ભાગ ૧૨ — હવે કોના માટે?રાતના લગભગ અગિયાર વાગ્યા હતા.ઘરમાં બધા સૂઈ ગયા હતા.પણ રવિની આંખોમાં ઊંઘ નહોતી.તે બાલ્કનીમાં ખુરશી પર એકલો બેઠો હતો. સામે શહેરની લાઈટો ઝગમગી રહી હતી. વર્ષોથી તે આ જ લાઈટોને જોઈને એક સપનું જોતો આવ્યો હતો—“એક દિવસ મારી પાસે એટલા પૈસા હશે કે મારે કોઈ બાબતની ચિંતા નહીં રહે.”આજે ખરેખર તેની પાસે પૈસા હતા.બેંકમાં મોટું બેલેન્સ હતું.રોકાણો હતા.મકાન હતું.મ્યુચ્યુઅલ ફંડ, શેર અને ફિક્સ્ડ ડિપોઝિટ—બધું જ વ્યવસ્થિત હતું.પણ આજે પહેલી વાર તેને લાગ્યું—“મારી પાસે બધું છે… પણ મારી સાથે કોણ છે?”તેના હાથમાં મોબાઈલ હતો.તેણે દીકરાને ફોન કરવાનો વિચાર કર્યો.ઘણા દિવસોથી દીકરા સાથે સારી રીતે વાત થઈ