#kavyotsav - 2
કોઈ મારું વીતેલું બાળપણ લઈ આવો,
કોઈ મારા સુખની ચાવી શોધી લાવો.
ચાવી થી બાળપણનું તાળું ખોલી,
લૂંટવી છે મારે આનંદની જોળી.
જ્યાં કોઈ નહોતી માગણી, કોઈ નહોતો વ્હેમ,
હતી માત્ર મા બાપની લાગણી ને,ભાઈ બેન નો પ્રેમ.
માના ખોળામાં,પપ્પાના ખભા પર,
લાગણી મળતી, હૃદય ભરપૂર.
છળ કપટ થી ખુબ ખુબ દૂર,
પ્રેમ ને વ્હાલપથી જીવન હતું ચકચૂર.
ના કોઈ ડર ના કોઈ દુઃખ,
હતું તો માત્ર પ્રેમ અને સુખ.
ધૂળની ઢગલીમાં, પાણીના બંબામાં,
તળાવની પાળ પર, લીમડા ના છાંયડામાં,
ગાયોના ધણની ઘંટડીઓના રણકારમાં,
એમના આવવા થી ઊડતી ધૂળની ડમરીઓમાં,
મંદિરની વાગતી મીઠી ઝાલારોમાં,
જીવન રહેતું ગુંથાયેલું,
જ્યારથી બાળપણ ખોવાઈ ગયું છે,
મન રહે છે મારું મુંજાયેલું.
કોઈ મારું વીતેલું બાળપણ લઈ આવો,
કોઈ મારા સુખની ચાવી શોધી લાવો.
-Anita.
