ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಎಂ.ಜಿ. ರಸ್ತೆಯ ಗದ್ದಲದ ಆಚೆಗಿನ ಒಂದು ಗಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ 'ಶಾಂತಿ ನಿವಾಸ' ಎಂಬ ಪುರಾತನ ಬಂಗಲೆಯಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ಗಳ ನಡುವೆ ಅದು ಹಳೆಯ ನೆನಪಿನಂತೆ ನಿಂತಿತ್ತು. ಅದರ ಒಳಗಿನ ಒಂದು ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ತನ್ನ ಬ್ಲೂಪ್ರಿಂಟ್ಗಳ ನಡುವೆ ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದ. ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಆರ್ಕಿಟೆಕ್ಟ್ ಆಗಿದ್ದ ಆರ್ಯನ್ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿದ ಕಟ್ಟಡಗಳು ನಗರದ ಅಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಅವನ ಒಳಗಿನ ಬದುಕು ಮಾತ್ರ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಡುಕತ್ತಲಲ್ಲಿತ್ತು. ಅವನ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲಿದ್ದ ಡೈರಿಯ ಪ್ರತಿ ಪುಟದಲ್ಲೂ ಬಿಡಿಸಿದ ಸ್ಕೆಚ್ಗಳು ಮತ್ತು ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಸಣ್ಣ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಮನದ ತುಂಬಾ ನೀನೇ ಎಂಬ ವಾಕ್ಯಗಳು ಅವನ ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದವು. ಅವನ ಪ್ರಾಣವಾಗಿದ್ದ ಅನನ್ಯಾ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಮಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬರುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಭೀಕರ ಕಾರು ಅಪಘಾತದ ನಂತರ ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದಳು. ಪೊಲೀಸರು ನದಿಯ ತಟದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಬಟ್ಟೆಯ ಚೂರುಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಅವಳು ನೀರುಪಾಲಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಆರ್ಯನ್ ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ಅವಳು ಬದುಕಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಕೂಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು.ಆ ದಿನ ಮಳೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡದೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆರ್ಯನ್ ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ನಿಂತು ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ, ಯಾರೋ ಬಾಗಿಲಿನ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಒಂದು ಕವರ್ ತಳ್ಳಿದ ಸದ್ದಾಯಿತು. ಆರ್ಯನ್ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಕವರ್ ತೆರೆದಾಗ ಅವನ ಎದೆಯ ಬಡಿತ ಏರಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಅನನ್ಯಾ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಅಪಘಾತದ ದಿನದ ಅದೇ ಬೆಳ್ಳಿ ಚೈನು ಇತ್ತು! ಅದರ ಜೊತೆಗೊಂದು ಚೀಟಿ ಸಾವಿರ ಸುಳ್ಳುಗಳ ನಡುವೆ ಅಡಗಿರುವ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೋಡುವ ಧೈರ್ಯ ನಿನಗಿದೆಯೇ? ಅವಳು ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ, ಆದರೆ ನಿನಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಸತ್ಯ ಬೇಕೆಂದರೆ ನಗರದ ಹೊರವಲಯದ ಸೂರ್ಯ ಗ್ಲಾಸ್ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಗೆ ಇಂದೇ ರಾತ್ರಿ 11 ಗಂಟೆಗೆ ಒಬ್ಬನೇ ಬಾ.
ಆರ್ಯನ್ಗೆ ಇದು ಬಲೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಅನನ್ಯಾ ಎಂಬ ಹೆಸರೇ ಅವನಿಗೆ ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಮಂತ್ರದಂತಿತ್ತು. ಅವನು ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಜೀಪ್ ಹತ್ತಿ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗಿದನು. ನಗರದಿಂದ ಸುಮಾರು 30 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಹಳೆಯ ಗ್ಲಾಸ್ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿ ಈಗ ಭೂತಬಂಗಲೆಯಂತಾಗಿತ್ತು. ಆರ್ಯನ್ ಟಾರ್ಚ್ ಹಿಡಿದು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ. ಅಲ್ಲಿನ ಗಾಜಿನ ಚೂರುಗಳು ಅವನ ಪಾದದಡಿ ಕಿರಿಕಿರಿ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಂದು ವಿಶಾಲವಾದ ಹಾಲ್ಗೆ ಬಂದಾಗ ಅವನು ಸ್ತಬ್ಧನಾದ. ಅಲ್ಲಿ ಗೋಡೆಗಳ ತುಂಬಾ ಅನನ್ಯಾಳ ಫೋಟೋಗಳಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಅವು ಅಪಘಾತದ ಮುಂಚಿನ ಫೋಟೋಗಳಲ್ಲ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳು ಪ್ರತಿದಿನ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು, ಏನು ಉಣ್ಣುತ್ತಿದ್ದಳು ಎಂಬ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣದ ಫೋಟೋಗಳೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದವು. ಅಂದರೆ ಯಾರೋ ಅವಳನ್ನು ಪಂಜರದ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಕೂಡಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅನನ್ಯಾ ಎಂದು ಅವನು ಕಿರಿಚಿದಾಗ, ಹಿಂದಿನಿಂದ ಒಂದು ಬಲವಾದ ಪೆಟ್ಟು ಅವನ ತಲೆಗೆ ಬಿತ್ತು. ಆರ್ಯನ್ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದನು. ಆರ್ಯನ್ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟಾಗ ಅವನು ಕಬ್ಬಿಣದ ಕುರ್ಚಿಗೆ ಸರಪಳಿಯಿಂದ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ. ಎದುರಿಗೆ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಿಗರೇಟ್ ಸೇದುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಆ ಧೂಮದ ನಡುವೆ ಮುಖ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು. ಅದು ವಿಕ್ರಮ್ ಆರ್ಯನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಗೆಳೆಯ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಟ್ನರ್. ವಿಕ್ರಮ್? ನೀನಾ? ಇದೆಲ್ಲದರ ಅರ್ಥವೇನು? ಆರ್ಯನ್ ಆಘಾತದಿಂದ ಕೇಳಿದ. ವಿಕ್ರಮ್ ಅಟ್ಟಹಾಸದಿಂದ ನಗುತ್ತಾ ಹತ್ತಿರ ಬಂದ. ಹೌದು ಆರ್ಯನ್, ನಾನೇ. ಅನನ್ಯಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ದಿನವೇ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ದ್ವೇಷ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಅವಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನಾನು ಏನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿದೆ ಗೊತ್ತಾ? ಆ ಅಪಘಾತವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದ್ದೂ ನಾನೇ. ಅವಳು ಸತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ನಂಬುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದೂ ನಾನೇ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅವಳು ನನ್ನ ಸೀಕ್ರೆಟ್ ಫಾರ್ಮ್ ಹೌಸ್ನಲ್ಲಿ ಪಂಜರದ ಹಕ್ಕಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳಿಗೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪೇ ಬರದಂತೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ, ಆದರೆ ಅವಳ ಮನದ ತುಂಬಾ ನೀನೇ ಇದ್ದೀಯಾ. ಈಗ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಅವಳು ನನ್ನವಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ವಿಕ್ರಮ್ ಪಿಸ್ತೂಲು ತೆಗೆದು ಆರ್ಯನ್ನ ಹಣೆಗೆ ಇಟ್ಟನು. ಆದರೆ ಆರ್ಯನ್ ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ತನ್ನ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಆರ್ಕಿಟೆಕ್ಚರ್ ಕಂಪಾಸ್ ಬಳಸಿ ಕುರ್ಚಿಯ ಸ್ಕ್ರೂ ಸಡಿಲಗೊಳಿಸಿದ್ದನು. ಸರಿಯಾದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಬಗ್ಗಿಸಿ ವಿಕ್ರಮ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಒದ್ದನು. ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಭೀಕರ ಹೋರಾಟ ನಡೆಯಿತು. ವಿಕ್ರಮ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಗನ್ ದೂರಕ್ಕೆ ಹಾರಿತು. ಆರ್ಯನ್ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋವು ಮತ್ತು ದ್ವೇಷವನ್ನು ಮುಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ವಿಕ್ರಮ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿದನು. ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪಂಜರದಲ್ಲಿಟ್ಟ ನಿನಗೆ ಸಾವು ಖಚಿತ ಎಂದು ಅಬ್ಬರಿಸಿದನು. ವಿಕ್ರಮ್ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿ ಬಿದ್ದಾಗ, ಆರ್ಯನ್ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಸೌಂಡ್ ಪ್ರೂಫ್ ರೂಮ್ನ ಬಾಗಿಲು ಒಡೆದನು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಅನನ್ಯಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಅವಳು ನಿಶ್ಯಕ್ತಳಾಗಿದ್ದರೂ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿನ ತೇಜಸ್ಸು ಕಡಿಮೆ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆರ್ಯನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಧಾರಾಕಾರವಾಗಿ ನೀರು ಹರಿಯಿತು. ಆರ್ಯನ್ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ನೀನು ಬಂದೇ ಬರುತ್ತೀಯಾ ಎಂದು. ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಾನು ಪ್ರತಿ ಉಸಿರಲ್ಲೂ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಕರೆದಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಅವಳು ಅವನ ಎದೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಳು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸರು ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದರು. ಆರ್ಯನ್ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಗೆ ಬರುವ ಮುನ್ನವೇ ತನ್ನ ಲೊಕೇಶನ್ ಅನ್ನು ತನ್ನ ಅಸಿಸ್ಟೆಂಟ್ನೊಂದಿಗೆ ಶೇರ್ ಮಾಡಿ, ಏನಾದರೂ ಅನಾಹುತವಾದರೆ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಹೇಳಿದ್ದನು. ವಿಕ್ರಮ್ನನ್ನು ಬೇಡಿ ತೊಡಿಸಿ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಯಿತು. ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕರಾಳ ವನವಾಸ ಮುಗಿದಿತ್ತು. ಅನನ್ಯಾ ಶಾಂತಿ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಮರಳಿದಳು. ಆ ಬಂಗಲೆಯಲ್ಲಿ ಈಗ ಹಳೆಯ ಮೌನವಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅನನ್ಯಾಳ ಮಧುರ ನಗು ಮತ್ತು ಪಾಯಸದ ವಾಸನೆಯಿತ್ತು.
ಆರ್ಯನ್ ತನ್ನ ಡೈರಿಯ ಕೊನೆಯ ಪುಟವನ್ನು ತೆಗೆದು ಮೊದಲು ಬರೆದಿದ್ದ ಮನದ ತುಂಬಾ ನೀನೇ ಎಂಬ ವಾಕ್ಯದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬರೆದನು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಉಸಿರಿನ ತುಂಬಾ ನೀನೇ, ಜೀವನದ ಪ್ರತಿ ಹಂತದಲ್ಲೂ ನೀನೇ. ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಜೊತೆಗಿರುವುದಲ್ಲ, ಕಾಲ ಮತ್ತು ಸಂಚುಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿ ಒಂದಾಗುವ ನಂಬಿಕೆ ಎಂಬುದು ಅವರಿಬ್ಬರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಾಗಿತ್ತು.
ಈ ಕಥೆ ಈಗ ನಿಮಗೆ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡಿದೆಯೇ?
