ಸಾಹಸದ ಹಸಿವು ಇರುವ ದುರಹಂಕಾರಿ
ವರುಣ್, ತನ್ನ 28 ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬ್ರ್ಯಾಂಡ್. ಅವನ ಅಡ್ವೆಂಚರ್ ಬ್ಲಾಗ್'ಗೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಫಾಲೋವರ್ಸ್. ಪ್ರಪಂಚದ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ, ನಿಗೂಢ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ವಿಡಿಯೋ ಮಾಡುವುದೆಂದರೆ ಅವನಿಗೆ ಹುಚ್ಚು. ನಿಜವಾದ ಅಡ್ರಿನಾಲಿನ್ ರಶ್ ಅಂದ್ರೆ ಅದು ಸಾವಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಬದುಕುವುದು ಎನ್ನುವುದು ಅವನ ಧ್ಯೇಯವಾಕ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ಈ ಅತಿಯಾದ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಸಾಹಸದ ಹಸಿವೇ ಅವನನ್ನು ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಆಳದಲ್ಲಿರುವ, ಸ್ಥಳೀಯರು ಸತ್ತವರ ಕಣಿವೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕರಾಳ ಭೂಮಿಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿತ್ತು. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಬುಡದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯ ಮುಖಂಡ, ಬಿಳಿ ಗಡ್ಡದ ಗಂಗಯ್ಯ, ಅವನಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದ, ಯುವಕ, ಆ ಕಡೆ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಬೇಡ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದವರು ಯಾರೂ ಮರಳಿ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಕೆಟ್ಟ ಶಕ್ತಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿವೆ. ವರುಣ್ ನಗುತ್ತಾ, ಗಂಗಯ್ಯ ತಾತ, ನಿಮ್ಮ ಕಥೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಇತಿಹಾಸ. ನಾನು ಆಧುನಿಕ ಮನುಷ್ಯ, ನನಗೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಭಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿ ತನ್ನ ಡ್ರೋನ್ ಕ್ಯಾಮರಾ ಮತ್ತು ಸಾಹಸ ಉಪಕರಣಗಳಿರುವ ಬ್ಯಾಗ್ ಏರಿ ತನ್ನ ಎಂಡ್ಯೂರೋ ಬೈಕ್ನಲ್ಲಿ ಹೊರಟಿದ್ದ. ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ—ಅವನ ಜೀವನದ ಅತಿ ಕೆಟ್ಟ, ಅಕ್ಷರಶಃ ಜೀವ ಹಿಂಡುವ ಅನುಭವ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಕಾದು ಕುಳಿತಿದೆ ಎಂದು.
ಅಧ್ಯಾಯ ೨: ಮಸಿ ಕವಿದ ದಾರಿ ಮತ್ತು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದ ದಿಕ್ಕು
ಸಂಜೆ ಐದು ಗಂಟೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಕತ್ತಲೆ ಆವರಿಸಿತು. ಮರಗಳು ದೈತ್ಯ ಭೂತಗಳಂತೆ ಕಾಣತೊಡಗಿದವು. ವರುಣ್ ತನ್ನ ಜಿಪಿಎಸ್ ಆನ್ ಮಾಡಿದಾಗ, ಸಿಗ್ನಲ್ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ಬಂದಿತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಅವನ ಬೈಕ್ನ ಇಂಜಿನ್ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಕೆಮ್ಮಿ ನಿಂತುಹೋಯಿತು. ವರುಣ್ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಬೈಕ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಸುತ್ತಲೂ ದಟ್ಟ ಮಂಜು, ಮರಗಳ ಎಲೆಗಳು ಗಾಳಿಗೆ ಪಿಸುಗುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಸದ್ದು, ಮತ್ತು ದೂರದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಆರ್ತನಾದ ಅವನ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿತ್ತು. ವರುಣ್ ಮೊದಲು ಗಾಬರಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ, ತನ್ನ ಬ್ಯಾಗ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ತುರ್ತು ಟೆಂಟ್ ಹಾಕಲು ಶುರುಮಾಡಿದ. ಆದರೆ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಅಸಹನೀಯವಾದ ವಾಸನೆ ಬಡಿಯಿತು. ಅದು ಕೊಳೆತ ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಸುಟ್ಟ ಬೂದಿಯ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ತನ್ನ ಟಾರ್ಚ್ ಬೆಳಕನ್ನು ಹರಿಸಿದಾಗ ಕಂಡದ್ದು ನಡುಕ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ದೃಶ್ಯ ಅಲ್ಲಿ ದಾರಿಯ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಮರದ ಬೊಂಬೆಗಳನ್ನು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ನೇತುಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು. ಆ ಬೊಂಬೆಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ, ರಕ್ತದಂತಹ ದ್ರವ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸೋರುತ್ತಿತ್ತು. ರಾತ್ರಿ ಒಂಬತ್ತು ಗಂಟೆ. ವರುಣ್ ತನ್ನ ಟೆಂಟ್ ಒಳಗೆ ನಡುಗುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಅವನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನರದೊಳಗೂ ಭಯ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಹಠಾತ್ತನೆ ಅವನ ಟೆಂಟ್ನ ಹೊರಗೆ ಯಾರೋ ಓಡಾಡಿದ ಸಪ್ಪಳವಾಯಿತು. ಅದು ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಯ ಭಾರವಾದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲ, ಅದು ಮನುಷ್ಯನ, ಆದರೆ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಗೀರಿದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಂತೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ? ಯಾರಿದ್ದೀರಾ? ಎಂದು ವರುಣ್ ತನ್ನ ಧೈರ್ಯ ಒಟ್ಟುಹಾಕಿ ಕೂಗಿದ. ಯಾವುದೇ ಉತ್ತರ ಬರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವನ ಟೆಂಟ್ನ ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ, ಅಸ್ಪಷ್ಟ ನೆರಳು ಮೂಡಿತು. ಆ ನೆರಳು ಮಾನವಾಕಾರದ್ದಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಕೈಗಳು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಉದ್ದವಾಗಿದ್ದವು. ಅದರ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಗೂನು ಇತ್ತು. ವರುಣ್ ತನ್ನ ಕ್ಯಾಮರಾವನ್ನು ಹಿಡಿದು ರೆಕಾರ್ಡ್ ಬಟನ್ ಒತ್ತಿದನು. ಆ ನೆರಳು ಅವನ ಟೆಂಟ್ನ ಬಾಗಿಲಿನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ನಿಂತಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ, ಒರಟಾದ ಕಾಗದದ ತುಂಡು ಜಾರಿ ಬಿದ್ದಿತು. ಅದರ ಮೇಲೆ ರಕ್ತದ ಬಣ್ಣದ ಶಾಯಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಅತಿಥಿಯಲ್ಲ, ನೀನು ಆಹಾರ ಎಂದು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬರೆದಿತ್ತು. ವರುಣ್ನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ನಡುಕ ಶುರುವಾಯಿತು. ಇದು ಕೇವಲ ಕಾಡಲ್ಲ, ಇದು ಯಾವುದೋ ನರಭಕ್ಷಕ ಗುಂಪಿನ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೆಟ್ಟ, ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿಗಳ ನೆಲೆ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು. ವರುಣ್ ಆ ಟೆಂಟ್ನಿಂದ ಹೊರಬಿದ್ದು ಪ್ರಾಣಭಯದಿಂದ ಓಡಲಾರಂಭಿಸಿದ. ಹಿಂದೆ ಆ ನೆರಳಿನ ಬೆನ್ನಟ್ಟುವಿಕೆ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ, ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಪಾಳುಬಿದ್ದ ಬಂಗಲೆ ಕಂಡಿತು. ಅದರ ಸುತ್ತಲೂ ಬಳ್ಳಿಗಳು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದವು, ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಗುರುತುಗಳಿದ್ದವು. ಅವನು ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅದರೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿದ. ಆದರೆ ಅದು ಅವನ ಜೀವನದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ, ಭಯಾನಕ ತಪ್ಪಾಗಿತ್ತು. ಬಂಗಲೆಯ ಒಳಗೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಮೂಗಿಗೆ ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಕೊಳೆತ ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ ಬಡಿಯಿತು. ಟಾರ್ಚ್ ಬೆಳಕನ್ನು ಹರಿಸಿದಾಗ ಕಂಡದ್ದು ನೂರಾರು ಒಣಗಿದ ಮಾನವ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರಗಳು ಕೆಲವು ನೇತಾಡುತ್ತಿದ್ದವು, ಕೆಲವು ಗೋಡೆಗೆ ಒರಗಿದ್ದವು. ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತಿದ ವಿಚಿತ್ರ ರೇಖಾಚಿತ್ರಗಳಿದ್ದವು, ಅವು ಯಾವುದೋ ಭಯಾನಕ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುವಂತಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಂಗಲೆಯ ಬಾಗಿಲು ತಾನಾಗಿಯೇ ಢಮ್ ಎಂದು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತು. ವರುಣ್ ಭೀತಿಯಿಂದ ಉಸಿರು ಬಿಗಿದು ಮೇಲೆ ನೋಡಿದಾಗ ಕಂಡದ್ದು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ದೃಶ್ಯ ಛಾವಣಿಗೆ, ಹಲ್ಲಿಯಂತೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಿಷ್ಠ ಐದಾರು ವಿಚಿತ್ರ ಜೀವಿಗಳು ಅವನನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವುಗಳ ಚರ್ಮದ ಬಣ್ಣ ಬಿಳುಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು, ಹಲ್ಲುಗಳು ಚೂಪಾಗಿದ್ದವು, ಕೈಗಳ ಉಗುರುಗಳು ಬ್ಲೇಡ್ನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು, ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಡದಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವುಗಳು ಬೊಂಬೆಗಳಲ್ಲ, ಅವು ನಿಜವಾದ, ಭಯಾನಕ ಜೀವಿಗಳು ಇದು ಅವನ ಜೀವನದ ಅತಿ ಕೆಟ್ಟ ಅನುಭವದ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯಾಗಿತ್ತು. ವರುಣ್ ಸಾವಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದರೂ ತನ್ನ ಮಿದುಳನ್ನು ಚುರುಕುಗೊಳಿಸಿದ. ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ಹೊಳೆಯಿತು ಆ ಜೀವಿಗಳು ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ, ಅವುಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಬೆಳಕಿಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿವೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಬ್ಯಾಗ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಹತ್ತಾರು ಫೇರ್ ಗನ್ ಮತ್ತು ಹೈ-ಪವರ್ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಫ್ಲ್ಯಾಶ್ಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ. ಅವನು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಎಲ್ಲಾ ಫ್ಲ್ಯಾಶ್ಗಳನ್ನು ಆನ್ ಮಾಡಿದಾಗ, ಆ ಜೀವಿಗಳು ಕತ್ತಲಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ, ತೀವ್ರ ಬೆಳಕಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕಿ ಕಿವುಡ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಕಿರುಚುತ್ತಾ ಹಿಂದೆ ಸರಿದವು. ಅವುಗಳ ದೇಹದ ಚರ್ಮ ಸುಟ್ಟಂತಾಗಿ ಹೊಗೆ ಹೊರಬರುತ್ತಿತ್ತು. ವರುಣ್ ಆ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದ ಕಿಟಕಿಯ ಗಾಜನ್ನು ಒಡೆದು, ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಮತ್ತೆ ಓಡಿದ. ಹಿಂದೆ ಆ ಜೀವಿಗಳ ಉಗ್ರವಾದ ಘರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ವರುಣ್ ತನ್ನ ಸರ್ವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ, ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದವರೆಗೆ ದಿಕ್ಕಿಲ್ಲದೆ ಓಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ. ಸೂರ್ಯನ ಮೊದಲ ಕಿರಣಗಳು ದಿಗಂತದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿ, ಕಾಡಿನ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದಾಗ ವರುಣ್ ಮುಖ್ಯ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದ. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಲಿನ ಲಾರಿಯೊಂದನ್ನು ತಡೆದು ಹತ್ತಿ ಕುಳಿತಾಗ ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿತ್ತು. ಅವನು ಕಣ್ಣು ತೆರೆದಾಗ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ, ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸರು ಮತ್ತು ವೈದ್ಯರು ನಿಂತಿದ್ದರು.ಅವನು ಹೇಳಿದ ಭಯಾನಕ ಕಥೆಯನ್ನು ಪೊಲೀಸರು ನಂಬಲಿಲ್ಲ, ಇದು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳ ದಾಳಿಯಾಗಿರಬಹುದು. ಇಲ್ಲವೇ ಅತಿಯಾದ ಆಯಾಸದಿಂದ ಕಾಣುವ ಭ್ರಮೆ ಇರಬಹುದು ಎಂದರು. ಆದರೆ ವರುಣ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ವಿಡಿಯೋ ದಾಖಲಾಗಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಆ ಜೀವಿಗಳ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ಅವುಗಳ ಘರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ಆ ಅತಿ ಕೆಟ್ಟ ಅನುಭವದ ಸ್ಪಷ್ಟ, ಭಯಾನಕ ಕುರುಹುಗಳಿದ್ದವು. ಆ ವೀಡಿಯೋ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರದಿದ್ದರೂ, ಅದರಲ್ಲಿ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಜೀವಿಗಳ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಚಲನೆಗಳು ದಾಖಲಾಗಿದ್ದವು. ವರುಣ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ. ಅವನು ಅಂದಿನಿಂದ ತನ್ನ ಟ್ರಾವೆಲ್ ಬ್ಲಾಗಿಂಗ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ. ಅವನಿಗೆ ಈಗ ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಬೆವರು ಇಳಿಯುತ್ತದೆ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ಬೀಸುವ ಸಪ್ಪಳ ಕೇಳಿದರೂ ಅವನ ಎದೆ ದಸಗುಡುತ್ತದೆ. ಅವನಿಗೆ ಇಂದಿಗೂ ಆ ಬೊಂಬೆಗಳ ಮೌನ ಕಿರುಚಾಟ, ಆ ಜೀವಿಗಳ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪಾಳುಬಿದ್ದ ಬಂಗಲೆಯೊಳಗಿನ ಸಾವಿನ ವಾಸನೆ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಅನುಭವಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇವಲ ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅವು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಬದಲಿಸಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ವರುಣ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಆ ಅತಿ ಕೆಟ್ಟ ಅನುಭವ ಅವನ ಜೀವನವನ್ನೇ ಸುಟ್ಟು ಹಾಕಿತ್ತು. ಆ ಸತ್ತವರ ಕಣಿವೆಯ ರಹಸ್ಯ ಇಂದಿಗೂ ಒಂದು ಬಗೆಹರಿಯದ ಒಗಟಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ. ಆದರೆ ವರುಣ್ ಈಗ ಬದುಕಿದ್ದಾನೆ, ಬದುಕುಳಿದಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಆ ರಾತ್ರಿಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಪ್ರತಿ ದಿನ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
