નક્કી કરેલા દિવસે, શિખા તેના પૂર્વ મંગેતર, વિશાલને મળવા ગઈ.
વાતાવરણ: એક ભીડભાડવાળી કોફી શોપમાં, જ્યાં આસપાસ લોકો હસી-મજાક કરી રહ્યા હતા. પણ શિખા અને વિશાલની ટેબલ પાસે તીવ્ર તણાવ હતો. શિખાએ છુપાવેલું રેકોર્ડર ચાલુ હતું. શિખર અને જય દૂરના ખૂણે બેસીને પરિસ્થિતિ પર નજર રાખી રહ્યા હતા.
વિશાલ (અહંકારથી, હસતાં): "ખૂબ સરસ, શિખા. તું ડરી ગઈ, એટલે આવી. તને ખબર છે, તારા લીધે મને કેટલું નુકસાન થયું? હવે તું સારી કમાણી કરે છે, તો મારા ૪૦ લાખ રૂપિયા વ્યાજ સાથે પાછા આપી દે."
શિખા (ગભરાટ છુપાવીને, મક્કમતાથી): "વિશાલ, તેં મારી સાથે છેતરપિંડી કરી હતી. તેં મારા વિશ્વાસનો લાભ લીધો. હું તને કોઈ પૈસા નહીં આપું."
વિશાલ (ગુસ્સામાં, અવાજ ઊંચો કરતાં): "શું? તો તારા નવા 'બોયફ્રેન્ડ'ને બતાવીશ કે તું કેવી દેવાદાર છે? હું કંપનીમાં જઈને તારી આબરૂના ધજાગરા કરીશ! તારું કેરિયર અહીં જ પૂરું!"
શિખા (હવે નિર્ભીક બનીને, ચોટદાર સંવાદ): "તું મારી આબરૂ નહીં, પણ તારી છેતરપિંડીની કબૂલાત કરી રહ્યો છે, વિશાલ. તું ધમકી આપી રહ્યો છે. હું તને એક રૂપિયો પણ નહીં આપું. અને હા... મારા બોસ સાથે મારો સંબંધ પૈસાનો નથી, વિશ્વાસનો છે. તારી જેમ ગંદો નથી."
વિશાલના ચહેરા પર આઘાત છવાઈ ગયો. તેને ખ્યાલ આવ્યો કે શિખા હવે એ નબળી છોકરી નથી. તે ગુસ્સામાં ઊભો થયો અને શિખાને ધમકી આપવા ગયો, પણ શિખર અને જય તરત જ તેમની તરફ આવ્યા.
જય (સખ્તાઈથી): "બસ, વિશાલ! હવે આટલું પૂરતું છે. શિખા, હવે તું અહીંથી જા. આગળની વાત હું સંભાળીશ."
વિશાલ, જય મહેતા અને શિખરને સાથે જોઈને ભાંગી પડ્યો. તેને ખબર નહોતી કે તે માત્ર શિખા સામે નહીં, પણ કાયદા અને શક્તિશાળી કંપની સામે લડી રહ્યો છે.
રેકોર્ડિંગના આધારે, જયે વિશાલ વિરુદ્ધ બ્લેકમેલિંગ, છેતરપિંડી અને માનહાનિની ધમકી બદલ મજબૂત કાયદાકીય કેસ દાખલ કર્યો. વિશાલને ખબર હતી કે તે હવે કાયદાના શિકંજામાં છે અને તેની પાસે કોઈ રસ્તો નથી. સમાજમાં બદનામ થવાના ડરથી, તેણે શિખા સાથે બિનશરતી માફી માંગી અને ભવિષ્યમાં તેને ક્યારેય પરેશાન નહીં કરવાનો લેખિત કરાર કર્યો.
શિખાને તેના ભૂતકાળના આર્થિક અને માનસિક બંધનમાંથી સંપૂર્ણ મુક્તિ મળી.
સાંજે, શિખરની કેબિનમાં શિખા એકલી હતી. આત્મવિશ્વાસથી તેનો ચહેરો ચમકી રહ્યો હતો.
શિખા (હૃદયની ઊંડાઈથી): "સર, આજે મને પહેલીવાર એવું લાગ્યું કે હું ખરેખર મુક્ત થઈ છું. હું વર્ષોથી એક ન દેખાતી જેલમાં હતી. તમારા અને જય સરના સાથ વગર... હું ક્યારેય આટલી મજબૂત ન બની શકત. તમે મને મારું જીવન પાછું આપ્યું છે."
શિખર (લાગણીસભર, હળવાશથી): "ના, શિખા. મેં તને કંઈ પાછું નથી આપ્યું. મેં તો ફક્ત તારામાં છુપાયેલી હિંમત અને મક્કમતાને બારણું ખોલી આપ્યું છે. તું હંમેશા મજબૂત હતી. હવે તને કોઈ ડરાવી નહીં શકે."
શિખરે ધીમેથી એક પગલું શિખા તરફ ભર્યું. બંને વચ્ચેનું અંતર હવે મટી ગયું હતું. તેમના જીવનના કડવા ભૂતકાળો હવે પાછળ છૂટી ગયા હતા. દિશાને શિખામાં તેની માતાની હૂંફ મળી હતી, અને શિખરને શિખામાં વિશ્વાસનું નવું કિરણ મળ્યું હતું.
બંનેએ એકબીજા સામે જોયું. તેમની આંખોમાં હવે ડર નહોતો, માત્ર ભવિષ્યનો વિશ્વાસ અને નવો પ્રેમ હતો, જેણે કઠિન સંઘર્ષો પછી પોતાનું સ્થાન બનાવ્યું હતું.
હવે વાર્તા અંતિમ તબક્કા તરફ આગળ વધવા તૈયાર છે, જ્યાં શિખર અને શિખા પોતાના નવા જીવનની શરૂઆત કરશે. શું તમે આ અંતિમ તબક્કા તરફ આગળ વધવા માંગો છો?
બંનેના જીવનમાંથી ભૂતકાળના અંધકાર દૂર થયા હતા. શિખર હવે કાયદાકીય રીતે મુક્ત અને દિશાનો સ્નેહ પામેલો પિતા હતો, જ્યારે શિખા તેના ડરની જેલમાંથી બહાર આવીને આત્મવિશ્વાસથી ભરપૂર હતી. હવે તેમના સંબંધમાં કોઈ સંકોચ કે ડર બાકી નહોતો, માત્ર શુદ્ધ સ્વીકૃતિ અને પ્રેમ હતો.
એક સુંદર સાંજે, શિખરે શિખાને શહેરના સૌથી ઊંચા પોઇન્ટ પર આવેલી એક શાંત જગ્યાએ મળવા બોલાવી.
વાતાવરણ: ઢળતા સૂર્યના નારંગી-લાલ કિરણો આખા શહેરને રંગી રહ્યા હતા. આકાશમાં પક્ષીઓનો કલરવ હતો, અને ઠંડો પવન શાંતિનો અહેસાસ કરાવતો હતો. આસપાસની શાંતિ તેમના બે થનગનતા હૈયાઓને વાત કરવા માટે પ્રોત્સાહન આપી રહી હતી.
બંને બાજુમાં બેઠા હતા. થોડીવાર મૌન રહ્યું, જે હજારો અવ્યક્ત વાતોથી ભરેલું હતું.
શિખર (નજર સીધી શિખાની આંખોમાં નાખતાં): "શિખા, આપણે બંનેએ જીવનમાં ઘણું ગુમાવ્યું છે, પણ એ ભૂતકાળે આપણને અહીં, આ ક્ષણમાં, એકબીજાની સામે લાવી દીધા છે. હવે મારા મનમાં તારા માટે કોઈ સંકોચ કે ગૂંચવણ બાકી નથી."
શિખા (લાગણીથી, હોઠ પર હળવું સ્મિત): "મારામાં પણ નહીં, સર. હવે તમે મારા માટે માત્ર બોસ નથી, પણ મારી સુરક્ષા અને વિશ્વાસનું કેન્દ્ર છો. હું રાહ જોઈ રહી હતી કે તમે ક્યારે આ વાત કહેશો."
શિખર (ગંભીરતાથી, શિખાનો હાથ પોતાના હાથમાં લેતાં): "શિખા, હું તને માત્ર પત્ની તરીકે નહીં, પણ એક સાથી તરીકે ઈચ્છું છું. પણ તું જાણે છે... મારા જીવનમાં દિશા છે. તે હવે મારી જવાબદારી નથી, તે મારું જીવન છે. હું તને કોઈ ઝડપી વચન નથી આપી શકતો. દિશાને તેના પિતાનો પ્રેમ મળી ગયો છે, પણ હવે તેને એક નવી માતાના સ્નેહની પણ જરૂર છે."
શિખરે ઊંડો શ્વાસ લીધો.
શિખર: "તારે દિશાની જવાબદારી જિંદગીભર નિભાવવી પડશે. હું નથી ઈચ્છતો કે કોઈક દિવસ તું એવું વિચારે કે તું માત્ર મારા માટે આ કરી રહી છે. તારે આ બંધન પૂરા ખુલ્લા દિલથી સ્વીકારવું પડશે. શું તું આ માટે તૈયાર છે?"
શિખા (શિખરનો હાથ દબાવીને, દ્રઢતાથી): "શિખર! જ્યારે હું તમારી પાસે મદદ માટે આવી, ત્યારે મને ખબર નહોતી કે મારી સાથે દિશાનો પ્રેમ પણ મળી જશે. દિશા હવે મારા માટે જવાબદારી નથી, તે મારું સુખ છે. હું તમારી અધૂરી વાર્તા પૂરી કરવા આવી છું, અને એ વાર્તા દિશા વગર અધૂરી છે."
શિખાની આંખોમાં વિશાળ સ્નેહ અને અવિચલ વચન હતું.
શિખા (ભાવનાત્મક બાંહેધરી): "હું તમને વચન આપું છું, શિખર. સુખ હોય કે દુઃખ, સંઘર્ષ હોય કે શાંતિ, હું તમારા અને દિશાના જીવનનો સાથ ક્યારેય નહીં છોડું. હું તૂટી ગયેલા ઘાને રૂઝાવીને, તમને એક સાચું અને આખું ઘર આપીશ."
શિખરની આંખોમાં વર્ષોનો બોજ હળવો થયો. તેણે પ્રેમથી શિખાનો હાથ ચૂમ્યો. ઢળતા સૂરજે તેમના આ પવિત્ર બંધનને જાણે આશીર્વાદ આપ્યા.
થોડા દિવસો પછી, શિખર અને શિખાએ સામે-સામે રહેલા ઘરોને એક ઘર બનાવવાનું નક્કી કર્યું.
વાતાવરણ: શિખરના ફ્લેટના લિવિંગ રૂમને સાદગીથી શણગારવામાં આવ્યો હતો. કોઈ મોટી ધામધૂમ નહોતી, માત્ર કેટલાક નજીકના લોકો — એડવોકેટ જય મહેતા, કંપનીના ટ્રસ્ટીઓ અને શિખરના દૂરના સગાસંબંધીઓ, તેમજ શિખાના દૂરના માસી-માસા હાજર હતા. આ બધા એવા લોકો હતા જેઓ તેમના સંઘર્ષના સાક્ષી હતા, અને હવે તેમની ખુશીના સહભાગી બન્યા હતા.
દિશા, સફેદ ફ્રોકમાં, ખૂબ ખુશ હતી. તે સતત શિખર અને શિખાની આસપાસ ફરતી હતી.
જય મહેતાએ એક સંક્ષિપ્ત અને ભાવનાત્મક પ્રવચન આપ્યું: "આ લગ્ન બે વ્યક્તિના નહીં, પણ બે તૂટેલા ભવિષ્યને જોડવાનું પ્રતીક છે. શિખર અને શિખાએ સાબિત કર્યું છે કે પ્રેમ હંમેશા ડરથી મોટો હોય છે."
વિધિ પૂરી થઈ. શિખર અને શિખાએ માળા પહેરાવી. આસપાસ તાળીઓનો ગડગડાટ થયો, જે મંજૂરી અને સ્નેહથી ભરેલો હતો.
શિખર (શિખાના કાનમાં, લાગણીસભર): "થેન્ક યૂ, શિખા. તું માત્ર મારી પત્ની નથી, તું મારા અધૂરા જીવનની પૂર્ણતા છે."
શિખા (હૃદયના ઊંડાણથી): "અને તમે, શિખર, મારા સંઘર્ષનું શ્રેષ્ઠ ઇનામ છો."
જ્યારે બધા જમવા બેઠા, ત્યારે દિશા દોડીને શિખા પાસે આવી.
દિશા (ખૂબ ખુશીથી): "મમ્મા શિખા! હવે આપણે બધા એકસાથે રહીશું, નહીં?"
દિશાના મોઢેથી 'મમ્મા શિખા' સાંભળીને શિખાની આંખોમાં આનંદના આંસુ આવી ગયા. શિખરે પણ શિખા તરફ પ્રેમ અને કૃતજ્ઞતાથી જોયું. દિશાએ શિખાનો હાથ પકડ્યો અને પછી શિખરનો. ત્રણેયના હાથ એકબીજા સાથે જોડાયા.
બારીકાઈથી વર્ણન: બહાર હવે રાતનું શાંત અંધારું છવાઈ ગયું હતું, પણ રૂમની અંદરની રોશની અને હૂંફ નવા પરિવારના સપનાથી ઝળહળી રહી હતી. બે ત્યજાયેલા આત્માઓએ એકબીજાનો સ્વીકાર કરીને, એક બાળકને મા-બાપ આપ્યા, અને પોતાના જીવનને સાચો પ્રેમ આપ્યો.
શિખર અને શિખાના સંઘર્ષથી ભરેલા ભૂતકાળને ભૂંસીને, એક નવો, આશાથી ભરેલો પરિવાર શરૂ થયો, જ્યાં વિશ્વાસ, સ્નેહ અને સમજણની જ્યોત ક્યારેય ન બુઝાય તેવો સંકલ્પ હતો.
સમાપ્ત
આ વાર્તા પસંદ આવે તો 9265504447 પર આપના અનમોલ પ્રતિભાવો જરૂરથી આપજો.
