અષાઢની એ એક વહેલી સવાર હતી. આકાશમાં કાળાડિબાંગ વાદળો ઘેરાયેલા હતા અને રહી રહીને વીજળીના લિસોટા આખા આકાશને ચીરી રહ્યા હતા. હજુ હમણાં જ વરસી ગયેલા વરસાદને કારણે બસ સ્ટેન્ડની આસપાસની માટીમાંથી એક અજીબ, ભીની સુગંધ પ્રસરેલી હતી. હું દરરોજની જેમ મારા ખભે થેલો લટકાવીને એ જૂની, કાચ ખખડતી એસ.ટી. બસની રાહ જોતો ઊભો હતો. લોકો છત્રીઓ ઓઢીને આમતેમ દોડાદોડ કરતા હતા, પણ મારું ધ્યાન તો રસ્તાના વળાંક પર હતું જ્યાંથી એ કેસરી રંગની બસ દેખાવાની હતી. મારા માટે એ મુસાફરી માત્ર કોલેજ જવા માટે કે કિલોમીટરો કાપવા માટે