रात्रीचे ३:१५ वाजले होते. मुंबईच्या रस्त्यांवर पावसाचे पाणी गुडघ्यापर्यंत साचले होते. कबीर खानची काळी स्कॉर्पिओ दादरच्या पारशी कॉलनीतील एका शांत आणि अंधाऱ्या गल्लीत येऊन थांबली. ही गल्ली जुन्या ब्रिटिशकालीन इमारतींसाठी ओळखली जायची, जिथे सहसा कोणाची ये-जा नसायची. कबीरने इंजिन बंद केले आणि गाडीचे हेडलाईट्स विझवले. आपण इथे का आलो आहोत? आर्यनने आजूबाजूला संशयाने पाहत विचारले. हे माझे सेफ हाऊस आहे, कबीरने गाडीचा दरवाजा उघडत सांगितले. माझे जुने बॉस, निवृत्त एसीपी शिर्के साहेब इथे राहतात. ते पोलीस दलातील मोजक्या प्रामाणिक लोकांपैकी एक आहेत. सिंघानियाचे हात इथपर्यंत पोहोचू शकणार नाहीत. भावना आणि मुलीला इथे ठेवणे सर्वात सुरक्षित राहील. सर्वजण गाडीतून खाली