அடோனாயின் கடந்த காலம்
அடோனா திரும்பி தனது தோற்றத்தின் ஒரு மறைக்கப்பட்ட பகுதியை வெளிப்படுத்தத் தொடங்கினார்.
> “நான் பிறந்தபோது, சர்வலோகம் இல்லை.
நான் பிரபஞ்சத்தையும் பரிமாணங்களையும் உருவாக்கினேன்
நான் வயரின் ஆயுதத்தை உருவாக்கினேன் ... மேலும் மெதுவாக சர்வலோகத்தை வடிவமைக்கத் தொடங்கினேன்.”
> “ஆனால் பின்னர்…”
> “ஒரு நாள், ஒரு உயிரினம் வந்தது. ஒரு அசுரன்.”
---
சர்வோக் தெரியாத உயிரினம்
சர்வோக் - வெளிப்புற வெற்றிடத்திலிருந்து.
அடோனாயின் சர்வலோகம் இருப்பதற்கு முன்பே அவர் பல படைப்புகளை அழித்துவிட்டார்.
ஒரு நாள், சர்வோக் அடோனாயால் புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட இளம் சர்வலோகத்தை அணுகினார்.
அடோனாயை எதிர்கொண்டு கேட்டார்:
> “நீ யார்?”
சர்வோக் சிரித்தார்:
> “நான் சர்வோக். ஆனால் அது இப்போது ஒரு பொருட்டல்ல.”
““ஏய், ஆட்சியாளர் — நான் உங்களுக்கு சவால் விடுகிறேன். நீ என்னைத் தோற்கடித்தால், நான் ஒருபோதும் திரும்பி வரமாட்டேன். ஆனால் நான் வென்றால்... உன் சர்வலோகத்தை அழித்துவிடுவேன். கவலைப்படாதே, என் சக்தியில் 10% மட்டுமே பயன்படுத்துவேன்.”
சர்வோக் அடோனாயை குறைத்து மதிப்பிட்டார்.
திமிர்பிடித்த அவர், சர்வலோகத்திற்குள் நுழைவதற்கு முன்னாடியே ஏற்கனவே தனது சக்தியை மிகவும் சுருக்கினார்.
> "இந்த இடமும் அதன் ஆட்சியாளரும் என்னுடன் ஒப்பிடும்போது ஒன்றுமில்லை" என்று அவர் அறிவித்தார்.
அதைத் தொடர்ந்து நடந்த போர் ஒரு அண்டப் போர்.
அடோனாய் வயரின் ஆயுதத்தைப் பயன்படுத்தினார்.
சர்வோக் தனது வெற்றிடத்தை உடைக்கும் சக்தியை கட்டவிழ்த்துவிட்டார்.
மோதல் படைப்பை உலுக்கியது.
ஆனால் இறுதியில் - அடோனாய் வென்றார்.
> "சர்வோக்: சரி... நீ வென்றாய். நான் இங்கு திரும்பி வரமாட்டேன்."
> "அடோனாய்: ஆனால் நீ திரும்பி வந்தா?... அடுத்த முறை நான் என்ன செய்வேன்?"
அதோனாய் கோபத்துடன் சொன்னார்
> “சர்வோக்: இல்லை—”
சர்வோக் எதிர்வினை ஆற்றுவதற்கு முன்பே , அதோனாய் weapon of wiren வைத்து அவரை கொன்றார்
சர்வோக் கொல்லப்பட்டார்.
அவரது உடல் ஒரு சாவியாக மாறியது.
அதோனாய் தனது கையின் முதல் விரலுக்குள் அந்த ரகசிய சாவியை அடைத்தார்.
அந்த சாவி அதோனாய்க்கு வெளிப்புற வெற்றிடத்தை அணுக அனுமதித்தது -
கருத்துக்கு அப்பாற்பட்ட, இருப்புக்கு அப்பாற்பட்ட இடம்.
ஆனால் அதோனாய் அதை முழுமையாக ஆராயவே இல்லை.
தேவைப்படும்போது மட்டுமே அவர் அதைப் பயன்படுத்தினார்.
இருப்பினும், அவர் பயந்தார்...
> “அவரைப் போன்ற மற்றொரு உயிரினம் திரும்பி வந்தால் என்ன செய்வது?
நான் மட்டும் தனியாக அதை எப்படி நிறுத்துவேன்?”
இந்த பயத்தின் காரணமாக, அடோனாய் உயிருள்ள மரத்தின் தாயைப் படைத்தார்.
1. தோற்றம் மற்றும் பங்கு:
அடோனாய் தானே மரத்தைப் படைத்தார்.
அதன் நோக்கம்:
சர்வலோகத்திற்கான ஒரு அண்ட பாதுகாப்பு அமைப்பு.
கடவுள்களை அடோனாய் நேரடியாகப் படைக்கப்படவில்லை. ஏன்?
> ஏனெனில் நேரடி படைப்பு அவற்றை மிகவும் சக்திவாய்ந்ததாக மாற்றக்கூடும் - கட்டுப்படுத்த முடியாதது.
அதற்கு பதிலாக, மரம் ஒவ்வொரு 1 டிரில்லியன் வருடங்களுக்கும் ஒரு முறை கடவுள்களை உருவாக்கியது.
மூன்று தெய்வீக நிலைகளைத் திறப்பதற்கு முன்பு அவர்கள் முதிர்ச்சி அடைந்து பயிற்சி பெற வேண்டியிருந்தது:
சர்வ வல்லமை
சர்வ வியாபி
சர்வ அறிவு
மரம் ஒரு அண்ட வடிகட்டியாகச் செயல்படுகிறது, பயிற்சி பெற்றால் மட்டுமே தெய்வீக சக்தி வழங்கப்படுவதை உறுதி செய்கிறது.
---
அடோனாய் கூறினார்:
> “சர்வோக்கை தோற்கடிப்பது மிகவும் கடினமாக இருந்தது.
அந்த காலத்துல நான் கிட்டத்தட்ட என் சர்வ பிரபஞ்சத்தை இழந்திருப்பேன்,
எனவே நான் 'வெற்றிட சோதனை'யை உருவாக்கினேன் - என் இடத்திற்கு யார் தகுதியானவர் என்பதைப் பார்ப்பதற்கான ஒரு சவால்.
ஆனால் எல்லா கடவுள்களும் தோல்வியடைந்தனர்.
பிறகு... நான் உன்னைப் படைத்தேன், என் மகனே."
> "நான் உன்னையோ... அல்லது இந்த சர்வ பிரபஞ்சத்தையோ மீண்டும் இழக்க நான் விரும்பவில்லை, ."
---
ஏதியன் அழுது கூறினார்:
> “மன்னிக்கவும், அப்பா... நீ சுயநலவாதி என்று நினைத்தேன்...”
அவர் அடோனாய்யை இறுக்கமாகக் கட்டிப்பிடித்தார்.
அடோனாய் அவரை மீண்டும் கட்டிப்பிடித்தார்.
> “பரவாயில்லை மகனே. அது உன் தவறு அல்ல.
நீ முன்பு என் கடந்த காலத்தை அறிந்திருக்கவில்லை.”
பின்னர் ஏதியன் கூறினார்:
> “அப்பா... இந்த உண்மையை தெய்வங்களிடம் சொல்லுங்கள்.
ஒருவேளை அவர்கள் புரிந்துகொள்வார்கள்.
ஒருவேளை... அவர்கள் என்னை வெறுப்பதை நிறுத்துவார்கள்.”
---
வெளிப்படுத்தல் நாள்
பின்னர் ஒரு நாள், அதோனாய் சர்வலோகம் முழுவதும் உள்ள அனைத்து கடவுள்களையும் அழைத்தார்.
ஏதியன் அமைதியாக அவருக்கு அருகில் நின்றார்.
தெய்வங்கள் கூடி, சந்தேகத்துடனும் அவரைப் பார்த்தன.
அவர்கள் நீண்ட காலமாக ஏதியனை சந்தேகிக்கத் தொடங்கினர்.
இறுதியாக, அதோனாய் ஒப்புக்கொண்டார்:
> “ஆம்... என் மகன்தான் சமநிலையின்மையை ஏற்படுத்தினான்.
ஏனென்றால் அவன் என்னை விட சக்தியில் உயர்ந்தவன் .”
அனைத்து கடவுள்களும் உறைந்து நின்றனர்.
அதோனாய் மெதுவாகத் திரும்பி தன் மகனைப் பார்த்தான்.
ஆனால் இந்த தருணத்திற்கு சற்று முன்பு—
இதெல்லாம் நடப்பதற்கு முன்பே , அவர் ஏற்கனவே ஏதியனிடம் கூறினார்:
> “சரி, மகனே... ஆனால் வெளிப்புற வெற்றிட சாவியைப் பற்றி நான் யாரிடமும் சொல்ல முடியாது.
இந்த ரகசியம் மறைந்திருக்க வேண்டும்.”
அதோனாய் மீண்டும் திரும்பிச் சொன்னான்:
> "அவன் என் மகன்... அவன் சர்வலோகத்தின் அடுத்த ஆட்சியாளர்."
இதைக் கேட்டு சில கடவுள்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்.
ஆனால் வேறு சிலர் எரிச்சலும் பதட்டமும் அடைந்தனர்.
ஏதியோன் அதிர்ச்சியடைந்தார்; அவர் இதை எதிர்பார்க்கவில்லை.
அதோனாய் தொடர்ந்தார்:
> "நாளை, என் மகன் இந்த சர்வலோகத்தின் மீது தனது ஆட்சியைத் தொடங்குவான்."
சில கடவுள்கள் கூச்சலிட்டனர்:
> "அவன் வெற்றிடத் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றானா?!"
அதோனாய் அமைதியாக பதிலளித்தார்:
> "அவன் பிறந்ததே அங்கேதான்
அந்த வார்த்தைகள் பல கடவுள்களை உலுக்கின.
பயம் அமைதியாக முழு கூட்டத்திலும் பரவியது.
---
அன்றிரவு, காலத்திற்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு பரிமாணத்தின் நட்சத்திரங்களின் கீழ், அதோனாய் மற்றும் ஏதியோன் தனியாக அமர்ந்தனர்.
ஏதியோன், கனத்த இதயத்துடன், பேசினார்:
> "அப்பா... இப்போதுதான், அவர்களில் சிலர் என்னை ஏற்றுக்கொள்ள ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். நீங்கள் இப்போது இதைச் சொல்ல வேண்டும? நீங்கள் சொன்னதால்... அவர்கள் மீண்டும் என்னை வெறுக்கத் தொடங்குவார்கள்."
அதோனாய் மெதுவாக தன் மகனின் தோளில் கையை வைத்தார்.
> "அப்படிப் பேசாதே. நான் படைத்ததிலேயே நீ தான் மிகப்பெரிய படைப்பு, என் மகனே. அவர்களில் சிலர் இப்போது உன்னை நிராகரித்தாலும்... ஒரு நாள், உன் இதயத்தில் உள்ள தூய்மையைக் காணும்போது, அவர்கள் உன்னை உண்மையிலேயே ஏற்றுக்கொள்வார்கள்."
ஆனால் ஏதியன் விலகிப் பார்த்து கிசுகிசுத்தான்:
> "இன்னும்... எனக்கு ஏதோ விசித்திரமாக இருக்கிறது. அது என்னவென்று எனக்குத் தெரியவில்லை... ஆனால் நீங்கள் நலமாக இருக்கிறீர்களா, அப்பா?"
அதோனாய் சிரித்து பதிலளித்தார்:
> "என்னைப் பற்றி கவலைப்படாதே. நான் நன்றாக இருக்கிறேன்."
ஏதியன் பெருமூச்சு விட்டார்:
> "எப்படியும்... நாளைய நிகழ்வில் எனக்கு எந்த ஆர்வமும் இல்லை."
பின்னர், ஏதியன் அமைதியாக தூங்கிவிட்டார்.
அதோனாய் அமைதியாக வயரின் ஆயுதத்தை கையில் ஏந்தியபடி அமர்ந்தார்.
அவர் ஒரு கணம் அதைப் பார்த்தார்... பின்னர் ஏதியன் மீது தனது பார்வையைத் திருப்பினார்.
தன் மகன் நிம்மதியாகத் தூங்குவதைப் பார்த்து,
அதோனாய் மெதுவாக அவன் அருகில் படுத்துக் கொண்டான்...
...அமைதியாகக் கண்களை மூடினான்.
