ಕರ್ನಾಟಕದ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯದ ನಡುವೆ ಇರುವ ರತ್ನಗಿರಿ ಕೋಟೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರವಾಸಿಗರ ತಾಣವಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮುಳ್ಳಿನ ಗಿಡಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ನಿಗೂಢ ಕಥೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿವೆ. ಹಳ್ಳಿಯ ಹಿರಿಯರು ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ, ಆ ಕೋಟೆಯ ತಳಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಖಜಾನೆಯನ್ನು ಒಬ್ಬ ಮಾಯಾವಿ ರಾಜನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದನಂತೆ. ಆ ಖಜಾನೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅದೃಶ್ಯ ಶಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿಚಿತ್ರ ಯಂತ್ರಗಳು ಕಾವಲಿವೆ ಎಂಬುದು ನಂಬಿಕೆ. ಇತಿಹಾಸ ಸಂಶೋಧಕ ಮತ್ತು ಸಾಹಸಿ ವಿಕ್ರಾಂತ್ ಈ ಹಳೆಯ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ನಂಬುವವನಲ್ಲ. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಹರಿದ ಹಸ್ತಪ್ರತಿ ಮತ್ತು ಅವನ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಆಧುನಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಉಪಕರಣಗಳು ಅವನಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ನೀಡಿದ್ದವು. ಅವನ ಉದ್ದೇಶ ಕೇವಲ ಬಂಗಾರವನ್ನು ಹುಡುಕುವುದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಳೆದುಹೋದ ಇತಿಹಾಸದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಾರುವುದು ಅವನ ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು.
ಪ್ರಾತಃಕಾಲದ ಪಯಣ ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಅಡೆತಡೆ
ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ, ವಿಕ್ರಾಂತ್ ತನ್ನ ಜೀಪ್ ಅನ್ನು ಕಾಡಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ. ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕೂಗು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯ ಸುಯ್ ಎನ್ನುವ ಶಬ್ದ ಅವನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ನಡುಕ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಗುರಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಕೋಟೆಯ ಮುಖ್ಯ ದ್ವಾರವು ಬೃಹತ್ ಕಲ್ಲಿನ ಸ್ತಂಭಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕೀಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಒಂದು ಗಣಿತದ ಒಗಟು ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತಲಾಗಿತ್ತು. ವಿಕ್ರಾಂತ್ ತನ್ನ ಲೇಸರ್ ಸ್ಕ್ಯಾನರ್ ಬಳಸಿ ಆ ಒಗಟನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದ. ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದಾಗ, ಭಾರಿ ಗಾತ್ರದ ಕಲ್ಲಿನ ಬಾಗಿಲು ಭೂಕಂಪವಾದಂತೆ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಾ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಿತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಶುರುವಾಯಿತು ನಿಜವಾದ ಸಾಹಸ. ಖಜಾನೆಯೊಳಗೆ ಏನಿರಬಹುದು? ಒಳಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ವಿಕ್ರಾಂತ್ ಕಂಡ ದೃಶ್ಯ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು. ಇಕ್ಕಟ್ಟಾದ ಸುರಂಗದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಕೃತಕ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅವನನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಒಂದು ವಿಶಾಲವಾದ ಗುಪ್ತ ಕೋಣೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದ. ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಕಂಡದ್ದು ಅವನ ಕಲ್ಪನೆಗೂ ಮೀರಿದ್ದ ಬೆಳಕಿನ ಸರೋವರ ಕೋಣೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನೀರಿನ ಕೊಳವಿತ್ತು. ಅಚ್ಚರಿಯೆಂದರೆ ಆ ನೀರು ತಾನಾಗಿಯೇ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಕೇವಲ ನೀರಲ್ಲ, ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಅಪರೂಪದ ಫಾಸ್ಫರಸ್ ಅಂಶವಿದ್ದು, ಅದು ಇಡೀ ಖಜಾನೆಗೆ ಬೆಳಕನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಮತ್ತೊಂದು ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದಿಂದಲೇ ಮಾಡಿದ ಕೃತಕ ಮರಗಳಿದ್ದವು. ಆ ಮರಗಳ ಎಲೆಗಳು ಶುದ್ಧ ಚಿನ್ನದ ಪತ್ರಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದಾಗ ಆ ಎಲೆಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ತಾಗಿ ಸಂಗೀತದಂತಹ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.
ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ 'ಸೂರ್ಯಕಾಂತಿ ವಜ್ರ ಅಲ್ಲಿತ್ತು. ಅದು ಸಣ್ಣ ಬೆಳಕನ್ನು ಪಡೆದರೂ ಇಡೀ ಕೋಣೆಯನ್ನು ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಕಾಶದಂತೆ ಬೆಳಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
ವಿಕ್ರಾಂತ್ ಒಂದು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಹೋದಾಗ, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಇಡೀ ನೆಲ ಅದಿರತೊಡಗಿತು. ಇದು ಕೇವಲ ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಿಕೋಪವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಆ ಖಜಾನೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ನಾಗಬಂಧ ಎಂಬ ಯಾಂತ್ರಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಜಾಗೃತವಾಯಿತು. ಗೋಡೆಗಳಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಬಾಣಗಳು ಹೊರಬರಲು ಶುರುವಾದವು. ವಿಕ್ರಾಂತ್ ತನ್ನ ಚುರುಕುತನವನ್ನು ಬಳಸಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಉರುಳಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಲೋಹದ ದೈತ್ಯ ಆಕೃತಿಗಳ ಅವನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದವು. ಇವುಗಳು ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದ ರೋಬೋಟ್ಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಅವುಗಳ ಚಲನೆಯು ಜಲಚಕ್ರಗಳ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು. ವಿಕ್ರಾಂತ್ಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಶಕ್ತಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ತಾಂತ್ರಿಕ ಜ್ಞಾನ ಬೇಕು. ಅವನು ಆ ಯಂತ್ರಗಳ ಕಾಲುಗಳ ಬಳಿ ಇದ್ದ ನೀರು ಹರಿಯುವ ಪೈಪ್ಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ. ತನ್ನ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಸ್ಪೋಟಕವನ್ನು ಬಳಸಿ ಆ ಪೈಪ್ಗಳನ್ನು ಒಡೆದಾಗ, ನೀರಿನ ಒತ್ತಡ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಆ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಸೈನಿಕರು ಸ್ಥಬ್ದರಾದರು.
ಯಾರು ಈ ಖಜಾನೆಯ ನಿಜವಾದ ವಾರಸುದಾರ?
ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ವಿಕ್ರಾಂತ್ ಮುಖ್ಯ ಪೀಠದ ಬಳಿ ತಲುಪಿದ. ಅಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಬದಲಾಗಿ ಒಂದು ಮಣ್ಣಿನ ಹಣತೆ ಇತ್ತು. ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ತಾಮ್ರದ ಶಾಸನವಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು
ಚಿನ್ನವು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕುರುಡು ಮಾಡುತ್ತದೆ, ರತ್ನಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೆಡಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಈ ಹಣತೆಯು ಅರಿವಿನ ಸಂಕೇತ. ಯಾರು ಪ್ರಪಂಚದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಓಡಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಈ ಖಜಾನೆಯ ನಿಜವಾದ ರಹಸ್ಯ ದಕ್ಕುತ್ತದೆ.
ವಿಕ್ರಾಂತ್ಗೆ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅರಿವಾಯಿತು. ಈ ಖಜಾನೆಯ ಕೆಳಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಗುಪ್ತ ಮಾರ್ಗವಿತ್ತು. ಅದು ರಾಜ್ಯದ ಹಳೆಯ ಗ್ರಂಥಾಲಯಕ್ಕೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯಯುತ ಮಾಹಿತಿಗಳಿದ್ದವು. ಅಂದಿನ ಕಾಲದ ರಾಜರು ಬಂಗಾರವನ್ನು ಕೇವಲ ಆಮಿಷವಾಗಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಅಸಲಿ ಸಂಪತ್ತು ಆ ಜ್ಞಾನದ ಭಂಡಾರವಾಗಿತ್ತು.
ಆದರೆ ವಿಕ್ರಾಂತ್ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೋಟೆಯ ಹೊರಗೆ ಹೊಂಚು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ಮಗ್ಲರ್ ತಂಡ ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಬಂದಿತು. ಅವರಿಗೆ ಜ್ಞಾನ ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಬಂಗಾರ ಬೇಕಿತ್ತು. ಅವರು ಬಂಗಾರದ ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿಯಲು ಶುರುಮಾಡಿದಾಗ, ಕೋಟೆಯ ಸ್ವಯಂ-ವಿನಾಶಕಾರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಆಕ್ಟಿವೇಟ್ ಆಯಿತು. ಛಾವಣಿಯಿಂದ ಕಲ್ಲುಗಳು ಉರುಳಲು ಶುರುವಾದವು. ಸ್ಮಗ್ಲರ್ಗಳು ಬಂಗಾರದ ಚೀಲಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಓಡಲಾರದೆ ಅಲ್ಲೇ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದರು. ವಿಕ್ರಾಂತ್ ತಾನು ತಂದಿದ್ದ ರಹಸ್ಯ ನಕ್ಷೆಯ ಸಹಾಯದಿಂದ, ನೀರಿನ ಸುರಂಗ ಮಾರ್ಗದ ಮೂಲಕ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟು ಹೊರಗೆ ಜಿಗಿದ. ವಿಕ್ರಾಂತ್ ಹೊರಬಂದಾಗ ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯೋದಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನವಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವನ ಬ್ಯಾಗ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮರದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಿತ್ತು. ಅದರೊಳಗೆ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಸಂಜೀವಿನಿ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಯ ಬೀಜಗಳು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ವಿಧಾನವಿದ್ದ ತಾಳೆಗರಿಯಿತ್ತು.
ರತ್ನಗಿರಿ ಕೋಟೆ ಅಂದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಣ್ಣಿನೊಳಗೆ ಹೂತುಹೋಯಿತು. ಆದರೆ ವಿಕ್ರಾಂತ್ ಮನುಕುಲಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದ ಜೀವನದ ಖಜಾನೆಯನ್ನು ಹೊರತರುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದ. ಖಜಾನೆಯೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಹಣವಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ನಮಗಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ.
ಈ ಸುದೀರ್ಘ ಕಥೆ ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತೇ? ವಿಕ್ರಾಂತ್ ನ ಮುಂದಿನ ಸಾಹಸ ತಿಳಿಯುವ ಕುತೂಹಲ ಇದೆಯೇ?
