతున్నాడు వెంటనే ఆ కోతి తలను అంటే హీరోగా తలను పైకి ఎత్తుతుంది వెంటనే అక్కడక్కడా ఊడలు ఉండడం చూసి వెంటనే ఒక ఓడను పట్టుకొని అటూ ఇటూ ఊగుతూ కోతి లాగా ఎగిరి దూకడం మొదలుపెట్టాడు అతనికి ఏదో చాలా ఈజీగా అలవాటైనట్టుగా ఒకదాని ఒకటి పట్టుకొని వెంటనే హీరోయిన్ ఉన్న చోటుకి చేరుకుంటాడు స్పార్క్ అక్కడ రక్తం మడుగులో పోలీస్ ఆఫీసర్ భయంతో పరిగెడుతున్న శాంభవి తన వెనకాలే వెళ్తున్న కొన్ని కత్తులు ఒక మెరుపులా తన వెనకాల తగిలించుకొని ఉన్న బ్యాగును బయటకు తీసి వెంటనే దాంట్లో నుంచి కొన్ని తాడులు దానికున్న కొన్ని ఊస లాంటివి అంటే వలన పట్టుకునే లాంటివి ఏవో అవి విసురుతాడు ఒకేసారి రెండు కత్తులను ఆ తాడుకు చుట్టుకునేలా చేసి వెనక్కి లాగుతాడు అవి రెండు తన చేతిలోకి తీసుకొని వెంటనే తన బ్యాగు కున్న వెనకాల పాకెట్ లాంటివి ఏవో ఉంటే ఆ రెండు కథలు దాంట్లో దాచిపెట్టుకొని మళ్లీ ఆ తాడును తన చేతులకు చుట్టుకుని పరిగెత్తడం మొదలు పెట్టాడు గట్టిగా అరుస్తున్నాడు శాంభవి ఆగు అని అంటున్నాడు వెంటనే మరో చోటు నుంచి ఇంకొన్ని సూదులు లాంటివి వస్తాయి వెంటనే ఎక్కడి నుంచి వస్తున్నాయో చూస్తున్నాడు అది తన దగ్గర నుంచి మెడ దగ్గర నుంచి వెళ్ళగానే ఆ కోతి ఆ రెండిటిని అలవోకగా పట్టుకొని అవి కూడా హీరో స్పార్కు ఇస్తుందివెంటనే చుట్టూ గమనించడం మొదలు పెట్టాడు ఒక్కసారిగా చెట్లల్లో మాయం అయిపోయాడు స్పీడుగా చెట్ల మీద నుంచి దూకుతూ ఒక్కసారిగా ఎవరు ముందు దూకాడు వెంటనే శాంభవి స్పార్క్ ను చూడగానే గట్టిగా భయపడి హత్తుకొని గట్టిగా మొదలు పెడుతుంది చూసావా ఇలాంటి దారిలో నువ్వు నిజంగా నా వెంపటి వస్తావా నా వెనకాల ఉంటావా అని అంటుంటే చూడు నేను ఒక్కసారి మాట ఇచ్చిన తర్వాత దాన్ని తప్పేదే లేదు నీకు మాటిచ్చాను కదా మీ ఆనందంలోనూ కష్టాల్లోనూ బాధల్లోనూ నీకు తోడుగా ఉంటానని ఇప్పుడు నిన్ను అంత ఈజీగా ఎలా వదిలేస్తాను అని అంటుంటే అప్పటిదాకా గొడవపడిన వాడిలో అంటే స్పార్కులు ఒక్కసారిగా ఒక మెరుపు కనిపించింది భారత గట్టిగా హత్తుకుంటూ చూడు ఇప్పుడు డోంట్ టచ్ మీ అనకు ఎందుకంటే నాకు కూడా భయంగా ఉంది ఇప్పుడు ఏం జరుగుతుందో నాకు కూడా అర్థం కావడం లేదు అని అంటుంటే చిన్నగా నవ్వుతూ గుండెల మీద కొడుతూ సరే వెళ్దాం ఇప్పుడు ఎలాగో బయటకు వచ్చాను కదా అని అంటుంది శాంభవి కానీ స్పార్క్ ఒక్క క్షణం ఆగి అసలు ఏం జరుగుతుంది ఇక్కడ అని అంటుంటే నీకు అది అంత చెప్పినా అర్థం కాదు స్పార్క్ ఇకనుంచి బయలుదేరుదాం నువ్వు నాతో పాటు ఉంటే నీకు కూడా దెబ్బలు తగులుతాయి అని అంటుంటే పక్కన పెట్టు. అసలు ఎవరు ఆరోజు రాత్రి ముగ్గురు ఎవరు వెంటపడ్డారు ఇప్పుడు నీ మీద హత్య ప్రయత్నం ఏంటి కిడ్నాప్ ఏంటి అసలు నువ్వు ఎవరు అని అంటుంటే వెనకాల నుంచి ఎవడు స్పీడుగా పరిగెడుతూ వస్తున్నాడు వెంటనే తన బ్యాగులు దాచిన కత్తిని చాలా స్పీడుగా తీసి వచ్చిన వాడి గొంతులో పొడిచి పక్కన పడేశాడు ఆ చర్యకు గొంతు గట్టిగా ఆగిపోయినట్టుగా నిశ్శబ్దంగా చూస్తుంది చెప్పు ఇప్పటికైనా చెప్పు ఈ ప్రమాదం నువ్వు ఇలా జీవితాంతం మోస్తూ కూర్చుంటే నేను నీ జీవితాంతం ఇక్కడే నీతోనే ఉండాలా నాకు చాలా పనులు ఉన్నాయి నువ్వేదో ఈ ప్రమాదం లేదా విషయం ఏంటో చెప్తే దాన్ని క్లియర్ చేసి నా ప్రయాణాన్ని ముందుకు పంపిస్తా అని అంటుంటే మరో ఒక్కడు చెట్ల మీద నుంచి డైరెక్ట్ గా హీరోయిన్ తల మీద దూకడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు కత్తితో పొడవడానికి ప్రయత్నిస్తూ ఎగిరి దూకుతున్నాడు వెంటనే శాంభవిని ఒక పక్కకు లాగి అదే కత్తితో వచ్చిన వాడి తలలోని గూర్చి కిందికి లాగుతాడు రక్తాన్ని తుడుచుకుంటూ ఉంటే అసలు నువ్వు ఎవరు నాతో నీకేంటి సంబంధం నాతో ఉన్నప్పుడు మైకంగా అల్లరి చిల్లరగా కనిపిస్తూ ఇప్పుడు ఇలా అటాక్ చేయడం ఏంటి ఇంత మందిని క్రూరంగా చంపడం ఏంటి అసలు ఎవరు నువ్వు అని అంటుంటే చూడు శాంభవి ఇప్పుడు అడగాల్సిన పరిస్థితి ఇది కాదు అని అంటుంటే మరొకడు తన మీదికి ఏదో వస్తున్నట్లుగా స్పార్క్ కనిపించి ఒక అడుగు వెనక్కి వేస్తాడు తన కళ్ళ ముందు నుంచి ఒక చిన్న బుల్లెట్ చాలా స్పీడ్ గా వెళ్ళిపోయింది ఒక చెట్టుకు ఢీ కొట్టింది డబ్బు మని శబ్దంతో ఇప్పుడే అడగాలి ఎందుకంటే మళ్లీ నువ్వు మారిపోతావు ఇప్పుడున్నది వేరు నాతో ఉన్నప్పుడు అల్లరి చిల్లరగా ఉన్నది వేరు అని అంటూ ఉంటే చుట్టు పదిమంది వస్తారు నేను ఎవరని కాదు అసలు నువ్వు ఎవరు చెప్పు ఇంతమంది నిన్ను చంపడానికి వస్తున్నారు అసలు ఎవరు నువ్వు అని అంటుంటే శాంభవి వాళ్లు నన్ను చంపరు నాతో ఉన్న వాళ్ళని మాత్రమే చంపుతారు అని అరుస్తుంది ఇంత తెలిసింది నీకు నేను ఎవరో తెలియదా అని కోపంగా అరుస్తాడు నాకెలా తెలుస్తుంది రా అన్నట్టు చూస్తుంది ఏంజెల్అని అంటూ ఉంటే ఆ పేరు వినగానే షాక్ అయిపోతుంది శాంభవి ఏంజెల్ అని బిగుసుకుపోతుంది చుట్టు పదిమంది ఒక్కసారిగా అటాక్ చేయడానికి వస్తారు పదిమందిని తన దగ్గర ఉన్న కత్తితో పీకలు కోసి పడేస్తూ ఉండగానే ఎవరో కొంతమంది బుల్లెట్లు వేస్తున్నారు బుల్లెట్ల మధ్యలో నుంచి ఒక్క బులెట్ వచ్చి హీరోగాడి శరీరం మీద తగులుతుంటే టప్ టప్ టప్ అని శబ్దం ఉంది కానీ రక్తం రాలేదు ఎక్కడికి పోతున్నాయో తెలీదు నువ్వు చెప్పకపోతే ఇది ఇలాగే కొనసాగుతుంది అని హీరోయిన్ ముందు నిలుచుంటాడు కానీ హీరోయిన్ ను తగలడం లేదు ఎందుకంటే తన ముందు రక్షకుడు ఉన్నాడు అప్పుడే శంఖానాదం మారుమోగుతుంది దీపాల వెలుగులు సూర్యకాంతి తగ్గుతుంది చీకటి పెరుగుతుందిభూకంపం వచ్చినట్టు శాంభవి కాళ్లు కింద భూమి కదిలింది ఏంజెల్ అక్క ఏమైంది అసలు ఎవరు వీళ్ళు మా అక్క ఏమైంది అని ఆలోచనలు మునిగితేలుతుంది మరోపక్క రౌడీలు వస్తున్నారు తను ఇందాక దాచిపెట్టుకుని అంటే చేతికి చుట్టుకున్న కత్తులు లాంటి తాళ్లతో ఒక్కొక్కరి మెడలో కోయడం మొదలు పెట్టాడు తగిలిన లాభం లేదు వెనకాల నిత్యాయంగా అలా పాలిపోయిన మొహంతో బాధగా నిలబడి ఉన్నా శాంభవి ముందున్న హీరో ఒక్కసారిగా హీరో వెనకాల నుంచి పెద్దపెద్ద సప్పుడులతో తుపాకులు అప్పటిదాకా బుల్లెట్లతో కమ్ముకొని ఉన్న విలన్ల శరీరాలు తూట్లు పొడిచారు ఐదు ఆరు మంది బ్లూ కలర్ షూట్స్ వేసుకొని అక్కడికి దిగారు అక్కడికి ఇంక బ్లూ కలర్ కలిసిన ఒక మధ్య వయసు వ్యక్తి అక్కడికొచ్చి ఏంటి స్పార్క్ ఇప్పటికి చేరుకున్నావా పిలవాలని చెప్పాను కదా నేను చాలా తెలివైన వాడిని కాబట్టి మిమ్మల్ని కనుక్కొని వచ్చేసాను అని సరదాగా నవ్వడం మొదలు పెట్టాడు స్పార్క్ పెద్దగా పట్టించుకోలేదు కానీ శాంభవి ఇంత విధ్వంసం నేను బాధలో ఉన్నాను కానీ ముసలి వ్యక్తి ఎవరు వచ్చి సరదాగా నవ్వుతున్నాడు అని అంటుంటే అనుకుంటూ ఉండగానే ఆ ముసలి వ్యక్తి పైకి గన్ను ఎక్కుపెట్టి కాదు స్పార్క్ శక్తి ఉందంత మాత్రమే సరిపోతుందా? ఎక్కడ ఎవరున్నారు గమనించాలి కదా అని అంటూ ఒక్కసారి బొట్టులు ఒక్కసారిగా ఒక మనిషి రెండు అడుగుల దూరంలో వాళ్ళ కింద పడ్డాడు అది చూసిన శాంభవి ఎవడ్రా వీళ్ళు అసలు ఏంటిది మన అని చెప్పిన బ్లూ ఫోర్సెస్ అంటే వీళ్ళేనా అసలు ఏం జరుగుతుంది రా అని అనుకుంటుందా శాంభవి వెంటనే గబగబా లేచి అసలు ఎవరు నువ్వు మాకు ఏం చేశావు మా అక్క నీవల్ల చనిపోయిందా బ్రతికే ఉందా అని కొట్టడం మొదలు పెడుతుంది వెంటనే ముసలి వ్యక్తి ఏం చేస్తున్నావ్ అమ్మ వాడు స్పార్క్ ఈ ప్రపంచంలోనే ద బెస్ట్ సైంటిస్ట్ గా పేరుపొంది రివార్డ్ ల మీద రివార్డులు పొంది చివరికి అదే ప్రయోగాల షాల్లో ఎంత శక్తితో తన శక్తిని దాచిపెట్టుకోలేక తనకంటూ గుర్తింపు లేకుండా చివరికి బ్లూ పోస్ట్స్ లో జాయిన్ అయ్యి ఇప్పుడు కాలానికి అతీతంగా నిన్ను కాపాడడానికి వచ్చిన యోధుడిని నువ్వు కొడుతున్నావా నిజం చెప్పాలంటే అది ఒక పెద్ద కథ ఇప్పుడు కాదు నిన్ను వెంటనే మేము కాశీలోని గర్భగుడికి తీసుకువెళ్లాలి అని అంటుంటే ఒక్కసారిగా స్పార్క్ ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ లింగయ్య అక్కడి నుంచి మేము పారిపోయి వచ్చాము అని అంటుంటే మీరు ఇప్పుడు బయట తిరగడం చాలా ప్రమాదంతో కూడుకున్నది నువ్వు ఎంత శక్తివంతుడివైనా అక్కడున్నది కుంభ వాడి సైన్యం ముందు మన బ్లూ ఫోర్సెస్ కూడా చాలవు ప్రతి ఇక్కడున్న ప్రతి గుడిలోనూ ఒక రహస్య ద్వారం ఉంటుంది అ రహస్య ద్వారా మరో ప్రదేశానికి రహస్య ద్వారం తెరుచుకుంటుంది కాబట్టి వెంటనే మనం ఇక్కడి నుంచి కాశి గర్భగుడికి చేరుకుందాం పదండి అక్కడున్న అగోరి గురించి తెలుసు కదా అని అంటుంటే స్పార్క్ తెలుసు వాడి వల్ల కదా నిద్ర చెడగొట్టాడు అలాగే చివరికి నన్ను ఈ శాంభవితో కలవడానికి ప్రయత్నించాడు అని అంటుంటే అవును అతనే ఇప్పుడు మీకు మార్గదర్ సారీ నాకు నోరు తిరగడం లేదు అని అంటూ అదే మీరు ఎలా వెళ్లాలో ఏం చేయాలో చెప్తాడు మీకు రక్షణగా నేనుంటా కదా అని అంటూ తన వెనకాల ఉన్న మనుషులకు సిగ్నల్ ఇస్తాడు వెంటనే వాళ్ళు వెనక్కి తిరిగి మరోసారి ధూమ్ ధామ్ అంటూ పేల్చి పరేస్తారు ఒక్కొక్కరు కేకలు అరుపులతో కాశి నగరానికి దూరంగా ఉన్న ఆడవి దద్దరిల్లిపోయింది పక్షులు ఎగిరిపోయాయి చంద్రుడు వెలుగును చూపిస్తూ దారిలో స్పార్క్ ఇప్పుడే నీ ప్రయాణం మొదలైంది ఆ గర్భగుడిలోకి వెళ్ళిన తర్వాతే నీకు పూర్తి విషయం తెలుస్తుంది కుంభ ఎవరు అతని రహస్యం ఏంటి అసలు అతనికి ఏమి కావాలి అనేది పూర్తిగా అర్థమవుతుంది కాబట్టి మీరు నేను అక్కడికి వెళ్దాం పదండి అని అంటూ చికచిగా వెళ్లడం మొదలు పెడతారు
ఎలా ఉంది స్టోరీ కామెంట్ next అని చేయండి part 2 వస్తంది ప్లీజ్ 😭😭
