ಕರ್ನಾಟಕದ ಕರಾವಳಿಯ ಆ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿ ಹೊನ್ನಮರಡಿಗೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಸೆಳೆತವಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿನ ಸಾಗರ ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಅಲೆಗಳ ಅಬ್ಬರದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಅಳಲಾಗದ ಕಥೆಯಿತ್ತು. ಅದೇ ಹಳ್ಳಿಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಹಳೆಯ ದೀಪಸ್ತಂಭದ ಬಳಿ ಪ್ರತಿ ಸಂಜೆ ಕುಳಿತು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಸಮುದ್ರವನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸುವ ಆಕೆ ಮಾನ್ವಿ. ಆಕೆಯ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿನ ಮೌನ ಸಿದ್ದಾರ್ಥನನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಆಕರ್ಷಿಸಿತ್ತು.
ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ ನಗರದ ಜಂಜಾಟದಿಂದ ಬೇಸತ್ತು, ತನ್ನ ಮುಂದಿನ ಕಾದಂಬರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಕಥಾವಸ್ತುವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಲೇಖಕ. ಅವನಿಗೆ ಜನರ ಮುಖಗಳನ್ನು ಓದುವ ಹವ್ಯಾಸ. ಆದರೆ ಮಾನ್ವಿಯ ಮುಖ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಬಗೆಹರಿಯದ ಒಗಟಿನಂತಿತ್ತು. ಆಕೆ ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಬೆರೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೀನುಗಾರರ ಮಕ್ಕಳು ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ಹೋದರೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಗೆ ಬೀರಿ ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಒಂದು ಸಾಯಂಕಾಲ ಸೂರ್ಯ ಕೆಂಪಗೆ ಕರಗುತ್ತಾ ಸಾಗರದ ಒಡಲು ಸೇರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ ಮಾನ್ವಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತ. ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ಕೇವಲ ಅಲೆಗಳ ಸದ್ದಷ್ಟೇ ಕೇಳಿಸಿತು. ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟಿದೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ ಅಲ್ವಾ? ಎಂದು ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೇಳಿದ.
ಮಾನ್ವಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದಳು. ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ತೇವವಾಗಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಹನಿಯೊಡೆದ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸಿಟ್ಟಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ್, ಅದು ಹತಾಶೆ, ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ, ತನ್ನ ನೋವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂಬ ಹತಾಶೆ ಎಂದಳು. ಆಕೆಯ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ತತ್ವಜ್ಞಾನವಿತ್ತು. ಒಬ್ಬ ಲೇಖಕನಿಗೆ ಬೇಕಾದ 'ಸ್ಪಾರ್ಕ್' ಅಲ್ಲಿತ್ತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವರ ಮಾತುಕತೆ ಶುರುವಾಯಿತು. ಆದರೆ ಮಾನ್ವಿ ತನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಪದವನ್ನೂ ಆಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಸಮುದ್ರದ ಉಬ್ಬರ-ವಿಳಿತಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಮತ್ತು ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಮೂಡಿ ಅಳಿಯುವ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಸಿದ್ಧಾರ್ಥನಿಗೆ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಸಾಗರದ ಆಳದಂತೆ ನಿಗೂಢವಾಗಿ ಕಾಣತೊಡಗಿತು. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ತಿಳಿನೀರು, ಆದರೆ ಒಳಹೊಕ್ಕರೆ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಯುವ ಅಗಾಧ ಕತ್ತಲೆ ಮತ್ತು ನಿಗೂಢತೆ. ಒಂದು ವಾರದ ನಂತರ, ಕಡಲತೀರದಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಚಂಡಮಾರುತದ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಿದ್ದ ಕಾರಣ ಮೀನುಗಾರರು ಯಾರೂ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮಾನ್ವಿ ಮಾತ್ರ ಅಂದು ದೀಪಸ್ತಂಭದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಕೆ ಕಿರುಚುತ್ತಿದ್ದಳೋ ಅಥವಾ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳೋ ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ ಓಡಿಹೋಗಿ ಆಕೆಯನ್ನು ತಡೆದ. ಮಾನ್ವಿ, ಹುಚ್ಚುತನ ಮಾಡಬೇಡ, ಒಳಗೆ ಬಾ ಎಂದು ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಎಳೆದ.
ಮಾನ್ವಿ ಅವನ ಕೈಯನ್ನು ಕೊಡವಿಕೊಂಡು ಅಬ್ಬರಿಸಿದಳು. ನಿನಗೇನು ಗೊತ್ತು ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ್? ಈ ಸಮುದ್ರ ನನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದೆ ಮತ್ತು ನನ್ನಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕುಳಿತರೆ ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಉಸಿರಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಮಾನ್ವಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗ ಆಕೆಯ ಬದುಕಿನ ನಿಗೂಢ ಪುಟಗಳು ತೆರೆದುಕೊಂಡವು. ಮಾನ್ವಿ ಮೂಲತಃ ಒಬ್ಬ ಸಾಗರ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಅವಳು ಮತ್ತು ಅವಳ ಪತಿ ಈಶ್ವರ್ ಇಬ್ಬರೂ ಸಮುದ್ರದ ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು. ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಇದೇ ಕಡಲತೀರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಸಂಶೋಧನೆಗಾಗಿ ಈಶ್ವರ್ ಸಮುದ್ರದ ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದ್ದವನು ಮರಳಿ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆಮ್ಲಜನಕದ ಸಿಲಿಂಡರ್ ವಿಫಲವಾಯಿತೋ ಅಥವಾ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದನೋ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಶವವೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
ಜನ ಹೇಳ್ತಾರೆ ಅವನು ಸತ್ತು ಹೋದ ಅಂತ. ಆದರೆ ಈ ಸಾಗರದ ಅಲೆಗಳು ಪ್ರತಿ ರಾತ್ರಿ ನನ್ನ ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ಬಂದು ಅವನು ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಪಿಸುಗುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಅವನು ಈ ಕಡಲಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಮುತ್ತಿನಂತೆ ಅಡಗಿದ್ದಾನೆ ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ್. ನಾನು ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೂ, ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲೇ ನಾನು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಮಾನ್ವಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅತ್ತಳು. ಸಿದ್ಧಾರ್ಥನಿಗೆ ಈಗ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಮಾನ್ವಿಯ ಮನಸ್ಸು ಯಾಕೆ ನಿಗೂಢವಾಗಿತ್ತು ಎಂದರೆ, ಅವಳು ವಾಸ್ತವದ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಸಾಗರದ ನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನ ಮೇಲಿನ ಅತೀವ ಪ್ರೀತಿ ಒಂದು ಕಡೆಯಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಇನ್ನಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಟು ಸತ್ಯ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆಯಿತ್ತು. ಈ ಎರಡರ ನಡುವಿನ ಹೋರಾಟವೇ ಅವಳನ್ನು ಮೌನಿಯನ್ನಾಗಿಸಿತ್ತು.
ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದ, ಮಾನ್ವಿ, ಪ್ರೀತಿ ಅಂದರೆ ಕೇವಲ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೊತೆ ಇರುವುದಲ್ಲ. ಅವರು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಕೂಡ ಪ್ರೀತಿಯೇ. ಈಶ್ವರ್ ನಿನ್ನ ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದ್ದಾನೆ. ನೀನು ಸಮುದ್ರದ ದಡದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕಾಯುವುದರಿಂದ ಅವನು ಮರಳಿ ಬರಲಾರ, ಆದರೆ ನೀನು ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಸಂಶೋಧನೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಕಂಡ ಕನಸುಗಳು ನನಸಾಗುತ್ತವೆ. ಆ ಮಾತುಗಳು ಮಾನ್ವಿಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಕದವನ್ನು ಬಡಿದವು. ಸಾಗರದ ಆಳದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ಮೌನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗೂ ಒಂದು ಅರ್ಥ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳು ಕಳೆದವು. ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ ತನ್ನ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಮರಳಿದ್ದ. ಅವನ ಕಾದಂಬರಿ ಸಾಗರದಾಳದ ರಹಸ್ಯ ಭರ್ಜರಿ ಯಶಸ್ಸು ಕಂಡಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನು ಬರೆದಿದ್ದ ಮಾತುಗಳು ಎಲ್ಲರ ಮನ ಮುಟ್ಟಿದ್ದವು.
ಹೆಣ್ಣಿನ ಮನಸ್ಸು ಸಾಗರಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡದು. ಅಲ್ಲಿ ನೋವಿನ ಸುನಾಮಿಗಳಿರಬಹುದು, ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರವಾಹವಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಳಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮುಗುಳ್ನಗುವ ಆಕೆಯ ತಾಳ್ಮೆ ಅತೀ ದೊಡ್ಡ ನಿಗೂಢ.
ಸಿದ್ಧಾರ್ಥನಿಗೆ ಒಂದು ದಿನ ಪತ್ರ ಬಂದಿತು. ಅದು ಮಾನ್ವಿಯ ಕಡೆಯಿಂದ. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವಳು ಬರೆದಿದ್ದಳು, ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ್, ಇಂದು ನಾನು ಸಮುದ್ರದ ದಡದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಸಮುದ್ರದ ಆಳದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆಸಲು ಹಡಗಿನ ಮೇಲಿದ್ದೇನೆ. ಈಶ್ವರ್ ನನಗೆ ಕಳೆದುಹೋದ ನೆನಪಲ್ಲ, ಅವನು ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ದಿಕ್ಸೂಚಿ. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಗೂಢತೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡ ನಿನಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.
ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ ಕಿಟಕಿಯ ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದ. ನಗರದ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುವ ಸದ್ದಿನ ನಡುವೆಯೂ ಅವನಿಗೆ ಕಡಲ ಅಲೆಗಳ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿದಂತಾಯಿತು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಒಂದು ಸಾಗರವಿದೆ, ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇಕಿರುವುದು ಕೇವಲ ಪ್ರೀತಿಯ ಆಳದ ದೃಷ್ಟಿ ಮಾತ್ರ.
ಕಥೆಯ ಮುಖ್ಯಾಂಶಗಳು
ನಿಗೂಢತೆ: ಮಾನ್ವಿಯ ಮೌನ ಮತ್ತು ಅವಳು ಸಮುದ್ರದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿದ್ದ ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಬಂಧ.
ಸಂಘರ್ಷ: ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನೋವು ಮತ್ತು ಅವರು ಮರಳಿ ಬರುವರೆಂಬ ಸುಳ್ಳು ಭರವಸೆಯ ನಡುವಿನ ಹೋರಾಟ.
ಬದಲಾವಣೆ: ನೋವಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಜೀವನದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು.
