ભાગ ૧૦ — એક વચન, જે વર્ષો સુધી જીવતું રહ્યુંરાત્રિના અગિયાર વાગ્યા હતા.ઘરમાં બધાં સૂઈ ગયા હતા, પણ મિહિરની આંખોમાં ઊંઘ નહોતી.એના હાથમાં એ જૂનો ફોટો હતો.ફોટામાં પપ્પા સાથે ઊભેલો અજાણ્યો માણસ.પાછળ લખેલી તારીખ—12 જૂન, 1998.મિહિરનો જન્મદિવસ.એણે ફરી પપ્પાને પૂછ્યું,“પપ્પા, હવે તો કહો. આ માણસ કોણ હતો?”પપ્પા બારી પાસે ઊભા હતા.ઘણા વર્ષોથી બંધ રહેલું કોઈ બારણું આજે ખોલવાનું હોય એમ તેમનો ચહેરો લાગતો હતો.“એનું નામ દિનેશ શાહ હતું.”“એ કોણ?”“મારો જૂનો મિત્ર.”“અને એણે મારા જન્મના દિવસે હોસ્પિટલનો ખર્ચ કેમ ભર્યો?”પપ્પાએ લાંબો શ્વાસ લીધો.“કારણ કે એ દિવસે મારી પાસે પૈસા નહોતા.”મિહિરની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા.“પણ તમે મને કહ્યું હતું કે બધું બચતમાંથી થયું