Description

ಬೆಳದಿಂಗಳ ರಾತ್ರಿ, ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದ ಹುಲಿವೇಷದ ನರ್ತಕ ರಾಜು, ತನ್ನ ಗಂಟೆಗಳ ಬಿದಿರಿನ ಚೀಲವನ್ನು ಹೆಗಲಿಗೆ ಏರಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಂಡಗೋಡಿನಿಂದ ಹಾನಗಲ್ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದ. ಅವನೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಮಗಳು ರಾಧಾ, ತನ್ನ ಪುಟಾಣಿ ಡೋಲಕ್ ಬ್ಯಾಗ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮೌನವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಳು. ರಾಜುವಿನ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ದಿನವಿಡೀ ಮಾಡಿದ ಹುಲಿವೇಷದ ಬಣ್ಣದ ಗೆರೆಗಳು ಇನ್ನೂ ಅಚ್ಚಳಿಯದೆ ಉಳಿದಿದ್ದವು. ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಆಯಾಸ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕ.ರಾಜು ಒಂದು ಸಂಚಾರಿ ಕಲಾವಿದರ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವನು. ಅವನ ಪೂರ್ವಜರಿಂದ ಬಂದ ಈ ಕಲೆ, ಇಂದು ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗಳು, ಸಂತೆಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ಅವರ ಕಲೆಯೂ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಬಂದಿತ್ತು. ಸಿಟಿಗೆ ಹೋದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಅಲ್ಪಸಲ್ಪ ದುಡಿಮೆ ಕೂಡ ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ಸಾಕಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಮೃತಪಟ್ಟ ನಂತರ, ರಾಧಾಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅವನೊಬ್ಬನ ಮೇಲಿತ್ತು.ಅವರು ಕಾಡಿನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ರಾತ್ರಿಯ ನಿಶ್ಯಬ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೀಟಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ,