જાશું જઈને કાળની ગરદન ઝુકાવશું,
સંસાર પરથી જુલ્મની હસ્તી મિટાવશું.
જવાળાઓ ઠારશું ને ફૂલો ખિલાવશું,
જગને અમારા પ્રેમનો પરચો બતાવશું.
કમજોરથી અમે નથી કરતા મુકાબલો;
કોણે કહ્યું કે ‘મોતથી પંજો લડાવશું ?’
મૃગજળને પી જશું અમે ઘોળીને એક દી,
રણને અમારી પ્યાસનું પાણી બતાવશું.
ચાલે છે ક્યાં વિરોધ વિના કોઈ કારભાર ?
ભરશું જો ફૂલછાબ તો કાંટા ય લાવશું !
ડૂબેલ માની અમને ભલે બુદબુદા હસે,
સાગર ઉલેચશું અને મોતી લુંટાવશું.
આખી સભાને સાથમાં લેતા જશું અમે;
અમને ઉઠાડશો તો કયામત ઊઠાવશું.
બળશે નહીં શમા તો જલાવીશું તનબદન !
જગમાં અખંડ જ્યોતનો મહિમા નિભાવશું.
માથા ફરેલ શૂન્યના ચેલા છીએ અમે,
જ્યાં ધૂન થઈ સવાર ત્યાં સૃષ્ટિ રચાવશું.
― શૂન્ય પાલનપુરી
