Description

కశ్యప మహర్షి ఆశ్రమం. తెల్లవారుజామున వేదఘోషలతో ప్రారంభమైన రోజు మధ్యాహ్నానికి ప్రశాంతంగా మారింది. చెట్ల నీడలో శిష్యులు తమ పనుల్లో నిమగ్నమై ఉన్నారు. ఆ రోజు ఆశ్రమానికి కాశీరాజు అతిథిగా వచ్చాడు. కశ్యప మహర్షి, అదితిదేవి అతనికి సాదర స్వాగతం పలికారు. వారి కుమారుడైన మహోత్కట గణపతి కూడా అక్కడే ఉన్నాడు. చిన్న బాలుడిలా కనిపించినా అతని ముఖంలో అపారమైన తేజస్సు, మాటల్లో అసాధారణమైన జ్ఞానం ఉండేవి. మధ్యాహ్న భోజన సమయం వచ్చింది. అదితి విస్తర్లు వేసి అన్నం, కూరలు, పండ్లు వడ్డించింది. కాశీరాజు ఒక వైపు, మహోత్కటుడు మరోవైపు కూర్చున్నారు. అందరూ భోజనం ప్రారంభించారు. కొద్దిసేపటికి కాశీరాజు చూపు మహోత్కటుడి విస్తరిపై పడింది. అతను ఒక్కసారిగా ఆశ్చర్యపోయాడు. అదితి వడ్డించని కొన్ని మధుర పదార్థాలు అక్కడ కనిపిస్తున్నాయి. పక్కనే సువాసన వెదజల్లే పండ్లు ఉన్నాయి. కాశీరాజు తన విస్తరిని చూశాడు. అవి అక్కడ లేవు. “అమ్మా! ఇవి మీరు వడ్డించారా?”